Challenge Davos door noodweer vroegtijdig afgeblazen, zo zonde – WTJ 1601

ZATERDAG – ‘De gifbeker moet helemaal leeg’. Dramatischer dan volger Pieter Riley het verwoorde kan ik het niet. Volgens de Nederlandse geschiedenisboekjes was 1672 een rampjaar. Een jaar waarin het volk redeloos, de regering radeloos en het land reddeloos was.

Maar 2020 doet waarschijnlijk in de top tien van ‘rampjaren’ aardig mee. Deze wat aangezette intro hoort bij de alsnog afgeblazen Challenge Davos. De Zwitserse bergtriathlon was er helemaal klaar voor. De allereerste confrontatie tussen de groten in de sport: Sebastian Kienle (hersteld van sleutelbeenbreuk), titelverdediger Pieter Heemeryck, Joe Skipper, Andreas Dreitz, Laura Philipp, Imogen Simmonds, Fenella Langridge enzovoorts, enzovoorts. Het had zo mooi kunnen zijn, maar de droom van organisatoren en triatleten spatte uiteen toen de eerste bliksemschichten over de Davosersee te zien waren.

Goede moed

In de stromende regen, maar vol goede moed waren atleten en vrijwilligers ’s ochtends begonnen om het triathlonjaar weer een doorstart te geven. Het wintersportoord kampte bij eerdere Challenge triathlons al vaker met extreme weersomstandigheden, dus niemand keek op van het onheilspellende weer. Wel gaf de organisatie de atleten mee dat de gevaarlijke afdaling van de Fluelapass een geneutraliseerd gedeelte zou worden. Daar mochten de deelnemers dus niet in volle vaart omlaag teneinde ongelukken te voorkomen. Hoe dat exact georganiseerd zou worden, is nu helaas niet meer relevant. De eerste triatleten zaten koud op de fiets of de buien gingen gepaard met donder en bliksem. En dat is – zoals wij allen weten – funest en levensgevaarlijk bij zwemmen in open water. De organisatie dirigeerde iedereen die nog in het water lag zo snel mogelijk aan de kant en vooraan werden de koplopers gesommeerd hun strijd te staken. Vroegtijdig was trouwens favoriet Joe Skipper al uit het water gekomen. De Brit gaf op nog voordat de organisatie noodgedwongen de handdoek in de ring wierp.

 

Foto: Challenge Davos

Domper

Voor de Challenge Family een enorme domper. Zij werden begin dit jaar het eerst geplaagd met afgelastingen in Wuhan (waar trouwens weer volop festivals en sportevenementen gehouden worden, maar dat terzijde) en snel volgden andere races. Davos was het lichtpuntje aan het eind van een lange tunnel.

Hoe groot de teleurstelling bij de atleten ook, iedereen toonde begrip voor het besluit. En Challenge Davos verdient wat ons betreft een grote pluim. Zij hebben het aangedurfd om in dit bizarre jaar alle voorbereidingen toch door te zetten, atleten uit te nodigen en vanochtend toch echt met de beste intenties hun race in gang te zetten. Dat het nu niet gelukt is, is driewerf jammer. Er wordt ons weinig sportplezier gegund, maar ook deze tegenslag komt de triathlonsport te boven. Zoveel is zeker.

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: