Marloes Vos, adaptive triathlete (7) ; ik wil zo lang mogelijk blijven groeien op een gezonde manier en genieten van dit avontuur!

Het laatste artikel in de Vrouwenweek 2020 komt van onze vaste columniste Marloes, een mooie overgang van een succesvolle Vrouwenweek 2020 naar het “normale triathlonnieuws” op Trikipedia


Marloes Vos, adaptive triathlete, 29 jaar, 10 jaar lang is zij door het leven gegaan in een rolstoel. In 2016 is de knop omgegaan en in 2018 is haar triathlon avontuur begonnen. Nu is ze op weg naar haar 1ste full distance triathlon in 2021. Naast haar fulltime baan als product manager zet ze zich ook in voor toegankelijke sport. In een maandelijks terugkerende blog gaat Trikipedia.nl Marloes volgen, tot haar ultieme doel; De Gelreman 2021!

 

En dan is het eind oktober. De herfst is ingetreden, de tijd van reflectie. Normaal de periode van herstel en terugkijken op het seizoen en voorbereiden op de winterwedstrijden, en heel belangrijk het voorbereiden op het nieuwe triathlon jaar. Maar dit jaar voelt alles anders…. Het seizoen was kort met veel onzekerheden, op jezelf aangewezen zijn en ga zo maar door.

Zelf terugkijkend op het triathlon seizoen van 2020, zie ik het als een unieke kans. In februari heb ik nog intens genoten van de trip naar Lanzarote, waar de de weg naar de hele triathlon geen droom meer is, maar een doel om te halen. Een jaar van pieken en dalen, een jaar van mijzelf beter leren kennen, een jaar vol mindfucks die opkomen, maar waar ik ook mee leer om te gaan.

Het jaar van mijn eerste valpartij, het jaar van de eerste blessure. Wist ik veel dat ik dat ook kon krijgen. Bij mij speelt namelijk altijd de angst mee van wanneer ga ik achteruit… Wanneer zegt mijn lichaam ;”..en nu is het genoeg!”. Maar het bijzondere is, dat zegt het niet meer.. en alle signalen zijn er nu dat ik nog steeds aan het groeien ben. Dus I keep going…

Het jaar van mijn eerste halve triathlon, en misschien wel de mooiste wedstrijd ever. Samen met een topteam, het Trispiration Team. Een team vol vrouwen van diverse achtergronden van twintigers tot een fantastische groep zestigers, die allemaal genieten van de duursport. Die ook dit jaar allemaal hebben gestruggeld met dit maffe jaar. De één is op avontuur gegaan, de ander wordt moeder. Weer iemand anders vind haar passie en dat op latere leeftijd. Maar ook vrouwen die de wedstrijdfeel missen, de druk of beter genoemd de drive om te trainen. En het mooie is we praten hier over. Wat maakt ons sterk, waarom doen wij duursport. Deze vragen poppen elke keer weer op en leidt tot hele mooie gesprekken en toffe trainingen. Voor mij is het team dit jaar het grootste cadeau wat ik mij kan wensen. In combinatie met mijn eigen intrinieke motivatie zorgt het ervoor dat ik door ga. Ook nu in een periode dat het fysiek minder gaat.

Want ja spierziektes hebben last van de seizoenen… Zodra de dagen korter worden, en ik minder buiten kan trainen, de kou en het natte weer toeslaat gaat mijn lichaam op de rem. En wat gebeurt er dan, fysiek moet ik er mee leren omgaan, maar mentaal moet ik het gaan overwinnen. Mij zelf niet gek laten maken door allerlei gedachtes. Wat helpt mij om hier over te praten en mooie lessen van elkaar te leren. Een les die de afgelopen weken tot mij is gekomen, dat ik veel vrouwen zie met schuldgevoelens. Het kiezen voor de triathlon sport, vraagt veel van jezelf maar ook van je omgeving. Ik hoor vrouwen vertellen dat ze zich schuldig voelen naar het gezin, als een training niet gaat zoals gepland, boos of teleurgesteld zijn, ik herken deze strijd ook bij mijzelf.

Zoals van de week, ik heb enorme pijnen in mijn rug en het liefst kruip ik dan in bed, vorig jaar kon ik niet eens sporten als ik deze periodes had. Maar nu kruipt de twijfel daar, zal ik wel gaan, zal ik niet gaan. Niet gaan voel ik mij schuldig om dat ik niet train, wel gaan voel ik mij ook soort van schuldig als ik de training niet kan doen zoals gepland. Soms merk ik dat juist door te gaan ik een barrière doorbreek, de andere keer heb ik er last van.. Maar van de week viel het kwartje… Laat het los, wees trots op jezelf, zoek oplossingen om jezelf te motiveren om te gaan trainen. Bedenk waarom je eigenlijk sport, wat is je intrinsieke motivatie… Praat er over met je omgeving, met andere triatleten en bedenk hoe jij dit komende onzeker sportjaar aan kan gaan. Ga uitdagingen aan met iemand die net zo snel is, doe wedstrijdjes tegen elkaar. Of juist als je geen zin in de druk hebt, ga op avontuur. Maak een mooie tocht door de natuur, wie weet reizend van plek naar plek met je fiets of te voet. Of bedenk een ultieme challenge zoals ik ga 100 km hardlopen… Mijn tip is schrijf op waarom je sport, schrijf op waar je voor wilt gaan al is het niet in 2021 dan in 2022 of later. Maar zoek iets waardoor je drive blijft bestaan.

Mijn drive is helder, ik wil zo lang mogelijk blijven groeien op een gezonde manier en genieten van dit avontuur!

Ruud de Haan

Ruud de Haan

De andere helft van het bekendste speakerduo van Nederland, zoekt elke maandag zijn stem terug, beweert zelf ooit aan triatlon gedaan te hebben, hoopt dat er geen beeldmateriaal bovenkomt van die Speedo-periode... ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.