Wereldkampioenschap Ironman Hawaii…maar dan anders – WTJ 1644

WOENSDAG – Normaliter waren we nu op Trikipedia volop bezig met de paspoortjes van onze Nederlandse Hawaii-gangers, een traditie die we in 2015 zijn begonnen en nu dus voor de zesde keer hadden willen doen. Maar het zal in Kona zaterdag een stuk rustiger zijn op de pier. Het zal in de hele archipel rustig zijn met atleten en met toeristen. Op de eilanden zijn tot op heden zo’n 13.000 mensen besmet geraakt, waarvan er 160 aan corona zijn overleden. Dat is voor Amerikaanse begrippen zeer laag.

Misschien had het op Big Island dus allemaal wel gekund, het probleem zat ‘m in de duizenden triatleten en supporters, die naar het eiland toe komen. Brengen zij wellicht het virus mee naar het relatief veilige Hawaii? Om die reden werd al in een vroeg stadium besloten het WK Ironman te verplaatsen. Eerst naar februari en toen dat toerisme-technisch niet handig was, naar de vaste datum in oktober 2021.

 

Er zijn natuurlijk alternatieve scenario’s bedacht. Door triatleten zelf, die overal ter wereld een ‘eigen Ironman’ willen afleggen. Tessa Kortekaas, ’s lands enige pro die zich had gekwalificeerd, doet dat bijvoorbeeld op Lanzarote. De energie en trainingen, die ze al stopte in de aanloop naar Hawaii, kan ze nu aanstaande zaterdag kwijt op haar eigen parcours op het Spaanse vulkaaneiland. Ze hoopt de Ironman rond de 10 uur te kunnen volbrengen. Dat is, zo weten we, op Lanza al heel snel. Tessa doet het niet zo maar, ze gaat Paul en Kris van SwimLab International steunen. ,,Wat zij doen met gehandicapte kinderen is geweldig. Ze wisten dat ik motivatieproblemen had en een doel zocht. Dat hebben we gevonden. Als ik in een dip zit en ik zie hen bezig, dan besef ik weer dat je nergens over mag klagen.’’  Een stoellift voor het zwembad, daar gaat Tessa zich zaterdag voor inspannen. En de donaties stromen binnen.

Haar Ironman is slechts een van de vele voorbeelden van triatleten, die met Kona in het hoofd het vaste oktoberweekend gaan doorbrengen.  Zwift speelt daar handig op in met het ’17 hours of Kona’. Om 19 uur ’s avonds (Nederlandse tijd) begint de digitale reis langs allerlei toptriatleten. Iedereen kan thuis meedoen (zwembad is niet nodig) met fietsen en hardlopen.

 

Voor triatleten betekent oktober maar 1 ding: Kona. Jammer genoeg kan ‘the big dance’ dit jaar niet gedaan worden en dus is er de Kona Fun. Het is een social ride en run, die 17 uur duurt. Even lang als normaliter de Ironman dus. Iedereen kan meedoen en wordt al sportende omringd door toptriatleten voor wie de limiet van 17 uren er eigenlijk nooit toe doet. Sterker nog, zij maken de finish in het donker niet eens mee.

Het social event is bedoeld om triathlon te vieren. En of je nu wel of niet gekwalificeerd was: het Kona moment krijgt iedereen gedurende deze nacht (althans in Europa is het nacht).

Het avontuur (een race is het niet) begint met een run met Meredith Kessler en een fietsrit met Javier Gomez, wereldkampioene Anne Haug en Terenzo Bozzone. Het volgend uur zijn James Cunnama, David McNamee en Andrew Starykowicz aan de beurt. Lopen doen we weer vanaf 9 uur met Laura Siddall, terwijl daarna Lionel Sanders en Meredith met jullie op de fiets stappen. Vervolgens zijn Joe Gambles en Linsey Corbin een uurtje jullie partners. Sarah Crowley gaat een uurtje op de loopband, oud-Hawaii winnares Michellie Jones fietst vervolgens weer. Na middernacht (zondag dus) komen Sarah True en Lionel Sanders aan bod. Om 1 uur is het een ‘must ride’ met Mark Allen (5-voudig Hawaii-winnaar) en Tim Reed. Weer een uurtje later Tim van Berkel en Ben Hoffman. Om 3 uur stapt drievoudig winnaar Craig Alexander op de fiets, elders doet dat Caroline Steffen. Braden Currie zit in het tijdsblok van 5 tot 6 uur en daarna mag Tim Don aan de bak. Bij het ochtendgloren krijgt iedereen assistentie van Josh Amberger en oud-kampioen Sebastian Kienle. Nog een fietsblok volgt met Nils Frommhold en Laura Siddall. Om negen uur volgt een nieuw Europees blokje met Frederik van Lierde (wie had gedacht dat hij nog eens iets met Hawaii zou doen?), Joe Skipper en Ronnie Schildknecht.

De finale wordt ingezet om 10 uur met wereldkampioen Jan Frodeno, vervolgens Lucy Charles-Barclay en David McNamee. En in het laaste uur is het Craig Alexander, die de die-hards ophaalt om samen met hen naar de finishlijn op Drive Ali’i te rennen.

Als je het zo leest, wordt het nog een spannend weekend Ironman Hawaii.

 

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *