Preview derde SwimRun Lauwersoog; 46 jaar Triathlon – WTJ 1632

VRIJDAG – Het is het Almere onder de SwimRuns, hoewel pas toe aan de derde editie. Zaterdag 26 september is de dag waarop de SwimRun Lauwersoog al gepland stond en ook de dag waarop ie door kan gaan. Gelukkig. Nog geen NK, maar dat komt vast nog wel. Het weekend is stormachtig, onstuimig begonnen en misschien hoort dat wel een beetje bij het decor van de SwimRun Lauwersoog. Collega Bart van der Wal is er al langer lyrisch over. Hij is voor de derde keer van de partij in de snelgroeiende sport. We laten Bart in deze preview aan het woord:

Een Nederlands Kampioenschap SwimRun… Dat had de organisatie voor 2020 voor ogen, na in 2018 en ’19 al twee jaar gepionierd te hebben in deze nog jonge sport. Maar het Corona virus zette een streep door dit plan. Toch vind aankomend weekend wel ‘gewoon’ de 3e editie plaats van dit ‘amphibische avontuur’ in het hoge noorden. En zelfs een strak uitverkochte editie, waarbij bijna 200 deelnemers steeds afwisselend zwemmen en hardlopen door het bijzondere natuurgebied het Lauwersmeer op de grens tussen Friesland en Groningen. Dit alles verdeeld over 3 afstanden. Op de langste afstand van bij elkaar 28 km (15 Mijl noemt de organisatie dit), zijn ook de rapste deelnemers toch snel rond de 3 uur aan het swimrunnen door én langs zoet én zout water. Maar om snelheid gaat het niet primair, want zoals altijd staat genieten voorop. Alleen de veiligheid staat er dit jaar direct naast…

Zwemlopend Nederland maakt zich op voor zo’n beetje de enige lange afstands SwimRun die Nederland kent. Maar op echte competitie zit de organisatie — Stichting 40 Mijl — dus niet te wachten.

“Als je de snelste wilt zijn vinden we dat ook heel leuk, maar als dat ten koste gaat van de veiligheid van anderen dan houdt het evenement voor jou op”, aldus voorzitter Johan Broesder in een mailing aan de bijna 200 deelnemers.

Ook initiatiefnemer Helco van Keeken benadrukt in een briefing aan de bijna 200 deelnemers een heel scala aan regels die noodzakelijk zijn tijdens de huidige pandemie: mondkapjes in het startgebied, ontsmettingsmiddel, geen publiek, parcoursdelen waar onderling inhalen verboden is en ook de scheiding van toiletten tussen deelnemers en vrijwilligers, schrappen van douchemogelijkheden. Alle deelnemers moeten bij de start ook een medisch ’triage’ formulier inleveren. Omkleden gebeurt thuis of bij de auto en het gratis eten voor deelnemers na afloop is dit jaar ook komen te vervallen. In navolging van Ironman zijn de verzorgingsposten en finishmedailles ook volgens het ‘no touch’ principe. De deelnemer moet dus alles zelf pakken.

Op het technische vlak schuwt de organisatie – Stichting 40 Mijl uit Groningen – het pionieren ook niet. De genoemd briefing vond al digitaal plaats via een live stream op YouTube, met daarbij nette tussengemonteerde filmpjes en green screen effecten. Naast het scheiden van de 3 startgroepen over verschillende afstanden is ook binnen een startserie een ‘rolling start’ ingevoerd om ook daar de verplichte 1,5 m te kunnen houden. Er is een serie over 10km, een over 10Mijl (16 km) en 15Mijl circa 24 kilometer. Overigens zijn deze afstanden in mijlen slechts de loopafstanden bij elkaar. De zwemstukken mag de deelnemer dan nog extra erbij zwemmen voor circa 3 en bijna 4,5 kilometer. Of wellicht rekent de organisatie in zeemijlen van 1,8km in plaats van de landmijl van 1,6km :).

De bepaling van de individuele netto eindtijd per deelnemer verloopt professioneel met chips, wat gezien de relatief lage inschrijfkosten de bescheidenheid van de Groningse organisatieteam nog eens onderstreept.

De informatievoorziening op de site is wel beperkt, geen promo en zelfs geen startlijst, maar wel konden we uit goede bron vernemen dat winnaar van afgelopen editie Erik Schröder weer van de partij is. Hij neemt zelfs een partner mee, om volgens de echte swimrun spirit het parcours geheel als duo af te leggen. Zijn partner is atleet Niels Grote Beverborg. Beverborg mist wellicht nog het elan van zijn swimrun buddy Schroder die de afgelopen jaren steevast Het Rondje Eilanden met enige overmacht op zijn naam wist te schrijven. Die Nederlandse pret SwimRun avant la lettre. Maar Beverborg is voor sommigen wellicht wel bekend als de Nederlands kampioen Zwift van 2019. Zij het dat Mark uiteindelijk weer uit de uitslag (en daarmee als winnaar) werd geschrapt overigens samen met wat andere podiumgenoten wegens wat administratieve foutjes met licenties, cq. een al te punctuele houding van de KNWU. Weinig in de geest van de sport, maar Niels pikte dit zelf wel sportief op, dus Erik heeft hem er waarschijnlijk graag bij.

Overigens zijn de heren qua SwimRun zeker al op elkaar ingespeeld, want ze deden in november afgelopen jaar al samen mee aan de Ötillö SwimRun in Malta met een nogal wilde Middellandse zee. Wel opvallend was dat de rappe heren daar slechts op een 25e plek finishten. Op zich knap voor het midden van het veld in een World Series wedstrijd, maar wel verre van een kwalificatie plek voor de Ötillö Zweden. Zweden hèt WK SwimRun, vaak gezien als ‘het Kona van de SwimRun sport (hoewel ‘Ö till ö’ geen plaats is zoals Kona, maar gewoon het Zweeds is voor ‘eiland tot eiland’). Wellicht was deze uitslag te wijten aan onwennigheid bij een eerste deelname of een offday bij een van beiden, maar gezien het hoge basisniveau van de heren geeft dit gewone stervelingen weinig hoop op kwalificatie. Wellicht laat ander talent zich gelden in Lauwersmeer.
Iedereen heel veel succes morgen daar in het hoge noorden. Mooi hoe dit weekend in het diepe zuiden (Maastricht) in midden Nederland (Bosbaan) en dus het hoge noorden (Lauwersoog) gesport kan worden. Doe allemaal voorzichtig, we zitten met z’n allen weer in een kwetsbare periode. Daarom is het belangrijk om te laten zien wat wel op verantwoorde wijze kan in deze barre tijden.
Tot slot – we hadden de foto al eerder op Facebook staan, maar je wordt niet zo maar 46 jaar. Vandaag – 25 september – is de verjaardag van triathlonsport. Een rotsblok met inscriptie bij Mision Bay San Diego herinnert aan dat bijzondere moment. Elke rechtgeaarde triathlonliefhebber moet die steen ooit aangeraakt hebben. We hebben ook nog een foto uit die eerste wedstrijd in 1974 gevonden. Vier jaar later stonden 15 deelnemers klaar voor de eerste Ironman op Hawaii. Iedereen proficiat!

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.