Rob elfde in 70.3 IM Busselton; Zadar; Daytona; Jolinda op Curaçao en Daan/Annika doen ‘een NK’ – WTJ 1651

ZONDAG – Een aantal keren zat Matt Burton er dichtbij. Toch was zijn zege in Busselton zaterdag pas zijn allereerste overwinning in een de 70.3 Ironman-race. De Australiër was vorig jaar nog derde. Toegegeven, er waren nu slechts negen pro-triatleten (6 mannen, 3 vrouwen), maar wel ruim 700 agegroupers, die ook allemaal hard kunnen gaan.

Eerste 70.3 IM-zeges voor Burton en Duke

De voorsprong van de 32-jarige triatleet was echter meer dan voldoende om de race naar zich toe te trekken. Burton, op jonge leeftijd al twee wereldkampioen Ironman op Hawaii in de M18-categorie, kwam zoals vanouds met enige achterstand uit het water. Daarna begint hij traditioneel aan zijn opmars. Met de concurrentie in Busselton kon hij zijn voorsprong tot wel veertien minuten uitbouwen. De nummer twee was agegrouper Brett Johnson, derde werd de twee pro Ryan Bailie. Ook bij de vrouwen wist een ‘amateur-triatlete’ door te dringen tot het podium. Ann Brinkamp, een Duitse triatlete maar expat in Australië kwam zelfs nog heel dicht bij de zege. Slechts 40 seconden scheidden Dimity-Lee Duke en Ann Brinkamp van de eindzege. En Brinkamp kwam eigenlijk pas laat op stoom. We kennen haar immers van de Ultra-triathlons, waar ze regelmatig aan mee doet.

Vijf Nederlanders: Rob Pouw in top klassement

Ook voor Dimity-Lee was het – na 12 podiumplaatsen – pas haar eerste echte zege in een 70.3 Ironman. Ze moest in de pro-race afrekenen met slechts twee tegenstandsters, maar de echte concurrentie kwam dus bij de agegroupers vandaan. Want ook het brons ging naar een agegrouper Sionhan McCloskey. Van de vijf Nederlandse deelnemers was Rob Pouw de beste.

Rob had de elfde totaaltijd, was bij de agegroupers zesde en in de M35-groep goed voor brons. Ook Rob moet het niet per se van het zwemonderdeel hebben. Hij kwam nota bene als 130e uit het water, maar een 20e fietstijd en een vijfde looptijd brachten hem naar de top van het klassement. Voordat Rob naar Perth emigreerde in 2015 deed hij eerste een spoedcursus triathlon bij Hellas Utrecht. Dat is een goede basis geweest, zo blijkt maar weer. Beste Nederlandse bij de vrouwen was Kirsten Buist op een 61e plaats.

Kroatische hele triathlon in Zadar

In het Kroatische Zadar werd trouwens nog een hele triathlon gehouden. Met 29 deelnemers geen al te grote race, maar toch twee man onder de negen uur. De Servische winnaar Strahinja Trakic voltooide de driekamp in 8.49.24 uur en ook thuisfavoriet Riccardo Kuhar bleef met 8.57.13 binnen die grens. De Oostenrijker Philippe Strolz werd derde, maar daar moest wel een uur op worden gewacht: 9.47 uur. Geen Nederlanders. Ook niet op de halve afstand, waar de Belg Emmanuel Lejeune sterk debuteerde. De halve was veel beter bezet, want met Sloveen David Plese als winnaar en Michael Weiss als de nummer drie stonden er toch grote namen aan het vertrek. En daartussen? Precies daar was het Emmanuel Lejeune, die debuteerde op de halve met een tweede plaats. We kennen hem vooral uit aansprekende aquathlon-resultaten, zo werd hij wereldkampioen in het Deense Fyn twee jaar geleden. Bij de vrouwen een Oostenrijkse dubbelslag: Simone Kumhofer twintig minuten sneller dan landgenote Dominique Lothaller. De Kroatische Maja Urban eindigde derde.

Daytona haalt zo goed als alle toppers in huis

Noemden we gisteren Justus Nieschlag en Emma Bilham als nieuwe aanwinsten voor Challenge Daytona The Championship, inmiddels had de PTO al weer vier wild cards klaar liggen voor Jonathan Brownlee, Henri Schoeman, Lisa Norden en Angela Naeth. Eén miljoen dollar is natuurlijk ook wel heel aanlokkelijk. En de kans dat op het afgesloten race-circuit waar alleen de gekleurde stoeltjes de indruk wekken dat het volle bak is, een wedstrijd door kan gaan is ook in coronatijd best groot. En da’s toch altijd net even leuker dan al die virtuele races, al was er voor de Ironman Hawaii met ruim 8000 deelnemers wel veel belangstelling.

 

Tessa: geen Ironman, maar wel de beloofde rolstoellift

Sommigen deden het echt. Zoals Tessa Kortekaas. Voormalig ‘Trikipedia-atlete’ deed op Lanzarote een solo Ironman voor het goede doel. Maar Tessa was niet in goede doen en moest na 11 kilometer lopen de handdoek in de ring werpen. Gelukkig werd ze al wandelend begeleid door de kinderen van Swim Lab waar ze geld voor ophaalde om een rolstoel lift in het zwembad te verwezenlijken. Dat project is door haar uitvallen niet onder druk komen te staan. Het geld voor de lift is er. En da’s mooi. Al had Tessa het zich anders voorgesteld, maar ach: het overkomt te besten. Denk maar aan Maarten van der Weijden en zijn Elfstedenzwemtocht.

Jolinda Bokhorst doet eerste Ironman Curaçao

In het Hawaii-weekend werd op heel veel plaatsen in de wereld alsnog een Ironman afgelegd. Jolinda Bokhorst was de eerste, die dat op Curaçao deed. Ze zwom uiteraard in zee, die niet helemaal kwalvrij was. Om die reden (kwallenbeet) moest haar kompaan Chris Curtin later de wedstrijd afbreken. Het fietsen was op de fietsapparaten in de sportschool, de marathon op het inmiddels donker geworden eiland was wel in de buitenlucht. Jolinda finishte in 13.29.21 uur. Ze werd er wereldwijd 53e mee, althans dat valt te lezen in haar filmpje. Ook Casper Camps volbracht zijn Ironman Curaçao. Zijn eerste. Jolinda deed eerder al Boulder.

‘Thuisraces’ waren er zaterdag ook in eigen land. Geen NK duathlon, dan maar langs de Solo Challenge-manier. In eigen omgeving 5 kilometer lopen, 20 fietsen en 2,5 kilometer lopen, tijd opsturen en dan maar afwachten wie de snelste is (dat we allemaal eerlijk zijn, is al lang bekend). Daan de Groot uit Utrecht was groot kanshebber op de echte titel en maakte het ook in de virtuele variant waar. Annika Spronk uit Standdaarbuiten won bij de vrouwen. Volgens de ranking waren Bram Smit en Peter Res ook lekker bezig en goed voor de tweede en derde eindtijd. Annika had Karla Schipper en Ellen Zaal achter zich. Maar dat wisten ze uiteraard allemaal pas toen organisator Start2Finish alle tijden naast elkaar had gelegd. We zullen Daan weer eens naar een column vragen. Hoe heeft hij dit vreemde jaar 2020 beleefd?

Vrouwenweek

Intussen tellen we ook af naar de Tweede Vrouwenweek op Trikipedia. We hebben al heel wat bijdragen ontvangen met stuk voor stuk bijzondere verhalen en interviews. Mochten er vrouwen zijn – atletes of zij die betrokken zijn bij de duursport – die ook graag een bijdrage willen leveren in de vorm van een blog, een verhaal, een column of wat dan ook: mail ons gerust. Op info@trikipedia.nl

 

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.