Eerste dag Arena Games: zeges voor Rani en Niek; De ETU Cup-race in Polen; Sif Bendix Madsen – WTJ 1594

ZATERDAG – Meer dan ooit zijn e-sporten afhankelijk van techniek. In de buitenlucht kun je natuurlijk ook pech hebben met de fiets, kan het op een parcours het pijltje eens net de verkeerde kant uitstaan. Maar indoor met Tackx rollers, loopbanden, computerschermen en wat dies meer zij, komt het ook aan op een stuk technologie.

Dat bleek vandaag nog wel op de eerste dag van de Super League Triathlon Arena Games in het – ondanks corona – sfeervolle Zwemcentrun Rotterdam. Morgen verschijnen daar de mondiale toppers zoals Jonathan Brownlee en Javier Gomez, vandaag was het de beurt aan de Eredivisionisten uit ons land. Prachtig dat juist in coronatijd zo’n gloednieuw evenement in de Maasstad gelanceerd kon worden. Zelfs al kan het publiek er niet fysiek bij aanwezig zijn.

Gelukkig is daar de techniek wel goed in ontwikkeld en was via livestreams, maar ook dankzij allerlei ‘coach-filmpjes’ op sociale media een goed beeld te krijgen van de Arena Games. Mooie term trouwens in een jaar dat die ‘andere Games’ niet door gingen.

In de ochtenduren gingen de vrouwenteams uit de Eredivisie op jacht naar een finaleplaats. De twintig sterksten bleven over voor een A- en B-finale. Vier kilometer trappen, 1 kilometer lopen en dan 300 meter zwemmen.

Rani en Niek schitteren in Zwemcentrum

Het werd de race voor Rani Skrabanja en voor Niek Heldoorn, terug van best lang weggeweest. Rani bleek een klasse apart. Zij was het die als eerste het water in mocht en met haar favoriete onderdeel nog voor de boeg kon de Ferro Mosae-atlete weinig gebeuren. De spanning zat hem bij Rani’s teamgenote Sophie van der Most en Kijani-atlete Eva Cornelisse. De opgelopen penalty loste Sophie kennelijk niet in, waardoor Eva een zekere tweede plaats wegkaapte en de Limburgse dubbelslag dwarsboomde. Dat Ferro Mosae ook het teamklassement won, was vervolgens geen verrassing. Diede Diederiks van EDO-sports behaalde de derde plaats. Haar team werd tweede met teamgenote Anna Witteveen op zes. Kijani mocht het brons bij de teams opeisen.

In de B-finale (strijd om de plaatsen elf tot en met twintig) moest het zwemmen de beslissing brengen. Joyce Caro dook pas als elfde het 50-meterbad in, maar kwam er wel als eerste weer uit. Daarmee grepep de Almeerse voor het Kijani-team de elfde plaats, daarna volgden Marije Hijman van het Spijkenisser TVS’90-team en Dolfijner Dieuwertje Bax, die wel eerder aan het laatste onderdeel begonnen. De ongebruikelijke volgorde van onze driekamp leverde dus ook verrassende uitslagen op.

Foto: Marnix Cornelisse

 

Was het bij de mannen anders gelopen als de apparatuur van Mohamad Masoo geen dienst weigerde? We zullen het nooit weten. Zijn loopband raakte kapot en dat baande mogelijk de weg vrij voor Niek Heldoorn, die we bijna twee jaar niet in actie zagen. Maar Niek is terug en hoe! Hij liet de verrassend sterke Nick van Ingen en voormalig juniorenkampioen Gjalt Panjer namens VZC. Nick kennen we vooral van de Eilandentriathlon, waar hij meermaals op het podium stond. Vorig jaar was hij nog Tweedivisionist voor TV Dordrecht, nu Eredivisie bij De Dolfijn. Mohamed moest lijdzaam toezien hoe zijn fietsvoorsprong als sneeuw voor de zon verdween. Pas als negende mocht hij het bad in duiken, te laat om nog wat uit te richten.

