Hans Bosman : Top 3 mooiste Triathlon Finisher Shirts – RTJ 34

Nigtevecht, een maandag in juli 2020

Nu er (bijna) geen wedstrijden zijn, is er genoeg tijd eens stil te staan bij je westrijdverleden.

Recentelijk heb ik mijn kleren-man-cave opgeruimd en ben gestuit op veel Finisher shirts. Wat te doen met Finisher shirts? Is dit boeien of een boeiende vraag?

Ik heb liever een medaille, sokken (Frysman) of een mok (Celtman en Frysman). Medailles hangen aan een kapstok of zijn opgeborgen in een bak. Je kijkt er alleen naar, met trots, bij het plaatsen van een volgende medaille. Sokken zijn goed te gebruik bij het fietsen en hardlopen. Een mok is een goed dagelijks gebruiksvoorwerp voor thee of koffie. In ieder geval draag ik bijna geen Finisher shirt. Dat doe je niet. De meeste shirts heb ik dan ook weggemieterd.

Waarom draag ik geen Finisher shirts? Twee redenen.
De eerste reden is dikdoenerigheid. Een Finisher shirt dragen voelt te opschepperig. Zeker bij shirts met in grote letters “Finisher” erop.
De tweede reden is de esthestiek, althans het gebrek eraan.

Een shirt moet mooi zijn. Vaak te veel reclame. Te grote of te drukke letters en dat komt de schoonheid niet ten goede. Een klein merkteken moet toch voldoende zijn. Het woord Finisher op een shirt vind ik spuuglelijk.

De functie van een Finishershirt bij een triathlon is niet altijd hetzelfde.  Normaal gesproken is de functie als volgt. Op die plek, in dat jaar heb je die wedstrijd gefinished. Er bestaan ook wedstrijden waarbij de kleur van het shirt aangeeft of je tot de beteren behoort dan wel tot de mindere goden of godinnen. Bij deze wedstrijden kun je bijvoorbeeld een zwart (Norseman), een blauw (Celtman) of een wit Finisher shirt verdienen. Het zwarte – of het blauwe -shirt staat voor de beste deelnemers. I go for a black/blue T-shirt is een veel gehoorde opmerking bij dit soort wedstrijden. Het witte shirt staat voor de wat mindere broeders en zusters. Ik koester nog steeds het witte shirt van de Norseman 2019.

Uit de brei aan Finishers shirts van triathlonwedstrijden heb ik een persoonlijke top drie samengesteld met juryrapport. Over de uitslag kan niet worden gecorrespondeerd.

Eervolle vermelding
Tri Hard Series 2019. Althans voor wat betreft de stof, de kleur grijs/zwart en het mooie logo. Just de tekst Tri Hard is vet, ijzersterk en is toch wel beschermd neem ik aan? Weg met die kleur geel. Jammer van de vele Finishers tekst aan de achterkant. Just “Tri Hard” met logo in de juiste kleur is al voldoende.

 Nummer 3
Frysman 2019. Alles van de Frysman is mooi. De symbolen, de kreten en de historie. Des te meer reden om extra kritisch te zijn. Achterop staat “Ich bin in Frysman”. Dit had voldoende moeten zijn. Op de voorkant staat echter het door mij gehate “Finisher”. Sponsors wel netjes aan de zijkant in de mouw verwerkt. De vermelding van 3,8, 180 en 42,2 met logo had niet gehoeven. Less is more.

Nummer 2
Almere 2019. Prachtig logo op de voorkant met rondom het woord “Finisher” en “center of European Triathlon” magnifiek erin verwerkt. Schitterend azuurblauw shirt. Twee keer het woord Rabobank is te veel.

 Nummer 1
And the winner is …………
The Brutal, Wales, 2019. Fraai donkergroen shirt. Mooi in combinatie met lichtgroen en witte letters. Prachtig logo. Keep it simple. Alleen de datum van het event. Lekker afgeblust met een militair-groene Buff Bundle (een buisvormige sjaal). Less is more.

Nigtevecht, een maandag in juli 2020

 

Ruud de Haan

Ruud de Haan

De andere helft van het bekendste speakerduo van Nederland, zoekt elke maandag zijn stem terug, beweert zelf ooit aan triatlon gedaan te hebben, hoopt dat er geen beeldmateriaal bovenkomt van die Speedo-periode... ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: