Genieten met een grote G !

Zondag 23 augstus.

Maanden is Tri2one Coaching bezig geweest om hun atleten in dit bizarre seizoen toch een uitdaging te kunnen bieden. Één voorwaarde daarbij was absoluut; het moest Coronaproof zijn. In een heel vroeg stadium werd ik aangehaakt en mocht ik zelfs bij de speciaal aan deze  bijzondere trainingsdag georganiseerde webinars bijwonen. 23 augustus werd dus geblokt in de agenda!

Wat heb ik genoten. Een geweldige locatie was uitgezocht door het team van Tri2one Coaching, één met perspectief voor echte wedstrijden in de toekomst wat mij betreft. Alleen het weer; “vorige week tot op je onderbroek zeiknat, de andere week ook tot op je onderbroek zeiknat”. De tijd om op te staan (05:00 uur) bracht me ook al naar een heus wedstrijdgevoel.

Eindelijk!!!!! Geen wedstrijd, maar 50 atleten die gezamenlijk Coronaproof een training afwerken. Op de halve afstand, de kwart, een halve marathon, 15 of 10 kilometer en zelfs een ultraloper voor 75 kilometer. Ondanks het woelige water, de hevige buien, de harde wind die de atleten parten speelde, zag ik alleen maar (glim)lachende atleten. Het regende niet allen heel hard, maar ook lekke banden, maar niets kreeg de lach bij de atleten van hun gezicht.

En ook bij mij. Het was duidelijk te lang geleden dat zij (en ik) weer eens echt “aan de bak” konden en allen straalden de liefde voor de sport uit.

Het motto “Beat the Mirror” werd bij de finish eens te meer duidelijk toen de deelnemers aan deze training een prachtige grote medaille overhandigd kregen, met een klein spiegeltje in het midden en een t-shirt. De gezamenlijke training kreeg de naam kreet #Reflectri; (zelfreflectie en relativeringsvermogen) mee, precies wat de deelnemers deden.

Een unieke locatie, die wat mij betreft gewoon een echte wedstrijd verdiend (Uitdaging team Tri2one ? ). Een nieuw aangelegd strand in Lelystad voor het zwemmen, een dijk naar Enkhuizen voor het fietsen, maar vooral het keerpunt op het looponderdeel bracht bijzondere plaatjes.

Immers wanneer loop je tijdens een race onder een zittende man door. De omstandigheden afgelopen zondag maakten het nog eens extra heroïsch: hoge golven, een steeds meer aanwakkerende wind en enorme hoosbuien.

En toch zag ik alleen maar enthousiasme, zowel bij de deelnemers als ook bij het coaching team. En ik moet ook eerlijk bekennen dat ik vooraf al weken behoorlijk enthousiast was, niet alleen over het feit dat ik iets kon gaan doen bij een trainingsevenement, maar vooral ook over de manier waarop de voorbereidingen door Tri2one gestalte gestalte gegeven werden; ik heb zelfs verschillende webinars meegedaan met voorlichting over het parcours. Tekenend voor Hylke, Cathy, Maartje en Dimitri.

De SL Rotterdam bleek op dezelfde dag te zijn, maar ik heb geen moment spijt van mijn beslissing om gewoon naar Lelystad af te reizen; GENOTEN van een heerlijke dag triathlon! #backtobasic.

Tekenend voor de dag is het verhaal van “mijn held van de dag”: Willem Bakker, een 29 jarige triatleet uit Kollum.


Ik ben begonnen met triathlon eind 2018, net na dat wij (mijn vriendin en ik) gestopt waren met de bakkerij die we hadden. Naast dat ik werkzaam ben in de horeca hadden wij op dat moment ook een kleine dorpsbakkerij samen; het was altijd al mijn droom om een eigen onderneming te starten. Helaas moesten wij om financiële redenen stoppen, maar kon ik mijn vaste baan in de horeca behouden. Ik had op dat moment dus 2 banen werkte 7 dagen in de week gemiddeld 14 uur per dag, daarnaast sportte ik hier en daar ook nog wat. Het was een hele fijne uitlaatklep.
Fietsen en hardlopen deed ik graag het liefst zo hard en zo lang mogelijk. Zwemmen vond ik altijd geweldig: ik kon er alleen geen snars van. Na het afronden van de bakkerij besloot ik in september 2018 mee te doen aan een 1/8e triathlon hier in de buurt. Ik deed 2 van de 3 disciplines al en zwemmen vond erg leuk ook al kon ik er niks van haha! Dus waarom niet? Hier begon de liefde voor triathlon ook. Sindsdien wil ik eigenlijk niet anders meer, 1 ding was duidelijk, ik had hier wel gericht hulp bij nodig en die vond ik bij Hylke van Tri2one. Een keuze waar ik tot op de dag van vandaag blij mee ben! Ik hou en geniet van uitdagingen hoe extremer hoe beter, we zien wel waar het schip strand

Wat een epische dag! Laat ik bij het begin beginnen…

 Het is 4.00u en mijn wekker gaat, iets vroeger dan normaal. Zeker voor zondag! Waarom zo vroeg? Nou ik ben ‘s ochtends niet snelste, zeker niet om 4.00u. Alles stond al klaar, auto al ingeladen ik kon mijn bed uit en gaan, maar toch vind ik het altijd wel even fijn om ”op te starten”. Goed 5.15 time to go! 

 Met die wedstrijd vibe zat het wel goed, ook al was het een training. Met inachtneming van de corona regels uiteraard. Het is iets voor 7.00 en ik de eerste ben die aan komt, mooi op tijd en de tijd om de benen te strekken. Ik wordt altijd zo stijf als een hark van die autoritten namelijk, maargoed het was dit of een B&B met de kans op een rot nacht net zoals vorig jaar in Maastricht.

 Super relaxed kunnen settlen, het water was zo onstuimig als wat. En persoonlijk vind dat gevoel van die golfen heel erg gaaf! Het water was warm, kortom klaar om te starten. 8.15 en los! Die golfen waren zo gaaf, een klein detail… Het gebeuk van de golfen zorgde er voor dat ik mijn navigatie compleet kwijt was. Wat zeg ik, welke navigatie? Met gevolg ja je raad het al, 2/300 meter meer gezwommen dan de bedoeling. Super relaxed gezwommen, alleen veel te veel. Goed dit was ook de 1e keer in zulke omstandigheden, Zandvoort vorig jaar had dit ook maar niet zo erg. Mooi puntje voor aandacht om op te focussen. Ik was overigens nog best tevreden met de tijd, zeker als je na gaat wat ik had gezwommen in die tijd.

 Zelfs de wissels gingen vlotter dan ooit te voren en dat was ook fijn! Dan het fietsen, van hemels naar hels en andersom of hoe je het ook hebben wil. Ik dacht dat er op het platteland in Friesland altijd wind was, nou ga maar eens naar de polder! Het parcours? Van Lelystad naar Enkhuizen en terug, dan weer terug tot halverwege en weer terug naar Lelystad. Recht toe recht aan, wind mee heerlijk! Een snelheid van 40kilometer gemiddeld was zo gehaald, wind tegen? Ik fietste bij vlagen niet sneller dan 18kilometer… De verzuring sloeg daardoor vlak voor Enkhuizen enorm toe! Goed lichtste versnelling pakken en blijven trappen. Inmiddels zie ik zo’n 2/3km voor het keerpunt racers terug keren; man ik kan niet wachten om te keren. Zeker het laatste stukje boven op de dijk, ik heb zo’n mooi ligstuur maar bij vlagen kon ik die niet eens gebruiken omdat ik anders de berm ingewaaid werd. Goed niet te veel pushen, keren en bijtanken. Heerlijk die wind in de rug enigste nadeel… Wind tegen duurt zo veel langer haha! Je ziet de buien in de verte de regen lozen, geregeld een koude douche die je hartslag deed dalen was een feit. De laatste 5km voor het 2e keerpunt, de bocht door richting Lelystad… Meneer wind heeft er zin in, kop in de wind en blijven trappen. Leuk straks die wind mee, maar ik eindig dus met dit tegen. Uiteindelijk ver beneden vorig jaar, al was dit ook ietsje korter, dan nog niks te klagen.

Het lopen, iets waar ik eigenlijk vooraf echt tegen op keek. Vorig jaar in mijn eerste halve triathlon, kreeg ik echt heel veel last van kramp in mijn hamstrings: ja allebeide… De vrees dat dit dus weer zou gebeuren was zeker aanwezig. Maar naarmate de loopmeters er in kwamen, begon ik mij alleen maar beter te voelen. De zouttabletten doen hun werk heel erg goed, sterker nog het enigste waar ik last van kreeg waren de betonblokken onder mijn romp… Ja die benen waren heel erg zwaar op een gegeven moment! En het tempo wat ik voor 3 kwart van deze halve marathon kon vast houden zat er niet meer in.

Mijn tweede halve triathlon, gelijk met dik 20 minuten verbeterd ten opzichte van vorig jaar. Kleine kanttekening; het had nog veel meer kunnen zijn als ik gewoon goed recht had kunnen zwemmen. Aan de andere kant, de techniek waar we zo op gehamerd hadden, was goed zelfs in deze omstandigheden. Kan ik met een voldaan gevoel terug kijken, op mijn trainingsperiode in de corona tijd die dus gewoon goed geweest is.

 En nu? Eerst maar eens lekker herstellen, ik voel de golven nog namelijk als ik ga slapen haha! Over 3 weken staat er een lokale race gepland, het prikkelt wel al om te gaan starten en dit is een mooie afsluiter van dit ”seizoen”.

 

Ruud de Haan

Ruud de Haan

De andere helft van het bekendste speakerduo van Nederland, zoekt elke maandag zijn stem terug, beweert zelf ooit aan triatlon gedaan te hebben, hoopt dat er geen beeldmateriaal bovenkomt van die Speedo-periode... ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *