TBT: 20 jaar geleden; een memorabel reisje naar Nederhorst den Berg/Sydney 2000

Facebook brengt me nogal eens een bijzondere herinnering. De foto van Dennis Looze  gisteren bracht me herinneringen aan een tijd , toen Facebook nog niet bestond.

 

20 jaar geleden; de eerste triathlons op de Olympische Spelen en wel in Sydney. Mijn gedachten gaan terug naar 20 jaar geleden. Wat deed ik die dag (en de dagen ervoor).  Al geruime tijd wisten ondergetekende en collega Wim van den Broek dat wij het Nederlandse commentaar mochten verzorgen voor beide races bij Eurosport. Nee , niet naar Sydney, maar vanuit de Eurosport studio in Nederhorst  den Berg. Wim had al eerder zijn opwachting gemaakt als tv-commentator bij Eurosport, voor mij zou het mijn debuut worden.

Ik kan me nog herinneren dat mijn credo van de 3 V’s (Voorbereiden, Voorbereiden, Voorbereiden) voor een wedstrijd toen wel enorm bizarre vormen aan nam. Ook toen al (ik was nog maar 11 jaar speaker) verzamelde ik alle uitslagen in mijn inmiddels beruchte database; het was toen niet importeren van uitslagen. Nee, er stond thuis een fax, die in de weekenden overuren draaide om vervolgens de uitslagen allemaal handmatig in “mijn systeem” in te kloppen gedurende de volgende week. Dus de kennis over de prestaties van de deelnemende atleten was wel voorradig. Maar hoe klets je 2,5 uur live televisie vol, dat was hetgeen ik me zorgen over maakte.

Weken lang stonden de 3 V’s centraal. De huiskamer veranderde langzamerhand in één groot naslagwerk. Dagelijks, tot diep in de nacht, na het werk, voorbereiden. Overal stapeltjes papier en wee het gebeente van één van de gezinsleden, die aan mijn papieren zat. Onzekerheid, spanning, maar ook trots waren de emoties die mijn avonden vervulden. De lokale krant had iets vernomen en stonden voor de deur voor een interview. “Daar gaat mijn voorbereidingstijd”.

Ik las me in, in de geschiedenis van Sydney, de bijzondere plaatsen en gebouwen van die stad langs het parcours, daar moest ik toch ook iet over kunnen vertellen aan het kijkende Nederlands talige publiek, zo was mijn mening. Dagelijks even met Wim bellen; afstemmen, maar vooral even de bevestiging krijgen van die Brabander: Jong, maak oe nie zo druk, ge het de kennis en ge kunt lekker mauwen, dus t kom wel goe! Als ik de beelden terug kijk , sta ik nog steeds versteld van mijn kennis over Sydney!

16 september 2000.; de vrouwenrace in Sydney
Ik had die dag toch maar vrij genomen, de laatste zaken nog eens de revue laten passeren en doornemen. Achteraf had ik dat beter niet kunnen doen. Een wedstrijd in Sydney betekent laat in de avond en doorlopend in de nacht  de live uitzending. Opnieuw alles nog eens doornemen; de 3 V’s, maar daar word je niet rustiger van kan ik je zeggen. Eindelijk dan toch het moment om af te reizen naar de Eurosport-studio in Nederhorst den Berg. Gierend van de zenuwen in de auto naar een heuse televisiestudio.  Wim en ik hadden afgesproken onafhankelijk van elkaar te reizen, want zijn vrouw was zwanger en zou in de komende twee weken gaan bevallen, niet echt spannend op deze data, maar zekerheid voor alles tenslotte. Veel te vroeg kwam ik in Nederhorst den Berg aan, op zoek naar wat in mijn ogen een televisiestudio zou kunnen zijn. Niets wat er op leek, ook niet op het opgegeven adres, dus een lichte paniek maakte zich van mij meester. Het opgegeven adres was  , in mijn ogen , een boerderij met een grote schuur. Het gebouw, oneerbieding schuur genoemd, bleek tenslotte wel degelijk de Eurosportstudio te zijn. We werden door de eigenaar, Bert Davies, vriendelijk ontvangen en naar onze plaats gewezen. Hij was ook de laatste persoon, naast collega Wim, die ik die avond/nacht gezien heb. Twee kleine schermpjes , twee koptelefoons; op het ene oor de live geluiden, op het andere oor de Frans sprekende regisseur vanuit Parijs, die aankondigt wanneer het volgende reclameblok begint.  Maar het werd een succes, de combi Wim/Ruud bewees zich weer eens, kennis van atleten en parcours meer dan aanwezig en een mooie spannende wedstrijd. De 2,5 uur vlogen om en we zaten “in the flow”. Eurosport zeer tevreden en wij ook, prima combi zo en fijne samenwerking. Maar goed dat je vooraf de kijkcijfers niet weet, bij het horen van het aantal Nederlands talige kijkers moest ik in ieder geval even slikken. Dag 1 missie geslaagd en met een tevreden gevoel ‘s nachts terug nar huis.

17 september 2000; de mannenrace in Sydney.
‘s Ochtends laat wakker worden , de VHS band in de recorder stoppen om toch even terug te kijken. Tevreden!
Op naar dag twee. Tal van  positieve berichten over de uitzending, niet alleen van de mensen van Eurosport, maar ook van de kenners en liefhebbers van de triathlonsport, kijkcijfers dik in orde.  Het ritueel herhaalt zich. Toch wel weer heel gespannen de auto in richting Nederhorst den Berg, begin van de avond. Eric van der Linden en Dennis Looze hebben er nog schepje bovenop gedaan met een bericht vanuit Sydney dat Peppi en Kokki (een eretitel die we nog steeds zeer waarderen) het Eurosportverslag verzorgen.  Een enorme tas met papieren , netjes gestructureerd in een dikke map (laptop, het woord kende men nog niet eens). Enorm noodweer die avond onderweg naar “de Eurosport-schuur”, waardoor we beiden aan de late kant arriveerden (opnieuw in twee voertuigen vanwege de mogelijk op handen zijnde bevalling in huize van den Broek). We installeerden ons voor de mannenrace en plots was alles weg, 5 minuten voor aanvang van de live uitzending; geen beeld, geen geluid, PANIEK !!!!! Inslag van onweer.
Twee minuten later gelukkig alles weer hersteld en we maakten ons op voor de eerste Olympische mannenrace.

Telefoon!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Mevr. van den Broek meldt zich: Wim, je moet echt naar huis, ik ga bevallen.
3 minuten voor live vliegt Wim naar zijn auto, hij roept nog : Ruud , je kan het!
En daar zit je dan, volkomen alleen in een “schuur” met de taak 2,5 uur live wedstrijd te verslaan, ALLEEN!
Niemand om je heen, geen back-up van je ervaren collega, mijn hartslag heeft op dat moment onwaarschijnlijke hoogtes bereikt. Het werd een bijzonder spannende race, zelfs de reclameblokken werden ingekort vanwege het wedstrijdverloop.  En dat gaf dan weer persoonlijke ongemakken. Ik kan me nog steeds het moment herinneren dat ik sanitair even iets moest doen, maar de reclametijd gewoon tekort was. Gelukkig was er een lege Cola fles.
Min of meer heb ik de Nederlandstalige Eurosport kijkers ook live verslag gedaan van de geboorte van de dochter van Wim en Heleen; Silke. Om 3:33 werd Silke van den Broek geboren.

Afgelopen jaar mocht ik de Pre-Olympische triathlon in Tokyo voor Eurosport verslaan, 19 jaar na mijn debuut voor Eurosport en was het de bedoeling om ook de OS 2020 van verslag te voorzien. Het liep allemaal even anders. De drie V’s zijn er nog steeds, bij iedere wedstrijd. Maar de ervaringen van ruim 30 jaar triathonspeaker tellen dan wel in je voordeel.

Opnieuw in 2021 als commentator van Eurosport voor OS Tokyo 2021 , maar deze TBT moest ik toch even kwijt.

 

 

 

Ruud de Haan

Ruud de Haan

De andere helft van het bekendste speakerduo van Nederland, zoekt elke maandag zijn stem terug, beweert zelf ooit aan triatlon gedaan te hebben, hoopt dat er geen beeldmateriaal bovenkomt van die Speedo-periode... ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: