Alles over het WK Mixed Relay Hamburg; Nederlands kwartet elfde – WTJ 1612

 

ZONDAG – Tussen 1989 en 2015 mocht ik voor de NTB (en triathlon in het algemeen) de persberichten richting landelijke media/ANP verzorgen. Feitelijk een verlengstuk van het bondsburo wat in het weekend niet open was. De nazit van leuke wedstrijden was er niet bij, want de rest van Nederland moest via mijn tikmachine/computer op de hoogte gebracht worden van triathlonnieuws. Dat gebeurde objectief, volgens de soms strenge regels van het ANP. Topsport is hard, daar hoort een eerlijk verhaal bij ook al was ik eerder op de dag nog zo’n enthousiaste speaker.

Platform voor positiviteit

Het bracht me wel eens in moeilijkheden. Atleten vonden het vreemd dat ik ze op topniveau soms matig vond presteren. Alsof ik het beter kon. Tegelijkertijd werd het moeilijker om langdurig te moeten constateren dat wij helaas geen Alistair Brownlee, Javier Gomez of Nicola Spirig in huis hadden. Er stond genoeg tegenover, maar continu in de prijzen vallen? Dat was er niet meer bij. En toen kwamen de websites. Eerst 3athlon.nl daarna Trikipedia. Eindelijk een platform waar nog steeds objectief naar de sport gekeken wordt, maar met veel ruimte voor de persoonlijke noot.

Deze lange inleiding (vreemde eigenschap van me) hoort bij de weergave van het WK Mixed Relay in Hamburg. Want een elfde plaats, nee daar wint het Oranje kwartet ‘de oorlog niet mee’. Naar oorzaken is het in eerste instantie gissen. Was Maya Kingma nog in de roes van haar zesde plaats gisteren? Was Rachel Klamer wel toe aan twee topwedstrijdjes achter elkaar? Ontbeerde Marco van der Stel de vorm waar hij normaliter in een seizoen naar toe groeit? Waarom zagen we Jorik van Egdom de voorbije maanden zo weinig?

Vragen waar de staf van het Nederlands team ongetwijfeld passende antwoorden op heeft. Die hoeven ze niet met ons te delen, als het maar leidt tot verbetering. En we hebben nog even tot de Olympische Spelen van Tokyo gelukkig. Een geluk bij een ongeluk is immers dat dit WK geen direct beoordelingsmoment was voor de Spelen. Anders zag het er voor de nummer drie van drie jaar geleden even wat minder uit.

Lesje gehad op details

Top zes was uitgangspunt. Het werden vijf plaatsen lager. Frankrijk was andermaal de sterkste. De Amerikanen volgden en de Britten maakten het podium compleet. Met 300 meter zwemmen, 6,5 kilometer fietsen en 1700 meter lopen en dat maal vier weet je dat de verschillen minimaal kunnen zijn. Adrie Berk zei het na afloop treffend: De relay wordt op details beslist. Vandaag lesje gehad.

Maya Kingma opende zoals gebruikelijk. Met het afleggen van de onderdelen (tweede uit het water b.v.)  was niks mis, met de wissels des te meer. Terwijl de Britten met kersvers wereldkampioene Georgia Taylor-Brown een eerste gaatje sloegen, was Maya alert genoeg in het water en op de fiets, maar in de wisselzones leek ze ten opzichte van de concurrentie haast stil te staan. Vooraan waren het na Team GB de Amerikanen, Belgen, Denen, Fransen en Noren die tempo maakten.

Marco lost bij kopgroep

Bijgevolg mocht Marco van der Stel als negende aan zijn heat beginnen. Zwemmen geen probleem, hij sloot weer aan bij de kopmannen. Bij fietsen werd het tempo door zeven concurrenten flink opgevoerd, Marco moest de leiders laten gaan. Hij werd opgeslokt door achtervolgers en was twaalfde in de wissel met Rachel op een dikke minuut van de Noren, die de kop overnamen dankzij  Kristian Blummenfelt, die een sterke solo bekroond zag.

Hard werken Rachel niet beloond

Consolideren. Dat is wat Rachel Klamer als derde deed. Vooraan bleven vijf teams over (USA, B, GB, F en N) en Rachel knabbelde een fors stuk van de achterstand weg. Vijf andere landen kwamen ongeveer gelijk met de nummer acht van de wereld uit het water en samen zetten ze de achtervolging in. Even leek het te lukken, maar Rachel moest veel werk alleen opknappen en bovendien zaten vooraan ook niet de eersten de besten: Jessica Learmonth, Cassandre Beaugrand en ex-wereldkampioene Katie Zaferes. Het verschil werd vergroot tot anderhalve minuut. Als achtste kwam Rachel bij slotloper Jorik aan. Jammer dat haar harde werken onvoldoende werd beloond.

Hoe doet Jorik het?

Het was uitzien hoe Jorik het er vanaf zou brengen. In het water verloor hij tijd en daarmee kostbare posities, fietsen ging hard en daarmee herstelde hij zich enigszins. In elfde positie met de Oostenrijkers en Italianen kort voor zich zat een top tien er nog altijd in. Maar alle landen hadden een sterke laatste troef in handen, zo bleek. Jorik kwam stukje voor stukje dichterbij, maar positiewisselingen kwamen er niet meer. De elfde plaats op 19 teams is waarschijnlijk een klassering, die Oranje zo snel mogelijk wil vergeten. En zoals altijd: food for thoughts.

Nog wel even naar de kop van de race. Frankrijk won opnieuw de wereldtitel, de Amerikanen kwamen nog wel terug maar strandden op negen seconden. De Britten hadden 35 tellen meer nodig en de Noren verrasten met een vierde plaats. De Belgian Hammers koersten op een vijfde plaats af en voordat de Nederlanders binnen liepen kwamen eerst nog de Denen, Zwitsers, Duitsers, Oostenrijkers en Italianen. Diverse landen, die normaliter achter Oranje bivakkeren. Het is even niet anders.

 

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: