Alles over het NK Paratriathlon Sittard; Coach Bas de Bruin aan het woord – WTJ 1627

MAANDAG – Het werd een officieus NK genoemd. Zwemmen in een zwembad gebeurt normaliter niet bij de titelstrijd voor paratriatleten. Maar verder was alles op het scherpst van de snede daar in Sittard. De NTB nam zelf het heft in handen nadat gastorganisatie Alphen aan den Rijn noodgedwongen moest afhaken voor het NK paratriathlon.

Dat Jetze Plat na zijn zware crash met de motor en herstelperiode al weer tot zulke grootse prestaties in staat was, mag toch een wonder heten. In een week tijd won hij drie Nederlandse titels: het handbiken wegwedstrijd en tijdrit in Sloten en zondag dus de paratriathlon in Sittard. En steeds met Geert Schipper als voornaamste tegenstander.

Tom Dumoulinpark

Voor het NK was gekozen voor het zwembad van het NTC en vervolgens het handbiken/fietsen en wheeler/lopen op het Tom Dumoulin Bikepark. Bondscoach Bas de Bruin was in zijn nopjes met het alternatieve NK. ,,Het was een open race, iedereen kon meedoen. Dat leverde veel nieuwe gezichten op.’’ Hij wilde zijn selectie, maar ook iedereen daarbuiten nog graag een wedstrijd en dan maar meteen ook een officieuze titelstrijd aanbieden. Na het zwemmen verplaatste het strijdtoneel zich naar het gesloten circuit, vernoemd naar de nummer zeven van de afgelopen Tour. Bas: ,,Een afgesloten parcours, ik vindt wedstrijden op de openbare weg sowieso een gruwel. Vrijwilligers, die worden bejegend, agressieve weggebruikers. De veiligheid van de deelnemers staat voor mij buiten kijf. Hier was het verantwoord om te organiseren.’’

Jetze is meer dan terug

Het motorongeval van juni,waarbij Jetze een scheurtje in zijn nekwervel opliep, lijkt hij geheel te boven. We kennen de man als een keiharde bikkel, maar dat hij nu al weer tot zulke grootse prestaties in staat zou zijn is opmerkelijk. Voor Geert Schipper is het waarschijnlijk al net zo confronterend al kunnen de twee rivalen het buiten de wedstrijden om uitstekend met elkaar vinden. Samen in Rio en, zoals het nu gaat, ook samen naar Tokyo. Achter deze wereldtoppers vindt Brendan Bischoff zijn weg in steeds sneller tijden. Voor hem was het brons.

Acht kampioenen

Acht titels werden verdeeld in Sittard. Marget Ijdema voldeed ook aan haar A-status. Ze behaalde de titel, al was Laura de Vaan feitelijk sneller. ,,Voor Laura is het jammer dat de classificaties onlangs weer zijn aangescherpt, waardoor zij niet meer in internationale wedstrijden kan uitkomen. Jammer, want ze is op en top sportvrouw, die na jaren handbiken nu ook triathlons wil gaan doen. Dat zal niet op de Spelen zijn of met Nederlandse titels, maar nieuwkomers zijn altijd welkom. Los van haar classificatie, was het wedstrijdmateriaal van Laura afwijkend van wat we in paratriathlons hanteren. Evengoed liet ze een fraai staaltje topsport zien.’’

Wie is Laura de Vaan?

De uit Uden afkomstige Laura de Vaan is veertig lentes jong, op haar zestiende viel ze van de trap waardoor ze een posttraumatische dystrofie opliep. Zonder rolstoel sporten kon ze niet meer. Daarna was ze als handbikester actief op drie Paralympics: Beijing, Londen en Rio. Ze behaalde twee zilveren en twee bronzen medailles. Achter Margret Ijdema haalde Margriet van den Broek de derde plaats officieus.

De andere kampioenen

Goede bezetting ook bij de atleten met een visuele handicap. Rio-Olympiër  Joleen Hakker had goede tegenstand aan Nicoletta Roggen, die vier minuutjes na Joleen zilver scoorde. Bij de mannen kwamen enkele oud-wielrenners in actie. Sander Koomen won, Edwin van Geenen was tweede en brons ging naar Rick Brouwer. De PTS2-categorie bracht Maurits Morsink weer een kampioenschap, zoals ook Nico van der Burgt in de PTS3. In PTS4 was de Luxemburger Joe Kurt veel te sterk voor ‘good-old’ Rob Noordzij, maar daarmee was Rob wel weer ’s lands beste in zijn groep. Sjaak van den Berg tenslotte won de PTS5. In een open categorie was Marloes Vos de sterkste. In totaal stonden 25 atleten aan de start, meer dan bij voorgaande NK’s dus. Daarbij overigens ook enkele Duitse en Luxemburgse atleten, eveneens blij met wedstrijdaanbod.

Tevreden Bas

Bas was zeer tevreden over het hoge niveau. ,,Zouden we nu een WK hebben, dan kwamen we met veel medailles thuis.’’ Hij hoopt op een min of meer normale aanloop in 2021 richting de Paralympics in september 2021 in Tokyo. ,,De motivatie is goed, nu maar hopen dat we meteen volle bak kunnen beginnen in maart.’’

Met grote dank aan Christie Brouwer voor de prachtige foto’s:

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: