Kalme Gastelse triathlonweek; Olympische dag; Geen Frankfurt; boek Els; Maya – WTJ 1553

WOENSDAG – Het is vooral een week van mooie herinneringen. Aan dagen waarin mijn geboorteplaats Oud Gastel toeleeft naar de grote dag. De dag van de triathlon uiteraard. Editie 36 stond op de rol. Al ruim 25 jaar gaat aan de zaterdag wedstrijddag (dik duizend deelnemers de laatste jaren) een heuse Triathlonweek vooraf.

In Gastel zijn begrippen als Tridaagse (drie avondjes van achtereenvolgens zwemmen, fietsen en wandelen), het proefzwemmen, de tasjesvulavond, de in-de-steigers-zet-donderdag en de jeugdtriathlon vertrouwd geworden. De triathlonkoorts stijgt naarmate de Verwer & Janssentriathlon dichterbij komt. Alleen is die koort dit jaar vervangen door een vervelend, weliswaar afnemend virus. Maar het tempo waarin we het virus loslaten, ging voor de Gastelse en vele andere organisatoren niet hard genoeg. Dat we de komende dagen nog wat mijmer-momentjes zullen hebben, is duidelijk. Als je 35 jaar lang niet beter weet of het dorp staat op zijn kop en het blijft dan ineens akelig leeg aan de Vliet, bij Gastel Sfeer, langs het parcours en bij het Veerhuis….tja dat doet toch raar aan. Een week van mooie herinneringen, maar liever hadden we er weer vele aan toegevoegd.

Plantsoen

Ook het Wim van den Broek-plantsoen krijgt dit jaar maar weinig klandizie. Het was daar dat exact een jaar geleden de burgemeester mij compleet verraste met een Koninklijke Onderscheiding. Die burgemeester is inmiddels vertrokken, deze donderdagavond krijgt de gemeente een nieuwe. Maar de herinnering aan een mooie dag met prachtslotstuk blijft. Nogmaals iedereen bedankt, die daar zorg voor droeg. Niet in de laatste plaats maatje Ruud, voorzitter Corné Kriesels en uiteraard mijn vrouw Heleen. Tussen de sombere momenten deze week ook vreugde, want ons jawoord klonk op 23 juni een kwart eeuw geleden….

Olympische banden

23 juni is kennelijk ook de Olympische Dag. Wist ik nooit, maar wel toepasselijk, gezien het feit dat mijn liefde voor sport ontstond met het nauwgezet volgen van de Olympische Spelen (de eerste keer was München 1972). Ook nog eens het gegeven dat mijn oudste broer tijdens de Spelen van Rome ter wereld kwam, ikzelf tijdens die van Tokyo (jawel, die van 1964 gingen gewoon door) en mijn jongste broer kort voor Mexico 1968 het levenslicht zag. En zo ging het ook in mijn eigen gezin met kinderen uit 1996 en 2000 (dochter Silke werd exact tijdens de mannentriathlon van Sydney geboren). Alleen de derde kwam een jaartje na de Spelen van Athene op aarde.

Toen we trouwden op 23 juni 1995 speelde The Olympic Day nog niet zo erg. Nu krijgt het veel aandacht, ook van de ITU. Marisol Casado wijdde er mooie woorden aan.

The Olympic Day is always something we all look forward to in our calendars, and this year it will be even more special than ever. This will be the year of celebrating the power of sport, how sport in general, and triathlon in particular, can help us overcome difficult times no matter where we live and who we are, and how we can help the society to come out of this pandemic stronger and more united than ever. I welcome everyone to join us to celebrate the Olympic Day, remembering our past Olympic experiences and looking forward the Tokyo Games. Stay tuned to our digital channels and feel the Olympic experience with us and our athletes.”

Vervolgens komen op TriathlonLIVE-tv Olympische helden aan het woord. Het gouden Olympisch koppel van Peking Jan en Emma Frodeno-Snowsill bijvoorbeeld. Maar ook Nicola Spirig en drievoudig Olympiërs Helen Jenkins en Andrea Hewitt. Dat The Olympic Day dit jaar meer betekenis heeft dan ooit tevoren is wel duidelijk.

Versoepeling, komen de triathlons al terug?

24 juni was ook geen gewone dag. Het kabinet versoepelde de maatregelen. Waar 1 september aanvankelijk een doorbraak was voor evenementen, is dat nu 1 juli geworden. Toch verwacht premier Rutte dat vanwege aanvragen vergunningen en goedkeuring lokale overheden de evenementenbranche pas half augustus op gang kan komen. We zullen zien. Het geeft wel meer zekerheden voor de races, die nog in september gepland staan. Anderzijds toch weer een domper toen het bericht kwam dat Ironman Frankfurt het dit jaar niet redt. Geen EK op de klassieke afstand dus. De gezonde rivaliteit met Challenge Roth wordt volgend jaar weer hervat. Duitsland heeft overigens wel weer enkele corona-oplevingen. Het verklaart wellicht het terugtrekken van deze Ironman. En zo blijft de kalender een zeer grillige ontwikkeling doormaken.

De bestseller van Els is in de maak

Grillig is zeker niet Els Visser. Als iemand standvastig en weloverwogen door het leven gaat is het Els wel. Verklaarbaar zult u zeggen, na de schipbreuk in 2014. Van haar bijzondere levensloop zou je een boek kunnen schrijven, merkten we hier al eens op. En dat is precies waar Els nu mee bezig is. Ze liet haar fans alvast de cover van het boek zien met daarop titel en subtitel. GEEN ZEE TE HOOG. Hoe ik een schipbreuk overleefde en de beste triatlete van Nederland werd.

We spraken Els over haar eerste preview. ,,Ik ben de afgelopen maanden al begonnen met schrijven, maar nu gaat er meer vaart achter komen. Ik mag het boek en titel eindelijk laten zien. Daar ben ik ongelofelijk trots op. De komende maanden wordt het vooral schrijven, tussen de trainingen door natuurlijk. Voor wedstrijden zal ik geduld moeten hebben. De Ironmans Australië en Cairns staan nog wel op de kalender in september, maar het is de vraag of ze doorgaan.’’ Wat doorgaat is het boek, te verschijnen in januari 2021, dus nog net geen sinterklaasgeschenk. Maar dat het een bestseller wordt, daar twijfelen wij niet aan.

Maya is een geboren sprintster

Ja, en dan nog Maya. Wat de Bredase liet zien in de Zwift race van Super League was subliem. Ze won de laatste sprint in deze Watopia Hill race. Omdat het een puntenklassementsrace was werd alles opgeteld en kwam Maya op de tweede plaats uit. Opgeteld bij haar SL-punten van een week eerder eindigde ze derde. ,,Erg blij met deze wedstrijden en hoe ik mezelf verras met dit resultaat. Eerlijk gezegd was ik wel compleet leeg. Maar wat een spanning. Dank Super League dat ik mee mocht doen.’’

 

 

 

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: