Laatste kans om in 2020 nog een hele in Nederland te doen, is vervlogen. Tot in 2021, Almere – WTJ 1566

WOENSDAG – Nederland gaat weer open. Nou mooi niet. Nu ook ’s lands grootse triathlon het evenement naar 2021 tilt, overheeste ene gevoel van moedeloosheid. Ik wist de uiterste datum (8 juli), ik besefte het duivelse dilemma waar de Challenge-groep uit Almere zich voor gesteld zag. En toch zag ik het niet aankomen. Geen Almere. Voor het eerst in 40 jaar. Het is nauwelijks voor te stellen.

Kijk dat de Elfstedentocht niet elk jaar doorgaat…dat snappen we. Maar dat een onverwoestbare traditie als de Holland Triathlon/Challenge Almere-Amsterdam zo maar doorbroken wordt door zo’n minuscuul virus, dat is toch wel weer een bittere pil.

Jaarlijks rendez-vous

Triathlon Almere is voor veel mensen een stukje van hun leven geworden. Ik ben er eentje van. Het is een jaarlijks rendez-vous van alles en iedereen in de driekamp. Dat begon al in 1983 toen Almere-Haven amper 10.000 inwoners telde, het is nog steeds zo nu bevolking gegroeid is tot over de 200.000. Geen triathlon waar meer verhalen over te vertellen zijn dan die van Almere. Waar vriendschappen gemaakt zijn, waar mijn bed op vele plekken stond, waar de spanning in de aanloop naar het startkanon overal voelbaar is, waar het feest tot in de late uurtjes doorgaat, waar nachtrust niet in het woordenboek voorkomt, waar, waar….

Dit jaar dus niet. Ik kon me de snelle uitstel van het WK goed voorstellen. Hoe moeten die buitenlandse triatleten hier komen, wat blijft er over van een wereldtitelstrijd? Maar ik kreeg echt de stille hoop dat een kleinschalige Challenge Almere-Amsterdam wel tot de mogelijkheden zou horen. Dat werd deze week nog aangewakkerd toen de collega’s van Ironman Nederland bekend maakten dat Maastricht een nieuwe datum (én voorlopige vergunning) hadden. En ook nog eens 400 startplekken voor West-Friesland werden open gesteld. Het had er even alle schijn van dat ook Almere, die mogelijkheden moest hebben.

30.000 man publiek; het kan gewoonweg niet

Zonder de organisatoren al gesproken te hebben, weet ik dat ze er werkelijk alles aan gedaan hebben om in 2020 nog tot een passend alternatief te komen. Het mag helaas niet zo zijn. Het persbericht lezende besef je meteen hoe onmogelijk het eigenlijk is. In de tweede alinea staat het volgende: ‘ter verduidelijking: Challenge Almere-Amsterdam heeft circa 4000 deelnemers, 700 vrijwilligers en trekt jaarlijks gemiddeld 30.000 man publiek op een evenemententerrein middenin het centrum van een grote stad.

Toen ik dat las, kwam het besef. Natuurlijk kan dat nu niet. Het is wishful thinking. Zelfs in de grootste versoepeling kan een evenement met zoveel aantrekkingskracht in een openbaar gebied echt nog niet plaats vinden. De verklaring van Challenge van woensdag nemen we hier weer integraal mee:

Met pijn in ons hart en een brok in de keel moeten we jullie vandaag op de hoogte brengen van een zeer lastig besluit dat we zojuist hebben genomen: dit jaar – 2020 – zal CHALLENGEALMERE-AMSTERDAM in zijn geheel geen doorgang vinden. Het is een besluit dat ons zéér zwaar valt, maar tegelijkertijd beseffen we ons heel goed dat dit het enige juiste besluit is dat we op dit moment kunnen nemen.

Met alle coronamaatregelen die er op dit moment nog gelden, is het onmogelijk om in september de kwaliteit van ons evenement te garanderen. Er is helaas nog steeds teveel onduidelijk over hoe er de komende periode zal worden omgegaan met grotere evenementen. Ter verduidelijking, CHALLENGEALMERE-AMSTERDAM heeft circa 4000 deelnemers, 700 vrijwilligers en trekt jaarlijks gemiddeld 30.000 man publiek op een evenemententerrein midden in het centrum van een grote stad.

Waarom nemen we dit besluit nu pas? Dat heeft een even logische als simpele verklaring: de toetsingskaders voor een evenement als CHALLENGEALMERE-AMSTERDAM zijn de afgelopen weken regelmatig aangepast en daardoor bleef er telkens perspectief. Tegelijkertijd bleef dat perspectief onduidelijk. Daarom hebben we vandaag het definitieve besluit genomen om ons evenement niet te organiseren. Op dit moment is het voor ons nog zeer onzeker of we een vergunning zouden krijgen en we willen jullie – onze atleten waar we dit evenement voor organiseren – niet langer in onzekerheid laten. Langer uitstel is helaas geen optie: de voorbereidingstijd op ons evenement wordt dan te kort, waardoor we de kwaliteit van onze wedstrijd niet meer kunnen waarborgen.

Alle atleten krijgen vandaag een persoonlijke mail krijgen met daarin informatie over refunds.

Voor nu rest ons te zeggen: deze beslissing valt ons zwaar, maar we begrijpen dat het voor jullie een minstens zo grote teleurstelling is. We beloven jullie één ding: volgend jaar zetten we ‘gewoon’ weer een prachtig evenement neer. Dan komen we terug met het ITU Multisport World Championships en daarmee ook de 40ste editie van deze geweldige wedstrijd. Wij kunnen niet wachten!

Triathlon Almere. De mooie herinneringen blijven. En de toekomst is onverhinderd mooi. Maar wel pas vanaf 2021. (toch maar die herinneringen uit 2013 hier gaan plaatsen?)

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

One thought on “Laatste kans om in 2020 nog een hele in Nederland te doen, is vervlogen. Tot in 2021, Almere – WTJ 1566

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.