Yvonne van Vlerken – Haar afscheid van de wedstrijdsport, maar voor altijd verbonden aan onze sport.

Het al was een tijdje duidelijk, maar onlangs nam Yvonne van Vlerken officieel afscheid van de triathlonsport als atlete. Op haar FB pagina een bericht met de titel : Het perfecte einde. Daar kon het wat ons betreft niet bij blijven natuurlijk. Bijna 20 jaar stond ze aan de wereldtop in duathlon en triathlon. Wij keken met Yvonne eens terug naar die hele mooie carrière en haar huidige bestaan.

Ze heeft het drukker als ooit in haar “nieuwe leven” als coach. Zoals we zeer regelmatig doen, spreken we een tijd af om even bij te kletsen. Ook dat doen we al bijna 20 jaar. Vlak voor de afgesproken tijd een berichtje : “geef me nog even 5 minuten, moet nog even douchen”. Over dat nieuwe leven beginnen we.

“Men zou mij tegenwoordig eens moeten zien, uren lang zit ik achter de computer of heb een telefoon in mijn hand. Sinds ik triathloncoach ben, heb ik het enorm druk. Ik begeleid met mega veel plezier onze atleten binnen Team Sirius Europe. Je kent me, als ik iets doe, ga ik er vol voor. En het is prachtig om mee te maken dat mijn atleten sprongen maken in hun ontwikkeling als atleet. Iedere ochtend maak ik bewust anderhalf uur vrij om zelf te sporten, daar gaat de telefoon dan ook vaak even uit, daarna komen de berichten weer binnen en ga ik aan het werk. Ik probeer de balans nog een beetje te vinden tussen werk en privé. Ik zal zeker niet in het beruchte zwarte gat komen, waar veel topsporters toch in geraakt zijn na hun actieve carrière . Ik zal de rest van mijn leven betrokken blijven bij de sport die me alles heeft gebracht. Ik heb tijdens mijn actieve loopbaan als sporter altijd geroepen dat ik nooit trainer zou worden, omdat iedereen dat al deed. Toch ben ik er aan begonnen, maar wel anders als anderen. Dankbaar voor alles wat ik heb mogen ervaren en geleerd heb, is er op enig moment het besluit gekomen om toch mijn ervaringen als atleet te delen met andere atleten. Natuurlijk onder de vlag van Team Sirius, aangezien Siri mij jarenlang heeft begeleid. En natuurlijk op mijn manier. En dat maakt me enorm gelukkig”.

Ook kenmerkend voor onze gesprekken van de afgelopen 20 jaar, dat we van de hak op de tak springen. Terug naar het prille begin van haar carrière.
“Mijn allereerste triathlon deed ik in Woerden. Het was een massastart in het water, ik schrok me kapot van een dode vis, ben onderweg half verzopen en kwam als een van de laatsten uit het water. Mijn conclusie; op deze manier is triathlon niet leuk, zo nooit meer! Ik heb toen een plan gemaakt, voorlopig triathlon laten varen en eerst maar helemaal in de duathlonsport duiken. Maar wel ben ik 6 x in de week gaan zwemmen om het te leren. Maar ook in duathlon viel nog veel te leren. Ik weet nog mijn eerste optreden in de Powerman in Venray, mijn eerste grote wedstrijd. Jij stond daar zelf aan de microfoon toen een jonge blonde atlete in haar veelkleurige pakje met haar helm op aan de tweede run begon hahahahaha”.

