Ranglijsten; 5 september 2021 is historisch; World Rankings; Challenge Taiwan – WTJ 1668

ZATERDAG – Het jaarlijkse Trikipedia-puntenklassement wordt voor 2020 een makkie. Amper twintig wedstrijden zullen meetellen in de eindstanden. Maar we houden vast aan de traditie, dus over een week of vijf komen ook voor dit malle jaar de rankings. Intussen werken we trouwens aan zo’n all-time ranking. Dat is goed te doen nu er nauwelijks wedstrijden zijn al is het vooral uit de beginjaren veel speurwerk.

Het idee was aanvankelijk om daar eind dit jaar mee uit te pakken, maar we vinden 2021 eigenlijk wel een mooie aanleiding. Op 5 september (de dag van het WK duathlon Almere en de Dutch Grand Prix Zandvoort) is namelijk een historische voor onze sport. Het is die dag exact 40 jaar geleden dat in Kijkduin de eerste Holland Triathlon werd gehouden. Daar staan we uiteraard bij stil. Onder andere dus met die all-time-ranking van ‘zoveel-mogelijk-wedstrijden’ tussen 5 september 1981 en 5 september 2021. En uiteraard gaan we de pioniers opzoeken en herinneringen ophalen. Trikipedia loopt misschien niet altijd voorop met de nieuwste trends, we kunnen wel putten uit één van de grootste triathlonarchieven en uitslagen database ter wereld. En dat doen we met veel plezier en tot groot genoegen van veel atleten.

Vincent Luis met kop en schouders

Over rankings gesproken. World Triathlon had de hare ook rond. Het is meer een momentopname geworden, want met slechts 1 WK (Hamburg), vier World Cups en twee ETU-Cups is het moeilijk oordelen. Zeker is wel dat Vincent Luis er met kop en schouders bovenuit stak. Hij haalde een 100 procent score in alle wedstrijden waaraan hij deelnam en dat waren dus de absolute topraces.  Als ‘best of the rest’ mag Jelle Geens apetrots zijn op de tweede plaats. De Belg houdt op zijn beurt de snel naar de top terugkerende Alistair Brownlee achter zich. Dé revelatie van het seizoen is de Portugees Vasco Vilaca. Hij staat vierde, maar is pas 21 jaar. Zes jaar jonger dan Jelle en zelfs tien jaar verschil met Vincent en Alistair. Leo Bergère is de tweede Fransman op een vijfde plaats alvorens de Noren Kristian Blummenfelt en Gustav Iden zich melden. Richard Murray verloor ietsje terrein, maar blijft goed voor een achtste plaats. De Spanjaarden hebben in 2020 minder indruk gemaakt: beste man is Antonio Serrat Seoane op de negende plek. Hij is de laatste met meer dan 1000 punten. Tiende staat Fransman nummer drie: Dorian Coninx. Beste Nederlander is Marco van der Stel op een 70e plaats. Donald Hillebregt staat 110e en Victor Goené debuteert in de ranking op een 125e positie.

Maya en Rachel allebei in top tien

In het vrouwenklassement speelt Nederland als vanouds een prominentere rol. De twee vaderlandse vedettes Maya Kingma en Rachel Klamer staan allebei dik in de top tien. Bovenaan staan wereldkampioene Georgia Taylor-Brown, die in de laatste wedstrijden Flora Duffy naast zich kreeg. De soevereiniteit van Katie Zaferes ontbrak, mede door blessures in de lockdownperiodes. Ze staat evengoed nog derde. De Duitse talenten kwamen wel bovendrijven dit seizoen met Laura Lindemann op vier en Lisa Tertsch op negen. De Duitsers en de Nederlanders hebben twee atletes in de top tien, de Britten drie. Na de wereldkampioene op 1 volgt Europees kampioene Beth Potter op vijf en SLT-Rotterdam winnares Jessica Learmonth op een tiende plaats. Verena Steinhauser behartigt de Italiaanse belangen op een zevende plaats.

En dan blijven dus de posities zes en acht over voor respectievelijk Maya Kingma en Rachel Klamer. De constatering dat Maya een beter seizoen draaide dan Rachel is juist, maar dan vergeet de sportpers al gauw dat er voor de laatste oorzaken aan te wijzen zijn. Voor veel mensen was 2020 een soort rollercoaster, maar ik durf te beweren dat het voor Rachel een emotionele rollercoaster in het kwadraat is geweest. Dat hoeven we verder niet uit te leggen, maar we spreken het wel uit omdat in sommige berichtgeving de tweevoudig Olympiër gemakshalve maar werd afgeschreven. Topsport is hard, dat weten we. Maar topsporters zijn geen machines, maar mensen van vlees en bloed. Fysiek in staat om heel ver te komen, maar het mentale aspect wordt nog wel eens vergeten. Ja, voor een tranentrekkend verhaal, maar niet wanneer de uitslag eens even minder is dan van de persoon in kwestie wordt verwacht. Nou ja, de beste stuurlui hebben altijd al aan wal gestaan, zullen we maar denken.

Duitser wint Challenge Taiwan

Gelukkig gaat er nog geen weekend voorbij zonder wedstrijd. Challenge Taiwan was deze zaterdag. Het is in de Challenge Family een vaste waarde geworden met 5000 (!) deelnemers over de hele en halve afstand. De Duitser Thomas Hermann won de volledige afstand in 10.14 uur. Hij bleef 江介文voor, zij het slechts 1 minuut. De Taiwanezen bezetten trouwens de plaatsen twee tot en met negen. Tiende werd de Italiaan Giorgio Papalardo. Op de 105e plaats kwam de van oorsprong Nederlander Brett Coetzee binnen. Hij deed 13.23.50 uur over de Challenge.  Shao Ping Luo was winnares in 12.19.49 uur. De tweede Taiwanese deed er acht minuten langer over. 371 van de 457 gestarte triatleten haalden de finishlijn binnen de 17 uur. Op de halve afstand werd de Belg Bart Fret 58e. De Taiwanees Hsieh Shen Yen won in 4.17 uur. 1427 triatleten op de halve en dan nog heel veel op kortere afstanden.

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.