Super League Arena Games met juniores, Rachel, Jessica, Justus, Maya, Donald, Marco en Quinty – WTJ 1595

ZONDAG – Een collega sportverslaggever schreef na twee maanden corona: ‘hoe meer virtuele sport, hoe groter de hunkering naar het echte werk’. De Super League Arena Games in Rotterdam zitten er een beetje tussenin. Op de schermen zijn de digitale poppetjes druk in de weer met fietsen en hardlopen, maar de triatleten zijn er ook in het echt. In Rotterdam dus.

Super League Triathlon: een geoliede machine

Uit heel Europa ingevlogen om mee te doen aan deze nieuwste variant van het innovatieve sportbedrijf van Chris McCormack c.s. Aan financiële middelen geen gebrek: het Zwemcentrum hangt vol met borden, doeken, banners in de bekende geel-zwarte kleuren. Overal grote beeldschermen, camera’s, laptops enzovoorts. Dit is triathlon anno 2020. Vrijwilligers zijn voorzien van shirts, broeken, rugzakken en…mondkapjes. Dat laatste geldt ook voor het publiek, want de organisatie neemt geen enkel risico. Op de tribunes voldoende onderlinge ruimte en de atleten duidelijk afgescheiden van te veel drukte.

Druk is het op de tweede dag vooral in de ochtenduren als de junioren hun opwachting maken in de Arena. Verklaarbaar natuurlijk. Zij brengen ouders en trainer mee, dat is bij de buitenlandse sterren ’s middags nauwelijks het geval. Javier Gomez komt zelfs na een lange busreis van 300 kilometer rond drie uur in de nacht van zaterdag op zondag bij zijn Rotterdamse hotel aan. Het weerhield de veelvuldig wereldkampioen er niet van om gaandeweg de Triple Mix richting podium te sluipen en het brons op te halen.

Bij de junioren was al een eerste internationale inbreng merkbaar. Silke de Wolde en Kim van ’t Verlaat kwamen heel ver, maar beten zich toch stuk op het 16-jarige Duitse meisje Herrmann. De Nederlandse jongens gaven vervolgens het podium niet prijs. In de volgorde Jesse Cuijpers, Mitch Kolkman en Niels van Lanen zetten ze een compleet Oranje-podium neer.

Rachel sterk tweede

Dat zou in de middaguren niet meer lukken. Rachel Klamer kwam het verst met een sterke tweede plaats, de vier andere Nederlandse triatleten bleven een stukkie van het podium vandaan.  Rachel bouwde haar Triple Mix perfect op. Liet zich niet gek maken door het moordend tempo van Jessica Learmonth links van haar op Trackx en loopband. Ze vaarde haar eigen koers. Waar andere triatletes zich later ‘opbliezen’ in het toch wel warme Zwemcentrum, kwam Rachel gedurende de drie kwartier wedstrijd gestaag naar voren. Alleen de Britse was niet meer te bedreigen. Jessica Learmonth behaalde een kop-staart-zege, al meteen vanaf het begin lag ze op kop in het water. Sterker nog: op elk van de negen nummers van de Triple Mix was Learmonth steeds sneller dan haar negen concurrentes. Dertig punten dus, later zou de mannenwinnaar tot 24 punten komen. In de eerste stage maakte Maya Kingma nog een bliksemstart: tweede uit het water en dat hield ze zelfs vol bij het fietsen en lopen. In die eerste manche was Rachel ‘pas’ vijfde. Quinty Schoens kwam als negende van de loopband af. Is de eerste manche de normale tri-volgorde, daarna wordt er gehusseld.

Twee minuten na de eerste manche moet dan al begonnen worden met een bike-run-swim. Learmonth oogde vermoeid, maar dat was slechts schijn. Ze gaf andermaal gas op de pedalen en weg was ze weer. De tactiek van Rachel Klamer om als enige blootvoets de loopband op te gaan pakte goed uit. Ze kwam als tweede bij het zwembad aan en hield die positie ook vast. Zo goed Rachel in de tweede, zo lastig werd het voor Maya en Quinty die de tussentriathlon als negende en tiende afsloten.

Tijdstraf in het zwembad

In de derde stage liep Maya bovendien nog een gele kaart/tijdstraf op, omdat ze haar schoenen niet in de box had gedeponeerd. Het maakte voor de Britse Jessica Learmonth allemaal geen verschil. Rachel moest in de finale ook op zoek naar haar tweede adem. Ze was pas vijfde uit het water en bij de fiets voor de afsluitende vier kilometer ‘wattage-trappen’.  Het was de Belgische Valerie Barthélemy, vorige week nog winnares in Riga, die Rachel nog voorbleef in de slotfase, zodat de Nederlandse toptriatlete derde werd. Maar alle punten optellend, kwam Rachel net even verder dan Valerie. Resumé: goud voor Jessica Learmonth, zilver voor Rachel Klamer, brons voor Valerie Barthélemy. Maya Kingma is uiteindelijk goed voor een zesde plaats. Voor Quinty Schoens waren de negen andere (wellicht ook iets meer ervaren) vrouwen iets te sterk. Ze sloot de rij als tiende. En voor Hawaii-winnares/wereldkampioene Ironman Anne Haug waren de afstanden gewoon te kort. Ze werd negende. Overigens gaf ze in een kort tweegesprek toe dat het overlijden van Nina Kraft eerder deze week haar aangegrepen had.

Spaanse furie

In de mannenrace was het voortdurend wisseling van de wacht. Jonas Schomburg zette de toon in de eerste manche, meteen overgenomen door zijn landgenoot Justus Nieschlag in de tweede. Hoewel de verrassend sterke Portugees Vasco Vilaca en de Spaanse furie Javier Gomez steeds bleven aandringen, hield Nieschlag stand met de twee Zuid-Europeanen op plaats twee en drie. In dit mondiale geweld met ook Jonathan Brownlee en Richard Murray was het zwaar afzien voor Donald Hillebregt en Marco van der Stel. Beiden debuteerden in een Super League Race. ,,De enige Triple Mix, die ik ooit deed was in DUIN-Amere’’, aldus Marco, die in eigen Rijnmond-gebied graag meer had laten zien. Twee heats liet hij Donald nog achter zich, maar die had een ijzersterk eindschot in de loop-swim-run final stage. Door daarin derde aan te tikken in het 50-meter bad verbeterde de Hillegommer zich nog tot een negende plaats. De mannen sloten er de rij mee van een startveld wat ook niet elke dag ons land aandoet.

Vooraan gebeurde er vanalles, al is het misschien vanaf een zwembadtribune allemaal wat lastiger te volgen dan thuis op het virtuele Super Leaguekanaal. Wat er op het scherm gebeurde, correspondeerde niet altijd met de ‘real life’-sport. Zo was Javier Gomez in de derde heat overduidelijk als eerste klaar, maar wie de Zwifts volgde zag Vilaca als eerste aankomen. Voor de totaalstand maakte het allemaal niet meer uit: Justus Nieschlag was de meest constante triatleet van de dag, Vilasca greep dus verrassend zilver en Gomez Noya met amper vijf uurtjes slaap werd derde. De Spanjaard dankte brons aan de finale manche, waarin hij hoger eindigde dan Jonathan Brownlee en Jonas Schomburg, alledrie wel een gelijk puntenaantal. Richard Murray liet pas in de laatste manche enigszins zien waartoe hij in staat is, maar het bracht hem niet hoger dan de achtste plaats in de eindstand, net voor de Dutchies.

Twee prachtige Super League Triathlon dagen zitten erop. Hopelijk het begin van een mooie traditie in Rotterdam met jaarlijks de giganten uit de hele wereld bijeen. Sfeer maken in coronatijd kan dus wel, al was het voor stadionspeaker Arjan Schilder op flinke afstand van het publiek niet altijd gemakkelijk om iedereen mee te krijgen. Een blij weerziens was er tenslotte met vriendin voor het leven Annaleah Emmerson. Het was weer te lang geleden dat we elkaar gezien hebben. But that is a different story…..

 

 

 

 

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: