Marloes Vos, adaptive triathlete (4) : Elke dag leer ik een beetje bij en zo kom ik er wel !

 

Marloes Vos, adaptive triathlete, 28 jaar, 10 jaar lang is zij door het leven gegaan in een rolstoel. In 2016 is de knop omgegaan en in 2018 is haar triathlon avontuur begonnen. Nu is ze op weg naar haar 1ste full distance triathlon in 2021. Naast haar fulltime baan als product manager zet ze zich ook in voor toegankelijke sport. In een maandelijks terugkerende blog gaat Trikipedia.nl Marloes volgen, tot haar ultieme doel; De Gelreman 2021!

De dagen tellen af, elke dag streep ik weer een dag af en zet ik een krul bij mijn volbrachte training. Over 4 weken lig ik met mijn beentjes in de lucht, hopelijk te genieten van het zonnetje. Al strompelend zal ik mijn koffie pakken en genieten van de rust en terugkijken op een tof avontuur en vooruit kijken op een mooi jaar dat komen gaat. Maar voor nu is het nog even knallen op weg naar 23 augustus. Geen Ironman Duisburg, maar The Island Trispiration Triathlon, mijn eerste halve triathlon op weg naar de mijn full distance triathlon.

foto Els Kooi

Een aantal weken terug sloeg de twijfel toe, nu met alle COVID-19 maatregelen begon ik mijzelf diverse vragen te stellen: Wil ik nog racen? Wat is een Ironman waardige wedstrijd? Zal ik mij terugtrekken? Hoe moet het verder met mijn weg naar de full distance? Deze vragen en gedachtes bleven maar door mijn hoofd spoken. Tot dat Josta mij een optie bood, “je weet toch wat ik gezegd heb, hoe dan ook jij doet dit jaar een halve triathlon, al moeten we het samen in de polder doen, finishen zal je”. Tijdens mijn open water training in Amsterdam dacht ik, als ik nu voor mijzelf de beslissing neem, ik trek mij terug voor Duisburg en ga een eigen triathlon doen, hierdoor kan mijn familie mij aanmoedigen en kan ik veilig racen. En zo ontstond er een plan, het plan werd steeds mooier, een triathlon met alleen vrouwen en teamleden die mij dit jaar supporten, een team waar we gaan voor ieder zijn eigen uitdaging. Jeej, de motivatie is terug en we gaan er weer voor. De route is uitgestippeld, het logeeradres is geboekt en nu nog zorgen dat ik er mentaal en fysiek klaar voor ben. En dat is voor mij een uitdaging op zich, met name het vertrouwen in mijzelf.

Dit triathlonjaar is voor iedereen een jaar van verandering en uitdaging, de onzekerheid maakt dat de motivatie bij mij op en neer gaat. En dan heb je ook nog de pech van een valpartij. Dit heeft bij mij echt een deuk in mijn zelfvertrouwen gegeven. Ik was zo goed op weg en nu. Ik twijfel dan aan alles en tijdens trainingen kan ik dan ontzettend blokkeren, als wat ik aan mijn lijf voel pik ik op en draai ik doemscenario’s af in mijn hoofd. Zo stom dat ik dat stemmetje toelaat, maar het gebeurd keer op keer. En daar moet wat aan gebeuren. Zo stom dat ik dat stemmetje toelaat, maar het gebeurd keer op keer.


Na een goed gesprek mijn Josta heb ik wat bedacht, ik ga op avontuur. Trainen is op avontuur gaan, het hoeft niet snel, als het maar gebeurd. Ik merk dat ik weer in het krachthonk wil duiken i.p.v. hardlopen. Maar ja, daar mee kom ik er niet.  En hoe regel je op avontuur gaan, dat is op leuke plekken trainen, met mensen samen trainen. Dus zo gezegd zo gedaan. Ik ga nu komende weken lekker trainen door Nederland, zo ben ik op Terschelling gaan swimrunnen; gaan hardlopen en zwemmen in Amsterdam. Fietsen in regio delft en Amersfoort en ik probeer de lange trainingen samen met iemand te doen. Hiervoor heb ik een sparringpartner, de route word uitgezet en ik hoef mij alleen maar bezig te houden met zwemmen, fietsen of lopen. En het werkt…

Dus dit zal ook mijn strategie worden voor komend jaar, trainen met toffe mensen op toffe plekken en daarmee de duurtrainingen meer eigen maken zodat ik steeds meer vertrouwen ga kweken in mijzelf. Als 10 jaar lang je lichaam je in de steek heeft gelaten, is het een ontdekkingstocht naar weer het vertrouwen vinden. En wat is het dan mooi als je het vertrouwen van een ander eventjes mag lenen, om daarna zelf sterker verder te kunnen. En als dat maakt dat mijn eigen vertrouwen groeit dan kom ik er wel.

Elke dag leer ik een beetje bij, en samen met toffe buddies en triathleten die mij steunen, zo kom ik er wel en gaan we op weg naar 2021 de full distance triathlon.

 

Ruud de Haan

Ruud de Haan

De andere helft van het bekendste speakerduo van Nederland, zoekt elke maandag zijn stem terug, beweert zelf ooit aan triatlon gedaan te hebben, hoopt dat er geen beeldmateriaal bovenkomt van die Speedo-periode... ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: