Jorik is herstellende; Lionel Sanders vliegt over piste; Menno op langer werk – WTJ 1655

VRIJDAG – Het gaat naar omstandigheden redelijk met Jorik van Egdom. De triatleet uit Veenendaal maakte vorige week tijdens een trainingsrit door Ede een lelijke smak. Niet door een stuurfout, maar een plots naar rechts zwenkende automobilist zette Jorik finaal klem. Hij kon geen kant meer op en dus knalde hij vol tegen de Suzuki. Een bewuste actie.

Aanleiding en toedracht laten we hier even in het midden. Is even niet relevant. In vertrouwen wil Jorik zijn versie over het gebeurde wel kwijt. Maar onze bezorgdheid ging vooral uit naar de onfortuinlijke Olympisch kanidaat en de fysieke gevolgen van de crash. ,,Naar het zich laat aanzien heb ik niks gebroken. De kneuzingen en zwellingen in mijn linkerbovenarm en linkerbeen zijn pijnlijk. Ik ben al blij dat ik even mijn telefoon kan vasthouden.’’

Ex-judoka

Dat hij op het filmpje wonderlijk snel weer opkrabbelt en naar z’n fiets loop, heeft Jorik te danken aan zijn judo-verleden. ,,Ik heb geleerd door te rollen. In een reflex kon ik dat doen.’’ Hij beseft geluk te hebben gehad. ,,Een paar meter verder stond een volgende verkeerspaal. Het had veel slechter af kunnen lopen.’’ Op alle verdere publicaties en reacties heeft Jorik – wijselijk – maar geen acht geslagen. Te veel negatieve energie; dat kun je tien maanden voor de Spelen van Tokyo er niet bij hebben. We kunnen alleen maar duimen dat Jorik spoedig weer de oude is.

The Colonel meet zich met wereldtop op uurrecord

Nu sporten met veel mensen tegelijk zo goed als taboe is, zoeken topsporters nieuwe uitdagingen. Recordpogingen bijvoorbeeld. Dezer dagen zelfs twee. Lionel Sanders beet vrijdag het spits af. Op de Mattamy wielerbaan van Milton Ontario deed The Colonel een meer dan geslaagde poging het nationale uurrecord te breken. De Canadees Ed Veal stond tot dusverre in de boeken met 48,5 kilometer op dezelfde baan. Veal deed zijn poging in 2017. Daar ging Lionel drie jaar later ruimschoots overheen, sterker hij kwam dik over de 50 in het uur. Toen hij na zestig minuten malen op zijn Canyon racemonster mocht uitbollen waren er 51,304 kilometers afgelegd. Dat zou hem in 2014 nog het werelduurrecord opgeleverd hebben. Toen was het de Duitser Jens Voigt, die voor het eerst op een door de UCI goedgekeurd rijwiel over de 50 kilometer/uur ging. (51.11).

,,Het was een zeer, zeer pijnlijke experience’’, zei Lionel na afloop. ,,Ik wilde in de laatste tien minuten nog extra gas geven, maar er was absoluut niets meer over in mijn lijf. Het was geweldig om te doen en ik hoop dat meer mensen het als een uitdaging zien om iets te doen buiten je comfort zone.’’ De onttroonde wielrenner Ed Veal was blij dat Lionel Sanders zijn opvolger is. ,,Indrukwekkende prestatie’’, sprak Veal als commentator bij de recordpoging bewonderend.

Victor Campenaerts keek bewonderend toe en knipoogt naar Ironman-carrière

Zelfs vanuit Italië werd de recordpoging gevolgd. Niemand minder dan werelduurrecordhouder Victor Campenaerts keek – kort nadat hij in de Giro-etappe tweede geworden was – toe hoe aan de andere kant van de wereld een triatleet de snelheidspoging deed. Het was Sanders niet om het werelduurrecord te doen, maar hij komt toch in het rijtje van allergrootsten op dat vlak. Victor blijft van ongekende klasse met zijn 55.089 kilometer. De Belg was na afloop vol lof over The Colonel. En wie weet ontmoeten ze elkaar in de toekomst nog wel. Want tijdens de recordpoging maakte Campenaerts de opmerking dat zijn wielertoekomst nog niet zeker is. .,Mocht ik geen sponsor vinden, dan kan ik altijd nog Ironman-atleet worden.’’ Het klonk als een knipoog, maar je weet het maar nooit. Er zijn genoeg ex-coureurs hem voorgegaan.

Snelle Zuidafrikaan rondom Beuningen

Die andere recordpoging vindt zaterdag plaats. Dan gaat Richard Murray voor een snelle 10 kilometer, die zo kort mogelijk in de 28 minuten moet eindigen. Wie dus zaterdagochtend even na tienen in de omgeving van Beuningen een Zuidafrikaan voorbij ziet snellen, is gewaarschuwd: het is Richard.

Menno Koolhaas samen met Bas Diederen richting lange afstand

Tot slot nog mooi nieuws van het lange afstands-front. We schreven al dat we blij waren om Menno Koolhaas weer terug in actie te zien. Was dat nu noodgedwongen nog op een mini-afstand in de Team Relay van Ouderkerk, Menno’s toekomst ligt in het langere werk. Met niemand minder dan Bas Diederen als coach aan zijn zijde, maakt Menno een volgende stap in zijn carrière. In 2021 ligt de focus nog op de NK’s halve afstand en ook OD. ,,Maar tevens wil ik als pro mijn debuut maken op de internationale halve triathlons.’’

Het werd tijd voor een verandering, zegt Menno. ,,Ik heb acht jaar deel uitgemaakt van het NTC Sittard. Ik zal er voorlopig blijven wonen om te trainen en samen met Bas mijn nieuwe doelen proberen waar te maken. Daar heb ik super veel zin in.’’

Uit de Nederlandse selectie

Menno stapte op 17-jarige leeftijd het NTC binnen om zijn Olympische droom waar te maken. ,,Jarenlang stond alles in het teken van mijn ultieme doel. Daar heb ik jaren hard voor gewerkt. Nu ga ik mijn ambities verleggen richting langere afstand. Ik maak dan ook niet langer deel uit van de Nederlandse Triathlon Selectie. Veel geleerd en veel meegemaakt de afgelopen jaren. Daar wil ik de stafleden en coaches en met nam Jordi Meulenberg hartelijk voor bedankt. Vele mooie avonturen meegemaakt.’’

 

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.