Het volgende onderwerp zijn haar mooiste herinneringen. Yvonne wil er niet één benoemen, het wordt een top 3.
Almere 2019 – haar laatste hele met heel veel emotie, in eigen land, met heel veel vrienden en familie
Roth 2008 – het wereldrecord 8:45:48
Hawaii 2008 – tweede plaats.
Zelf kan ik me nog levendig het gesprek met Yvonne herinneren , begin augustus vorig jaar. Ruudje, ik heb advies nodig! Ik ben van plan tijdens de WK in 2020 in Almere mijn laatste hele te doen, maar ik ben nu zo goed in vorm en er zijn andere zaken in het leven, waar ik ook heel veel belang aan hecht en ik word ook ieder jaar ouder tenslotte. Ik twijfel over mijn besluit en denk er aan om toch dit jaar alsnog in Almere te starten. Ik herinnerde Yvonne aan de Almere editie, waar ze na het fietsen flink onder het wereldrecord binnen kwam. Vervolgens ging ze flierefluitend de marathon in Almere in, met de overtuiging in Roth alsnog dat record te kunnen breken. Dus geen wereldrecord in Almere, maar in Roth lukte het dat jaar er op. Mijn advies in dat gesprek: Starten in Almere, Yvonne, je weet dat je nu goed bent, hoe het volgend jaar is, weet je niet. Ik bevestigde slechts haar keuze . Yvonne over haar Almere 2019: “Het was prachtig, super emotioneel, mijn finish en winst, parcoursrecord te midden van al die mensen waar ik om geef. Ooit langs het parcours als toeschouwer, kijkend naar maatje Cora Vlot en bedenkend dat ik ook in Almere aan de start zou willen staan en dan mijn lange afstand race carrière  af kunnen afsluiten in Almere”.

foto Mathias Popp

Van mooiste naar slechtste herinnering.
Hawaii 2009, zonder twijfel. Ik had , na mijn tweede plaats in 2008, een heel jaar enorm hard gewerkt en alles afgestemd op Kona. Ik was goed. Maar de wedstrijd leverde een DNF op. Een verhaal wat wellicht niet algemeen bekend is, maar tijdens het zwemmen is mijn fiets gesaboteerd. Hoe triest ook, maar echt waar. Er zijn getuigen van; een grote blonde dame heeft mijn fiets onklaar gemaakt. Er is een onderzoek geweest door de Ironmanorganisatie en lokale politie, maar nooit heeft men kunnen achterhalen wie de schuldige is geweest. Heel verdrietig dat dit soort zaken ook gebeuren in onze sport. Het heeft me mentaal en financieel behoorlijk schade gedaan.
Het positieve effect is echter wel dat vanaf het volgende jaar(2010) er een aparte PRO wisselzone is gekomen op Kona, afgescheiden van de agegroep-atleten.

Motivatie.


Hoe kan je nu bijna 20 jaar de motivatie vinden om zo voor je sport te leven?
“Vanaf het moment dat ik in de gaten kreeg dat ik best getalenteerd was in de sport en succesvol kon zijn, heb ik me steeds voorgehouden, dat ik er voor wilde zorgen dat ik aan het einde van mijn carrière zaken voor elkaar wilde hebben. En dat is gelukt. Ik kan doen wat ik leuk vind, dankzij mijn keiharde werken jarenlang. Ik heb enorm hard moeten werken. Niet alleen als atlete , maar ook het management van mijzelf als merk. Aanvankelijk deed mijn ex-partner dat, ik heb heel veel van hem geleerd en daar ben ik hem dankbaar voor. In 2012 heb ik dat vervolgens  zelf opgepakt en kwam er achter dat je veel meer kan , dan je zelf denkt.  Je zou eens moeten weten hoe veel en hoe hard ik bijvoorbeeld heb moeten werken om het zwemmen onder de knie te krijgen, maar ook op managementgebied . Er zijn heel wat tranen gevloeid, maar ik had een doel!

Wat niemand weet is dat ik een stille, diepgewortelde motivatie had. Ooit, lang geleden, hadden we met de Nederlandse selectie een wintertrainingskamp in het noorden van Nederland, met de focus op zwemmen. Na de eerste zwemtraining kwam de destijds verantwoordelijke zwemtrainer naar me toe met de mededeling: Yvonne, hou hier maar mee op, zwemmen zal je nooit leren, dit gaat niets worden! Ik weet nog dat dit me diep geraakt heeft, ik heb gehuild op mijn kamer. Wat een eikel, besefte hij wel wat dat deed met me, ik voelde me zo slecht , ik had tenslotte doelen en was iedere dag om 06:00 aanwezig in het zwembad om me juist om het zwemmen te verbeteren. Als coach kan je dit echt niet maken.
Het werkte bij mij als een rode doek op een stier! De rest van mijn carrière heb ik zeer regelmatig aan deze eikel (een andere omschrijving heb ik niet voor deze persoon) gedacht! Ik ging nog harder trainen op het zwemmen, iedere dag, ’s ochtends om 06:00 uur! Bij wedstrijden waar ik een goed zwemnummer had, dacht ik terug aan hem met een glimlach van oor tot oor en vroeg me af of hij mijn resultaten nog zou volgen. Ik zou nooit een topzwemmer worden, maar door keihard werken, heb ik toch wel een en ander bereikt!

Zo weet ik nog dat ik tijdens de IM MALLORCA 70.3  een zwemtijd realiseerde  van 25:59 en met een smile van oor tot oor terugdacht aan deze “trainer” met de hoop ik dat hij mij nog herinnerde en mijn prestaties volgde. Ik kreeg tijdens de huldiging van Thomas Dieckhoff, destijds directeur IM Europe, zelfs een sleutelhanger met een vis, was hij extra zelf wezen kopen, vanwege mijn zwemtijd. Iemand kan je droom proberen te verstoren, maar bewijs diegene maar het tegendeel, er is  altijd een weg!
Dat is ook een van de uitgangspunten die ik dagelijks huldig in de begeleiding van mijn atleten.

De bond

“Mijn verhouding met de NTB is altijd goed geweest, ze hebben me immer gesteund in mijn carrière . In al die jaren hoefde in maar een vraag aan de NTB te stellen en er kwam altijd vlot een antwoord.  Wat ik me nog wel kan herinneren waren de testlopen in Brunsum voor de korte afstand duathlon. Door mijn voorbereidingen op het lange werk mistte ik de limiet een aantal keer op een paar seconden en werd ik niet geselecteerd. Ik ben er van overtuigd dat ik meer titels had kunnen veroveren, ook op het korte werk. De ondersteuning van de bond in al die jaren ben ik dankbaar voor.
Ook met Guido Vroemen is er een hele sterke band, hij was er in mijn hele sportieve loopbaan voor me en nog. Onlangs was ik nog bij hem om zaken op coaching gebied van hem te leren”.

 

Tenslotte kijken we terug op haar carrière.


“Ik heb een prachtige carrière gehad! Je moet je voorstellen dat ik over de gehele  wereld gereisd heb en zo veel gezien en beleefd. Ieder ander zou er voor moeten betalen en ik kreeg ervoor betaald. Dat besef ik me dagelijks en voel me gezegend en dankbaar. Door mijn prestaties ben ik onafhankelijk en kan ik me dagelijks bezig houden met zaken die ik leuk vind. Ooit had ik een plan en dat heb ik weten te realiseren door keihard te werken. Tegenwoordig kan ik me bezig houden met het delen van mijn ervaringen en andere atleten er van laten profiteren.  Dat maakt me gelukkig. Ik heb mijn weg gevonden na mijn actieve carrière als coach, alles wat ik aan kennis heb opgedaan in al die jaren, deel ik nu met mijn atleten als coach”.

Een sportief overzicht van Yvonne haar geweldige carriere vind je hier!

Verdere info op:

www.yvonnevanvlerken.eu

https://www.facebook.com/YvonnevanVlerken.The.flying.blonde.Dutchgirl

https://www.facebook.com/yvonnevanvlerken.the.flying.dutchgirl/

Ruud de Haan

Ruud de Haan

De andere helft van het bekendste speakerduo van Nederland, zoekt elke maandag zijn stem terug, beweert zelf ooit aan triatlon gedaan te hebben, hoopt dat er geen beeldmateriaal bovenkomt van die Speedo-periode... ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.