De column van Angela (3): 1 + 1 = 11

Het is 5 oktober. Een regenachtige dag. Maar ik heb een uurtje droog gevonden en trek mijn hardloopschoenen aan. Geen idee waar ik naartoe ga. Maar ik zit al 3 uur achter elkaar achter de computer (thuiswerken) en ik heb zwaar behoefte aan frisse lucht. Ik wil ongeveer 1,5 uur lopen. En net zoals het bij mij werkt met het schrijven van stukjes, begin ik maar gewoon en zie wel waar het heen gaat.

Met Ruud en Wim heb ik afgesproken dat we elke maand op de 11de een stuk van mij plaatsen. 11, of eigenlijk ‘1-1’ is een bijzonder getal voor mij en onze familie. En door het recente overlijden van mijn vader heeft dat een soort extra dimensie gekregen. Maar het plaatsen van columns, telkens op de 11e van de maand was eigenlijk níet vooraf gepland. Het toeval (?) wilde dat de eerste blog op de elfde van de maand werd geplaatst en ik wilde dit graag zo voortzetten.

Maar aankomende elfde, 11 oktober, heb ik het wat druk. Met mijn broer heb ik bekokstoofd dat we de die dag de marathon gaan lopen. De organisatie achter de marathon organiseert vanwege alle perikelen die nu gaande zijn een virtuele loop via een app. Twee weken geleden besloten we dat dit waarschijnlijk een onverstandig, maar erg leuk idee was. We zijn beiden geoefende sporters. En zijn eigenlijk nooit ongetraind. Dus we redeneren onszelf van ‘doe niet zo gek’ naar ‘topidee, leuke uitdaging, doen we’.

Ik speel dit keer dus vals. Deze maand de blog iets eerder

Dus. Weer terug naar maandag 5 oktober. Wij wonen langs een prachtig recreatiegebied en ik ren door bos en polder. Na een kilometer of 2 besef ik verbaasd hoe goed mijn eigenlijk benen voelen. Terwijl ik best moe ben van een onwijs druk weekend, waarbij ik als official zelfs een hele dag op mijn benen heb gestaan tijdens één van de zeldzame triatlons van dit jaar. Wat was dat heerlijk! Maar dat menselijk lichaam, is me soms echt een raadsel.

Al rennend denk ik na over dit stukje. Hoe ik het ga oplossen qua datum en wat leuk is om te lezen. Rennend kom ik wel vaker op ideeën. Overigens ook op domme ideeën. Maar die schrijf ik maar niet op. Of ben ik daar nu precies juist mee bezig?

Ik loop echt lekker. En geniet van de wind langs mijn wangen, het musje wat rustig op een paaltje zit, de buizerd die iets peuzelt midden op het fietspad. Ik duim dat dat hek van die boerderij met die grote hond nu wél dicht zit. En stap even de berm in omdat een Dodge Ram Van, zo één met tachtigduizendmiljoen cilinders, die je met eenzelfde aantal km/u van achter voorbij komt zetten gewoon eng is. Ik moet lachen om mijn gedachten in het bos: Want ik hoor geritsel, kijk de struiken in en zie een grote zwarte gestalte. Dat was dus geen beer. Maar de hond van een stel wat al verderop loopt. Lachend vertel ik hun mijn eerste, vreselijk irrationele gedachte. Maar deze deed echt niks.

Na bijna 15 kilometer moet ik mezelf dwingen om niet langs mijn huis te rennen. Maar gewoon naar binnen te gaan. Die lange meters komen zondag wel Ans. Even geduld nog.

 

In de avond spreek ik mijn broer. Dat hij dit eigenlijk als grapje bedoelde. Maar ik mijn altijd uitgestelde spontaniteit ineens liet varen en mij gewoon gelijk aanmeldde voor de marathonafstand.  We spreken nog wat tactieken door en proberen logistiek het een en ander te regelen. We lopen namelijk van Simonshaven, mijn woonplaats, naar Klundert, zijn woonplaats. Qua verzorging hoeven we ons in ieder geval niet druk te maken. Want mijn schoonzus (zijn vrouw) en een van mijn beste vriendinnen doen ook mee maar doen allebei afwisselend een kilometer lopend en fietsend. Inclusief hippe fietskrat waar we de nodige gels en liters vocht in kunnen meesjouwen.

Het wordt een topdag. Een heerlijke uitdaging. Dat hebben we even nodig. We gaan het vast halen. Maar het blijft een pokkeneind. Dus of het een goed idee of een dom idee was om dit op te schrijven en ook nog eens wereldkundig te maken hoort iedereen zondag. De elfde. 1-1.

Ruud de Haan

Ruud de Haan

De andere helft van het bekendste speakerduo van Nederland, zoekt elke maandag zijn stem terug, beweert zelf ooit aan triatlon gedaan te hebben, hoopt dat er geen beeldmateriaal bovenkomt van die Speedo-periode... ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: