Europese kampioenschappen voor junioren/jeugd: een historisch overzicht

VRIJDAG – Zoals beloofd ook nog een overzicht van de junioren EK’s door de jaren heen. Mooi om te zien hoe talenten zich ontwikkelden of juist vroegtijdig uit beeld verdwenen. Niet elke juniorenkampioen maakt het ook bij de elites waar, zoals ook sterke triatleten op de kwart afstand niet per definitie uitgroeien tot grootste Ironman-atleten.

Het EK junioren was niet altijd gekoppeld aan het EK elite. De eerste vier edities deden de junioren gewoon tussen de senioren (en masters) mee. De juniorenuitslagen hadden toen een officieus karakter. Tot en met 1998 moesten ook de junioren een Olympische afstand afleggen, pas een jaar later op Madeira werd overgestapt op de sprint-afstand. De jeugd tot 17 jaar had in de jaren negentig ook een aantal malen een Europees kampioenschap.

In 1989 – het jaar van de eerste wereldkampioenschappen in Avignon – koppelde de ETU de EK’s elite/senioren en junioren los van elkaar. Het Portugese Cascais had de senioren in huis, de junioren trokken naar Genève. De daaropvolgende jaren kwamen de Europese talenten in Frankrijk, Spanje en Nederland in het strijdperk. Drunen kreeg als ervaren organisator van jeugd- en juniorwedstrijden aanvankelijk het EK toegewezen, maar kreeg de financiering niet rond. In het voorjaar van 1992 verhuisde het EK naar Stein. De Limburgers moesten in sneltreinvaart het EK in elkaar steken. Dat liep fout bij de junioren toen de kop van het veld met onder meer Spencer Smith en Jan Rehula op de fiets verkeerd werd gestuurd.

In 1995 werden de EK’s weer op één locatie gehouden. De Stockholmse juniorenrace gewonnen door Ralph Zeetsen werd overschaduwd door de valpartij met fatale afloop van Karl Pallas uit Estland. De vreugde bij de Limburger was van korte duur toen hij het trieste nieuws vernam. Stein was in 2000 dus voor de tweede keer aan de beurt voor het EK junioren, dit keer verliepen de wedstrijden vlekkeloos.

In 2004 was het EK in Lausanne in plaats van Valencia, het Griekse Alexandropoulis was het jaar daarop gastheer terwijl toen de elites wel weer in Lausanne neerstreken voor de Europese titelstrijd. Vanaf 2006 lopen de Europese juniorenkampioenschappen weer parallel aan het grote EK met uitzondering dan van 2018 toen de European Games in Glasgow plaatsvonden en de junioren uitweken naar Tartu, Estland. Precies de locatie waar ze nu ook naar uitkeken voor het EK 2020.

Kijken we louter naar het aantal titels dan heeft Duitsland er 19 verzameld, Groot-Brittannië 14 en Frankrijk en Zwitserland acht. Nederland volgt daarachter met zes titels (vier keer Ralph Zeetsen, 1 keer Frank Heldoorn en 1 keer Wendy de Boer). Peter Croes zorgde voor de twee Belgische juniorentitels. De erelijst is – net als bij het grote EK – als volgt te lezen.

 

Jaartal – locatie (land) mannenkampioen – vrouwenkampioen

Beste Nederlandse man/junior – beste Nederlandse vrouw/juniore

  Erelijst:

1985 Immenstadt (Dui): Yves Cordier (Fra) – Birgit Rossberg (Dui)

6.Ad Kempen – 3.Nathalie van Zanten

1986 Milton Keynes (Gbr): Michael Heiligenthaler (Dui) – Siglinde Reim (Dui)

2.Bas de Geus – geen

1987 Marseille (Fra): Rainer Mueller-Horner (Dui) – Ylva Noring (Noo)

2.Frank Heldoorn – geen

1988 Venetië (Ita): Frank Heldoorn (Ned) – Dolorita Gerber (Zwi)

1.Frank Heldoorn – geen

1989 Geneve (Zwi): Thomas Leutenegger (Zwi) – Nicole Mertes (Dui)

3.Frank Heldoorn – 6.Brigitte van Leeuwen

1990 Montlucon (Fra) Thomas Leutenegger (Zwi) – Katarina Ebeling (Fin)

Jeugd: Spencer Smith (Gbr) – Sonja Krolik (Dui)

5.Roger Pepels –

1991 Losheim (Dui) Simon Lessing (Gbr) – Francisca Russli (Zwi)

14.Luc Huntjens – 5.Ingrid van Lubek

Jeugd: Spencer Smith (Gbr) Sonja Krolik (Dui)

8.Ivo Spronkmans – geen

1992 Stein (Ned): Olivier Marceau (Fra) – Sonja Krolik (Dui)

2.Roland Melis (Ned) – 10.Silvia Pepels

Jeugd: Thomas Augenstein (Dui) – Andrea Walko (Hon)

2.Ralph Zeetsen (Ned) – 10.Monique Hullenaar

1993 Banyoles (Spa): Oliver Hufschmid (Zwi) – Marie Overbye (Den)

6.Roland Melis – 5.Silvia Pepels

Jeugd: Ralph Zeetsen (Ned) – Vera Maros (Hon)

1.Ralph Zeetsen – 10.Janneke Goossens

1994 Kaposvar (Hon): Ralph Zeetsen (Ned) – Marie Overbye (Den)

1.Ralph Zeetsen – 11.Silvia Pepels

Jeugd: David Williams (Gbr) – Joelle Franzmann (Dui)

25.Raymond Pet – 18.Marjanne van de Velde

1995 Stockholm (Zwe): Ralph Zeetsen (Ned) – Marie Overbye (Den)

1.Ralph Zeetsen – 8.Silvia Pepels

Jeugd: Christian Weimer (Dui) – Aniko Gog (Hon)

28.Sander Berk – 34.Fenna te Kiefte

1996 Szombathely (Hon):

1997 Vuokatti (Fin): Ralph Zeetsen (Ned) – Joelle Franzmann (Dui)

1.Ralph Zeetsen – 4.Sheila Bruist

Jeugd: Christian Weimer (Dui) – Aniko Gog (Hon)

21.Gijs Klerkx – geen gefinisht

1998 Velden (Oos): Clemente Alonso (Spa) – Beth Thomson (Gbr)

24.Sander Berk – 35.Stephanie Kortekaas

1999 Funchal Madeira (Por): Ivan Rana (Spa) – Nicola Spirig (Zwi)

20.Sander Berk – 26.Stephanie Kortekaas

2000 Stein (Ned): Steffen Justus (Dui) – Jodie Swallow (Gbr)

17.Jochen Cals30.Stephanie Kortekaas

2001 Karlovy Vary (Cze): Sven Riederer (Zwi) – Jodie Swallow (Gbr)

32.Youri Severin – 16.Stephanie Kortekaas

2002 Gyor (Hon): Peter Croes (Bel) – Wendy de Boer (Ned)

34.Arjan Schilder – 1.Wendy de Boer

2003 Karlovy Vary (Cze): Peter Croes (Bel) – Vanessa Fernandes (Por)

19.Edo van der Meer – 35.Tanya ten Velden

2004 Lausanne (Zwi): Oliver Freeman (Gbr) – Daniela Ryf (Zwi)

21.Martijn Dekker – 34.Danne Boterenbrood

2005 Alexandroupolis (Gri): Oliver Freeman (Gbr) – Daniela Ryf (Zwi)

13.Martijn Dekker – 22.Annika Fangmann

2006 Autun (Fra) : Aurelien Raphael (Fra) – Anais Moniz (Por)

17.Gerbert van den Biggelaar – 30.Annika Fangmann

2007 Kopenhagen (Den): Alistair Brownlee (Gbr) – Hollie Avil (Gbr)

41.Tim Diullaart – 8.Maaike Caelers

2008 Lissabon (Por): Vincent Luis (Fra) – Emmie Charayron (Fra)

23.Tim Dullaart – 7.Maaike Caelers

2009 Holten (Ned): Jonathan Brownlee (Gbr) – Emmie Charayron (Fra)

27.Maikel Zuijderhoudt – 2.Rachel Klamer

2010 Athlone (Ier): Vicente Hernandez (Spa) – Annika Vossing (Dui)

29.Marwin Iedema – geen gefinisht

2011 Pontevedra (Por): Justus Nieschlag (Dui) – Hanna Philippin (Dui)

40.Marco Akershoek – 39.Ilona Eversdijk

2012 Eilat (Isr): Matthias Steinwandter (Ita)  – Georgia Taylor-Brown (Gbr)

37.Marco Akershoek – 33.Jeanine Kocken

2013 Alanya (Tur): Dorian Coninx (Fra) – Georgia Taylor-Brown (Gbr)

13.Jorik van Egdom – 9.Kirsten Nuyes

2014 Kitzbuhl (Oos): Raphael Montoya (Fra) – Laura Lindemann (Dui)

6.Jorik van Egdom – 19.Kirsten Nuyes

2015 Geneve (Zwi): Lasse Luhrs (Dui) – Laura Lindemann (Dui)

geen – 19.Jeanine Kocken

2016 Lissabon (Por): Javier Lluch Perez (Spa) – Cassandre Beaugrand (Fra)

geen – 16.Kirsten Nuyes

2017 Kitzbuhl (Oos): Vasco Vilaca (Por) – Kate Waugh (Gbr)

27.Finn Timmermans – 6.Rani Skrabanja

2018 Tartu (Est): Thorn Vetle Bergsvik (Noo) – Pauline Landron (Fra)

19.Niek Heldoorn – 9.Quinty Schoens

2019 Weert (Ned): Paul Georgenthum (Fra) – Beatrice Mallozzi (Ita)

28.Jesse Cuijpers – 24.Barbara de Koning

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *