Jony Heerink: De weg ergens naar toe is veel mooier dan het doel op zich.

De kans is groot als dit artikel gepubliceerd wordt Jony Heerink inmiddels moeder is. We spreken elkaar op zondag 11 oktober, nadat Jony en haar man hun fietstocht hebben afgerond. Dinsdag de 13e is ze uitgerekend. De meervoudige Nederlandse kampioene triathlon moet nu eenmaal naar buiten en vertrouwd op haar gevoel, dus dit fietstochtje kon nog wel (op de stadsfiets hoor , Ruud).

Zo begon het aanvankelijke artikel, inmiddels is Jony bevallen van haar zoon Jorik.

We gaan een jaar terug, toen Jony de wereld afreisde om punten te verzamelen voor de ITU-ranking.

Het doel was natuurlijk punten verzamelen voor de ranking, maar evengoed genieten van de kansen die ik kreeg. Gewoon kijken hoe ver je kan komen, zit er nog een progressie in. Als ik het niet had geprobeerd, had ik wellicht eeuwig spijt gehad. Het was een super gave ervaring. Ik kon ervaren en zelf meemaken hoe de topsportwereld in elkaar steekt en had het zeker niet willen missen. Ik heb het geprobeerd en had bij voldoende progressie en normale omstandigheden in de wereld dit traject nog wel een jaar door willen gaan, hoewel het ook een optie was om wat meer te focussen op de crosstriathlon, maar toen ik ontdekte dat ik zwanger was, ach, dan zijn er andere prioriteiten.

De kans dat ik snel zwanger zou zijn, achtte ik heel klein, je ziet toch veel mensen in je omgeving waar het een flinke tijd duurt, zeker als je zoveel uren traint. Ik ben niet het type om af te wachten tot ik wellicht zwanger zou raken, dus zou ik gewoon doorgaan met de sport. De realiteit bleek anders. In januari was ik ziek en normaal gesproken heb je daar in je training een paar dagen/week last van. Nu ben ik wel iemand die altijd goed naar mijn lichaam luistert; ik bleef moe en besloot daarom alleen te ‘bewegen’ als ik voldoende energie had. Ik vroeg me af wat er aan de hand was, dacht aan bijvoorbeeld ijzertekort, omdat de vermoeidheid langer aan hield dan normaal. Het bleek een heel andere hele gezonde “ziekte” , ik was al 6 weken zwanger! Achteraf ben ik dus heel blij dat ik geluisterd heb naar mijn lichaam! Een hele enkele keer ging ik nog wel diep in trainingen, maar het voelde niet goed en was niet meer leuk om te doen, dus dan stopte ik ermee. Wel bleef ik lekker in beweging.

Corona zorgde ervoor dat mijn wereld klein werd en dan is naar buiten gaan om te bewegen heerlijk. Ik houd van het buiten zijn en bewegen; dat kan keihard trainen zijn, maar ik geniet gelukkig ook van doelloos een rondje wandelen of fietsen in het bos. Lange stukken hardlopen werd steeds minder leuk, maar gelukkig werden na verloop van tijd de baantrainingen bij Hellas weer hervat; korte stukjes lopen (inlopen, oefeningen, korte intervallen) kon ik nog wel doen en met veel plezier, maar steeds goed luisterend naar mijn lichaam. Ik krijg vaak de vraag wat m’n doelen zijn na de komst van de baby. Ik kan en wil er op dit moment geen uitspraak over doen. Ik ben daar ook niet over aan het nadenken; we zullen zien wat de toekomst brengt.

Toen ik ooit gevraagd werd de Batavierenrace te lopen; had ik nooit verwacht hardlopen ooit leuk te gaan vinden. Toen ik begon met triathlon dacht ik niet verder na dan een lokale race en de toenmalige verenigingscompetitie. Toen ik begon aan de studie Industrieel ontwerpen wist ik niet dat ik uiteindelijk terug zou komen op de Universiteit en dan nota bene als lerarenopleider. Toen m’n man een kantoorbaan kreeg in Nederland, hadden we niet verwacht een flink aantal jaren later samen voor lange tijd in New York te zitten. Je weet niet wat de toekomst biedt, maar ik probeer te genieten van de kansen die we krijgen en me daarvoor in te zetten.

Natuurlijk is het zo dat triathlon een lifestyle is en het zorgt voor een groot deel van m’n sociale contacten. Ik heb er altijd veel plezier in gehad. Maar je weet niet hoe je herstelt van een bevalling en volgens mij kan je je vooraf niet voorstellen hoe het leven met een kindje is en ik vermoed dat je leven hele andere prioriteiten zal krijgen. Ik kan me echter niet voorstellen dat ik ineens een binnenmens of bankhanger word. Ik houd van bewegen en buiten zijn. Maar of dat weer racen op topniveau wordt of een wandeling door het bos met de kinderwagen of iets er tussenin; we zullen zien.

Momenteel mis ik de triathlonwereld het wel. Hellas deed onlangs mee aan de teamrelay, ik zou komen supporten; een gezellige dag met het team! Jammer dat dat niet meer door kon gaan met de nieuwe maatregelen. Dat samen racen en trainen mis ik nu soms wel; hoewel we gelukkig nog vaak hebben kunnen afspreken. Pas op mijn 23e begon ik aan triathlon, wist ik veel dat ik talent had, ik vond het vooral leuk! Daarom doe ik aan triathlon. Niet wetend dat ik meerdere titels in Nederland zou pakken, uit zou komen in EK’s en met de besten van de wereld zou mogen racen in de WTC-races. Maar het is me niet komen aanwaaien, ik heb er hard voor moeten werken.

Mijn motto is altijd geweest; geniet er van wat je NU kan en zoeken naar verbetering. Niet bang zijn om een uitdaging aan te gaan, ook al is het niveau nog zo hoog. De weg ergens naar toe is vaak veel mooier dan het doel op zich. Sommige atleten leggen de lat voor zichzelf heel hoog en zijn snel teleurgesteld. Ik heb nog nooit gevoel in een race mislukt te zijn, weleens gebaald van fouten, maar ben altijd een ervaring rijker geworden. Nooit een race gedaan terwijl ik er geen zin in had. Ik geniet van kansen in het leven en dat is dan ook de boodschap die ik mee wil geven aan jeugdige triatleten: leg de lat niet té hoog, geniet van en werk voor de kansen die je geboden worden. Je weet nooit wat de toekomst zal brengen.

 

Ruud de Haan

De andere helft van het bekendste speakerduo van Nederland, zoekt elke maandag zijn stem terug, beweert zelf ooit aan triatlon gedaan te hebben, hoopt dat er geen beeldmateriaal bovenkomt van die Speedo-periode... ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.