Niek mocht namens TriCan wel als eerste het water proeven en bleef daarin vooruit. TriCan scoorde er een tweede plaats bij de teams mee, mede door het goede optreden van Timo Feenstra. De Amsterdamse Dolfijn-ploeg won het teamklassement. En EDO Sports kon met Joran Driessen en Mohamad Maso alsnog het brons binnenhalen. De B-finale was een prooi voor Hellas-atleet Rens van Eijk.

Verrassende uitslagen; boeiend spektakel

En zo kregen we op de eerste dag in het Zwemcentrum verrassende uitslagen soms, met nieuwe namen ook. Het is denk ik inherent aan dit maffe seizoen, waarin atleten zich moesten motiveren voor steeds opnieuw uitgestelde wedstrijden. Nu ze eindelijk in de ring mogen, zijn er altijd die in topvorm gekomen zijn maar ook bij wie het heilige vuurtje enigszins gedoofd was. Als de wedstrijdcyclus weer op gang komt, krijg je wellicht weer de oude rangordes. Maar voor nu is het spannend om mee te maken. En toch ook spektakel, zelfs met amper publiek.

Foto: Marnix Cornelisse

Victor beste Nederlander in Polen

We zagen het vandaag in Rotterdam, morgen wellicht ook. We zagen het ook vrijdag in Polen. De mannenrace werd gewonnen door de weinig bekende Oostenrijker Leon Pauger. Ook de nummer twee en drie, de Duitsers Tim Siepmann en Jonas Osterholt zijn nog niet de meest bekende oosterburen. Maar zo bestond het startveld vooral uit getalenteerde triatleten, die zich maar wat graag bewijzen. De Nederlandse mannen hadden het zwaar. Victor Goené hield de schade beperkt tot twee minuten. Hij klasseerde zich als 24e. Voor Hugo Jan Bosscher was een 44e plaats weggelegd op een totaal van 53 deelnemers.

Malozzi te sterk in Olsztyn

Europees juniorenkampioene in Weert Beatrice Malozzi won de vrouwenrace, die sterker bezet was dan de mannen. De winnares van Holten en Antwerpen 2019 bijvoorbeeld was er ook. Deze Lisa Tertsch finishte in Olsztyn tweede. De derde plaats ging naar de Deense Alberte Kjaer Pedersen. Geen Nederlandse vrouwen, die zijn allemaal in Rotterdam. Over de Deense triatleten gesproken. De winst bij de junioren voor Sif Bendix Madsen, die met reuzevoorsprong op Barbara de Koning de race naar zich toetrok, was al de tweede zege voor Sif in een week tijd. Ook in Riga was ze immers de snelste. Daar keerde ze overigens terug na een jaar lang te zijn uitgesloten van wedstrijden.

Haar coach Michael Kruger en Bendix Madsen liepen vorig jaar fikse straffen op. Niet omdat ze doping gebruikten, maar wel een methode toepasten om dopinggebruik te omzeilen. Kruger mag vier jaar zijn vak niet uitoefenen, voor Bendix Madsen bleef de straf beperkt tot 1 jaar omdat ze pas 17 jaar oud was toen. Nu is de zilveren medaillewinnares van de Jeugdspelen in Buenos Aires sterk terug gekomen. Barbara de Koning en Marit van den Berg waren derhalve de sterkste Nederlandse troeven met respectievelijk een tweede en zevende plaats. Dorian Horsten mocht ook tevreden zijn internationaal debuut met een 14e plaats. Olaf Jan Bosscher bleef met een 17e plek ook nog keurig binnen de top twintig. Romy Spoelder en Simon den Braber weten wat ze te doen staat bij een volgende ETU Cup, ze werden nu 33e en 42e, daar zit nog genoeg rek in.

Morgen gaat het spel verder in Rotterdam, want zoals Avery Brundage ooit zei: The Games must go on. Al was dat toen onder totaal andere omstandigheden.

Feature-foto: Marc van der Kort

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: