Interview Youri Keulen: ‘Yes, hier doe ik het allemaal voor!’ – WTJ 1640

ZATERDAG – Is Maya Kingma vrijwel zeker de triatlete van het jaar, bij de mannen maakt Youri Keulen goede kans op de titel. De maand september was voor de afgelopen week 22 jaar geworden triatleet uit Spaubeek uitermate geslaagd.

Binnen een week Nederlands kampioen worden plus een Ironman-variant winnen is niet elke triatleet gegeven. Eigenlijk is het jammer dat Youri internationaal dit jaar niet meer in actie komt, het zou interessant om te zien hoe hij er nu internationaal voorstaat.

We spreken Youri in de week na zijn dubbelzege, tevens het moment waarop hij 22 kaarsjes mag uitblazen. Hij moet zich super voelen en dat bevestigt hij ook. Al geeft hij ook toe dat zijn sterk optreden in zowel Roermond als Maastricht hem ook wel een klein beetje verbaasde.

,,Dat is het hele punt in zo’n coronajaar. Ik weet zelf wat ik er voor doe en voor moet laten, maar je hebt niet van al je tegenstanders een beeld hoe zij die lange wedstrijdloze periode zijn door gekomen. Het pakte goed uit, nu is het vooral jammer dat het seizoen zo kort was.’’

Youri merkte zondag in de hoofdstad van zijn provincie na zijn overwinning ook de impact van het woord Ironman. ,,Voor buitenstaanders zegt een ITU World Cup of Series weinig, maar zodra je aan een Ironman mee doet en je wint hem nog ook….ja, dan ben je de man.’’ Lachend: ,,Er zullen mensen zijn, die denken dat ik nu naar Hawaii ga.’’

Parijs 2024

Zover reiken de dromen van Youri Keulen – geboren in Spaubeek op 30 september 1998 als oudste van een drieling – nog lang niet. De eerste stip aan de horizon zijn de Olympische Spelen van Parijs 2024. Even had het Limburgse talent ook Tokyo nog in het achterhoofd, maar voor nu is het voor elke topsporter al lastig om doelgericht te werk te gaan.

Focussen op wat wel kan. Het is waar Youri zich het hele jaar al op richtte. En het betaalde zich dus uit met twee klinkende overwinningen. ,,Of ik zelf verbaasd was?’’ herhaalt hij de vraag, ,,Het was lastig inschatten wat de tegenstand allemaal gedaan had. Voor mezelf wist ik dat ik er alles aan gedaan had om steeds klaar te staan op het moment dat de wedstrijden weer zouden beginnen. Mijn motivatie verdween nooit, maar dat heb ik ook te danken aan de twee maanden dat ik in Zwitserland bij mijn vriendin verbleef en daar flink doortrainde in de bergen.’’

Zwitserland

In januari begon het bizarre jaar voor Youri nog met de selectietraining in Namibië. ,,Aansluitend vlogen we naar Mallorca en daar begon de lockdown in het hotel. Ik ben toen naar Zwitserland gereisd, waar ik twee maanden bij de ouders van mijn vriendin Jasmin Weber kon doorbrengen. Daar heb ik echt meters kunnen maken. Fietstrainingen van 200 kilometer door bergachtig gebied bijvoorbeeld en pittige mountainbike-tochten met de vader van Jasmin.’’

Youri’s vriendin is ook internationaal triatlete. Op het WK vorig jaar in eigen land (Lausanne) eindigde Jasmin twaalfde bij de beloftes. Een jaar eerder eindigde ze tweede in de ETU Cup-race van Weert en ook in Holten en op het WK Rotterdam was ze al van de partij. ,,We hebben dezelfde ambities om de top te halen’’, aldus Youri.

Zwemmen was ook in Zwitserland een lastig verhaal. Tot de trainer van de triathlonclub waar Youri en Jasmin trainden, in zijn achtertuin een 15-meter bad aanlegde. ,,Daar heb ik nog kort gebruik van kunnen maken, op 6 mei keerde ik terug in Nederland en waren we weer op onszelf aangewezen. Vervolgens kwamen de annuleringen binnen. Geen WK, geen EK Tartu.  Dan is het even heel moeilijk. De knop ging snel om: hoe graag wil je dit? Het antwoord wist ik al. Twee maanden lang heb ik alles alleen gedaan, plannen herschreven om klaar te zijn op het moment dat….’’

In augustus besloot hij mee te doen aan een trailrun. ,,Dat ging lekker, 1 uur 20 op de halve marathon met veel 700 hoogtemeters. Was goed voor het zelfvertrouwen. Roermond bleef als zekerheid op de kalender en de bond voegde er het NK onder 23 aan toe. Eindelijk een doel. Ik ben die race gaan benaderen alsof het een wereldbekerwedstrijd was. Drie weken leefde ik er helemaal voor, ben nog meer gaan slapen dan ik al doe. Dat is bij mij dan geen negen maar elf uur per nacht. Ik hou van slapen. Daar kun je me voor wakker maken, haha.’’

De setting was goed. Eten, trainen, focussen en slapen. Zo bracht Youri de weken door. ,,Bovendien hoefden we niet te reizen, dus daar geen tijd aan verloren.’’ Ook over de nog resterende wedstrijden in bijvoorbeeld de Spaanse steden Barcelona en Valencia heeft Youri twijfels. ,,Voor de ranking hoef ik het allemaal niet te doen. Het speelt pas volgend jaar weer een rol.’’

Van de twee thuiswedstrijden genoot hij met volle teugen. ,,Het zijn dan wel wedstrijden zonder publiek, het geeft toch een goed gevoel om in plaats van 200 dagen van huis te zijn nu eens vanuit mijn thuisbasis naar een wedstrijdje te kunnen en daar ’s avonds ook weer te eindigen. Mijn familie kan er niet overal bij zijn, maar ze zijn zeker zo belangrijk. Ik bewonder mijn broer en zus om de drive die zij hebben in hun maatschappelijke carrière. Andersom begrijpen ze ook waarom ik alles opzij zet om de beste triatleet te worden.’’

Voorbeelden in onze sport? Voor Youri zijn dat Alistair Brownlee en Javier Gomez. ,,In eigen land keek ik wel op tegen Bas Diederen uit mijn eigen streek.’’ In een professioneel team, zoals Team4Talent stapt Youri vooralsnog niet. ,,Ik had tot voor kort nooit met André Kwakernaat gesproken, ik keek wel tegen dat team op. Hoewel ik in mijn jeugd als voetballer aardig mee kon, ben ik toch geen echte teamplayer. Inmiddels heb ik mijn eigen mensen om me heen waar ik tot en met de Spelen van 2024 mee verder wil. Als ik daar bij mag zijn, zal ik er voor zorgen dat ze een goed plekje langs het parcours krijgen. Zij stoppen veel tijd, energie en geld in mijn Olympische droom, ik wil ze daar het maximale voor terug geven.’’

Waarom triathlon

Ook in de voetballerij en atletiek schopte Youri het ver. De KNVB nam hem in nationale jeugdselecties op, op de baan werd hij viervoudig kampioen middenafstand. Toch werd het triathlon. Waarom? ,,Bij toeval deed ik mee aan de run-bike-run van Stein in 2007. Die won ik. Daarna duurde het nog wel een paar jaar voordat ik me meldde bij een triathlon talentendag. Zwemmen was niks, maar mijn snelheid bij het lopen viel op bij de bond. Vanaf mijn vijftiende heb ik vier jaar lang veel tijd in het zwemmen gestoken. Daar ben ik Edo van der Meer nog dankbaar voor. Nationaal ging het daarna wel beter, maar van mijn debuut in Holten weet ik vooral nog dat jij bij de passages riep dat er nog ‘veel werk aan de winkel’ was. Ik kwam binnen toen de hekken al opgeruimd werden. Keiharde leermomenten, die je alleen maar kunt overwinnen door vooruit te kijken en doelen te stellen.’’

 

Inmiddels hoeft niemand meer te wachten op Youri Keulen. Misschien staan de hekken zelfs nog maar net klaar als hij als winnaar de armen in de lucht kan steken. Zoals in Roermond, zoals in Maastricht. Hij begon daar met een achterstand van een dikke minuut aan het loopnummer, raapte iedereen op en was drie kilometer voor de finish zege zeker. Met de handen voor het gezicht van ongeloof kwam hij over de finish. ,,Ja, dat ongeloof was er wel even. Maar meteen ook de bevestiging van YES, hier doe ik het allemaal voor! Alle inspanningen. Het loont zich wel degelijk.’’

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.