Frühwirth, Williams en Lechowicz snelsten in Ironman Cozumel – WTJ 1675

ZONDAG – Met Thomas Frühwirth aan de start weet je dat het hard kan gaan. In De paratriatleet uit Oostenrijk deed mee aan de Ironman Cozumel, die als agegroup only race te boek stond. Frühwirth is een wat vreemde eend in de triathlonbijt.

Zo is hij maar sporadisch in triathlons actief. Hij nam het slechts één keer op tegen onze Jetze Plat en Geert Schipper. Dat was op het EK in Kitzbühl in zijn eigen land waar hij tussen de Nederlanders (Jetze goud, Geert brons) een zilveren plak haalde. Zes jaar eerder in Budapest waren de Nederlanders er nog niet bij en veroverde hij zijn enige wereldtitel. Het hart van Thomas lag na 2016 meer bij de langere afstanden, maar ook dan meed hij de Nederlandse toppers. Frühwirth, die in 2004 bij een motorongeval verlamd raakte, was ook op de Ironmans slechts sporadisch actief. Veelal hield hij het bij handbiken. Maar toch: een keer tweede op Hawaii, winst in de Ironman Korea en een sublieme tijd in Podersdorf waar hij in 7.48 uur binnen wheelde. De snelste tijd ooit voor een paratriatleet, al werd zijn prestatie alom in twijfel getrokken. De 39-jarige TiggerTom, zoals zijn bijnaam luidt, bleef na Podersdorf weer voor lange weg uit de triathlons. Tot deze zondag. Toen stond hij daar ineens weer. Na 50.41 minuten was hij op het droge. Bij lange na niet de snelste tijd, want Jan Stepinski kwam al na 41.31 minuten uit het water. Het zwemwater rondom het Mexicaanse eiland staat dankzij gunstige stroming bekend als enorm snel, maar je mag ook wat twijfels hebben over de juiste 3,8 kilometer. Ook de 4.58 uur brachten de paratriatleet nog niet in de top tien. Als zeventiende parkeerde de man uit Edelsbach zijn handbike. Maar daarna sloeg Frühwirth genadeloos toe. Een marathon in de wheelchair van 2.09.30 uur, daar had uiteraard geen enkele triatleet een passend antwoord op. De Brit Lee Williams liet met de benenwagen de snelste marathontijd noteren: 2.57.42 uur. Logisch dat Thomas dus het hele veld oprolde en met bijna veertig minuten voorsprong aankwam.

 

 

Favoriet Stepinski valt terug

Jan Stepinski was de man, die het leek te gaan maken. Ook na 180 kilometer fietsen lag de Amerikaan nog op kop. Hij was op papier ook de grote favoriet, afgaande op zijn Ironmanzeges vorig jaar in Arizona (de race, die nu niet doorging) en Santa Rosa, California. Met twee minuten voorsprong op zijn landgenoten Zev Meyerowitz en Justin Riele begon Stepinski aan de marathon. Lee Williams lag daar nog zestien minuten achter en dat in 16e positie. Na 14 kilometer leek er nog geen vuiltje aan de lucht voor Stepinski. Vier minuten later volgde landgenoot Benjamin Besse in gezelschap van de Justin Riele. Williams volgde op elf minuten en was op dat punt juist de zwoegende Meyerowitz gepasseerd.

 

Op het 28 kilometer punt was Besse zo ver dat hij naast Stepinski kwam te lopen. De Amerikanen lieten de Braziliaan Felipe Bergamini daar nog twee minuten achter zich, maar het grootste gevaar kwam al van de Brit Williams, die nog maar drie minuten hoefde goed te maken. Spanning alom, want in de finale was het eerst Besse op kop en tenslotte ging in de laatste kilometers Lee Williams uit Newport er overheen. De Brit glorieerde in 8.46.49 uur. Nog geen halve minuut later gevolgd door BB: Benjamin Besse. Het brons glipte ook nog uit handen van Stepinski, want Bergamini was hem voorbij voor plaats drie. Tom de Bruyn, Amerikaan met Nederlands klinkende naam , werd vijfde in 8.48 uur. Hij was tevens de laatste onder de negen uur. Justin Riele zat er met 9.01 net boven. Beste Belg was Sam Gyde, frequent Hawaii-ganger. De Belg werd 15e in de M45-categorie en 87e totaal in 10.21.30 uur.

Anna Lechowski zorgt voor Poolse winst

Poolse winst bij de vrouwen: da’s alvast een mooie opsteker voor de races volgend jaar in Gdynia en Warschau. Het was Anna Lechowicz, die de Ironman Cozumel naar zich toetrok. Ook voor de 35-jarige triatlete zat het venijn in de staart. Anna (of Ania) heeft weliswaar een Pools paspoort, maar woont in Lathen, Nedersaksen. Dat is niet eens zo ver van de Nederlandse grens bij Groningen vandaan.

Na het zwemmen lag ze bijvoorbeeld nog tien minuten achter op de Amerikaanse met Tsjechische ouders Kayla Pokorny, die 46.12 nodig had voor 3,8 kilometer crawlen. Anna Lechowicz begon dus rustig als 24e aan het fietsen. Daar was het eerst de Braziliaanse Barbosa, die maar liefst 13 minuten voorsprong nam bij de fietsrace over het eiland. Zij begon echter vanwege een voetblessure niet aan de marathon, zodat de Canadese Danielle Fauteux die primeur kreeg. Anna Lechowicz was zo’n twintig posities gestegen, maar nog altijd tien minuten achter de Canadese. Maar ook Fauteux kende in de Mexicaanse hitte (30 graden) een terugval, waardoor opnieuw Pokorny de leiding overnam. Niet voor lang want Lechowicz was op drift geraakt en de Poolse was hittebestendig. Ze nam meteen veel voorsprong op de Russische Svetlana en Pokorny.

De verschillen liepen snel op. Met een marathontijd van 3.21 was het Anna Lechowicz, die in 9.49.44 deze Ironman won. De Mexicaanse Amalia Isabel Sanchez Albo liep ook lekker door met een tweede plaats als eindresultaat in 10.06.55 en de derde plaats ging toch nog naar de snelste zwemster van de dag Kayla Pokorny in 10.09.18 uur. Geen Nederlanders aan de start in een veld van 845 triatleten. Opmerkelijk dat Ironman na jaren pro-races op het Mexicaanse eiland nu voor agegroup-only had gekozen. Terwijl het met corona momenteel veel meevalt. Cozumel besloot in april en mei de vliegvelden twee maanden op slot te houden. Geen toerist kwam het eiland op. Het heeft geholpen. Daarom toch wel spijtig dat de pro’s dit jaar deze altijd populaire Ironman niet konden doen. Let trouwens ook op de foto’s die we van de start hebben. De feature-plaat en het bovenaanzicht tonen aan dat de organisatie zeer coronaproof werkte.

JaJa zoekt wedstrijden in Nederland

Laurent Jalabert deed in het verleden ook eens mee in Cozumel. De Fransman is misschien wel de meest veelzijdige sportman, die er bestaat. Na een wielercarrière (waar overigens wel een doping-smetje op rust, maar dat gold in zijn tijd voor veel coureurs) volgde een meer dan geslaagde master-triathlonloopbaan. En nu schijnt JaJa zich te gaan bekwamen in de rugbysport. De vijftig gepasseerd, maar niets is de Fransman te dol. Overigens blijft hij triathlon doen. Onlangs kreeg ik verrassend genoeg een messenger-bericht van hem. Hij zocht voor 2021 een paar wedstrijden in de Benelux. De kans is groot dat hij het WK Almere in z’n schema opneemt.

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.