We have a deal; Races in Maraetai en Port Elisabeth; Jesse du Bey van Ironman – WTJ 1669

ZONDAG – Zoals het sinterklaasfeest een traditie is, zo was deze zondag bij ons het ritje Pijnacker/Delft vaste prik geworden. De crossduathlon van de IJsclub en TRIP Pijnacker heeft een lange historie van dertig jaar. Aanvankelijk reed ik erheen en – omdat het altijd maar 1 serie betrof – was dan bijtijds weer terug thuis voor de lokale intocht van sint en piet. Later, toen de kinderen groter waren en gingen studeren, was het de combinatie van eerst speakeren in Pijnacker en vervolgens op de koffie bij onze zoon in Delft.

 

Beide activiteiten zijn bemoeilijkt door de tweede lockdown. De crossduathlon ging niet door en in de studentenflats in Delft is het momenteel uitkijken. Beter van niet, zeg maar. Bovendien lag ziekte en dood de afgelopen periode weer flink op de loer in dit nauwelijks te bevatten jaar, dus we houden ons een beetje gedeisd. Maar ik miste het waslijntje met sponsordoeken wel dit jaar.

Challenge Taiwan naar het ‘oude normaal’

En zo heeft de pandemie allerlei kanten. Neem de Challenge Taiwan, waarover we zaterdag berichtten. Wie zich nog een voorstelling kan maken van hoe de wereld er negen maanden geleden uitzag…kijk naar beelden van deze triathlon. De wedstrijd voor 5000 (!) agegroupers werd wel het startpunt van het ‘oude normaal’ genoemd. Twee wedstrijddagen, pastaparty, duizenden deelnemers en niemand met een mondmasker, volop publiek, vrijwilligers, sponsoren.

Bij de finish een geweldige sfeer. Muziek, dans, eten, drinken, napraten enzovoorts. Prachtige foto’s van atleten die elkaar opvangen en de geweldige featurefoto van de tandem met een slechtziende triatleet. Het motto van de organisatoren was ‘We have a deal’. De deal was met de triatleten en die is meer dan nagekomen. De enige beperking was het reizen van buitenlandse atleten naar het eiland toe, dus verviel de pro-categorie. De triathlongemeenschap is Challenge Taiwan echter dankbaar, voor de hoop die het biedt op ‘normale wedstrijden’. Hopelijk al in 2021.

Bowstead en Ackermann winnen in Nieuw-Zeeland

Toch waren er ook zondag nog wedstrijdjes ergens op deze aardbol. In Maraetai, Nieuw-Zeeland bijvoorbeeld: de eerste van een serie Barfoot and Thompson Triathlon Series. Voor het eerst in negen maanden deed Cameron Brown weer een race. De levende triathlonlegende finishte tweede op drie minuten van winnaar Mark Bowstead. De derde plaats ging naar Jacob Hendrickx. De winst bij de vrouwen was voor Simone Ackermann, geboren Zuidafrikaanse, paar jaar onder ITU-vlag en nu als Nieuw-Zeelandse actief. Yasmin Kessner en Claudia Weidekamm waren de nummers twee en drie Down Under.

 

Cunnama en Pallant winnen in Zuid-Afrika

In Zuid-Afrika geen (reeds uitgestelde) Ironman Port Elizabeth vandaag. Dat zat er eenvoudigweg niet in. Toch was er in dezelfde stad wel een volkstriathlon over de halve afstand met nog een paar pro-atleten. De race werd gewonnen door James Cunnama, die in een reuze spannende race Almere-winnaar Matt Trautmann met slechts 16 seconden versloeg. De derde plaats ging naar Kyle Buckingham. Jamie Riddle, bekend van Maastricht en enkele ITU-races, kwam als eerste uit het water. De Britse Emma Pallant was sterkste vrouw, vier minuten later gevolgd door Annah Watkinson en vervolgens kwam Nicole Jade over de finish. De pro’s zagen de halve triathlon als prima testcase voor Challenge Daytona over drie weken. De PTO steunde de Zuidafrikaanse race met een prijzenpot van 15.000 dollar.

Jesse du Bey over impact virus op Ironman

Over geld gesproken. We lazen een interview met Jesse du Bey, de grote man achter de acquisitie bij Ironman. Natuurlijk wordt zijn bedrijf keihard gepakt door het coronavirus en zijn er ook al mensen ontslagen. Toch is Jesse optimistisch gestemd over de toekomst. In het interview gaat het over de verkoop van Ironman door de Wanda Sports Group voor 730 miljoen dollar aan Orkila Capital en Advance. In het interview gaat het over hoe Ironman geëvolueerd is. Natuurlijk is alles veel groter geworden, maar volgens Du Bey maakt dat Ironman voor veel meer mensen wereldwijd toegankelijk. Hij wijst naar Europa waar de evenementenindustrie meer steun krijgt dan in Amerika. ,,Als Ironman hebben we momenteel minimale inkomsten en hoge kosten. Gelukkig vinden we een sterke balans in de steun en het geduld bij Advance en Orkila.’’ Du Bey heeft het verder over andere merken als World Triathlon, PTO en Challenge, die hij niet als concurrentie beschouwt maar de sport juist doen versterken.

 

 

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.