Marloes Vos, adaptive triathlete (8): Triathlon is voor mij een team effort

Marloes Vos, adaptive triathlete, 29 jaar, 10 jaar lang is zij door het leven gegaan in een rolstoel. In 2016 is de knop omgegaan en in 2018 is haar triathlon avontuur begonnen. Nu is ze op weg naar haar 1ste full distance triathlon in 2021. Naast haar fulltime baan als product manager zet ze zich ook in voor toegankelijke sport. In een maandelijks terugkerende blog volgt Trikipedia.nl Marloes , tot haar ultieme doel; De Gelreman 2021!

Triathlon, is het een solo sport of is het een team effort. Daar heb ik de laatste tijd vaak over nagedacht. Regelmatig krijg ik vragen als: “Is dat niet een sport waar je altijd alleen bent, een sport waarin je volledig op jezelf bent aangewezen?” Mijn antwoord is dan altijd: “Het is een sport die ik zelf moet beoefenen, maar ik kan dat niet zonder het team om mij heen”. En ik denk dat dit niet alleen voor mij geldt. Kijk naar onze toppers, die hebben ook diverse disciplines om zich heen om steeds een stapje beter te worden. Ook kijkende naar de eerste Ironman finisher met syndroom van Down Chris Nikic, hij heeft dit kunnen doen door de support en crew om hen heen. Wat sommige mensen wel eens zeggen, het enige wat jij nog moet doen is blijven zwemmen, fietsen en lopen. Je kunt altijd nog een stapje maken. Het gaat om het stap voor stap denken en op weg naar de finish gaan.

Als ik kijk naar mijn eigen triathlonavontuur is het zeker een team effort. Ik train regelmatig alleen, maar wanneer ik lastige trainingen heb zoek een trainingsmaatje/buddie. Daarnaast, in de races word ik begeleid door een buddie die mij helpt met het zwemmen door te navigeren, bij het fietsen te anticiperen en bij het lopen om mijn lijf externe cues te geven. Dus daarin zeg ik zeker het is voor mij een team effort.

Ook nu kijkende op weg naar de hele triathlon en in de jaren ervoor. Mijn leven bestaat uit werken, sporten en mijzelf goed verzorgen. En in al deze zaken heb ik support. Op mijn werk door mijn manager die het belang ziet van het moeten sporten voor mijn gezondheid en mij daar de ruimte voor geeft. In het sporten heb ik begeleiding van diverse mensen. Allereerst mijn coach en vaste buddie Josta van Trispiration. Josta is de persoon die in lead is, zij bepaalt mijn schema’s, laat mij mijn grenzen op zoeken en werkt er aan dat ik zonder blessures de finish haal. Als tweede is er Tjen, mijn krachttrainer. Hij is diegene die het 4 jaar geleden  aandurfde om mij te gaan trainen. Een stap-voor-stap traject, maar waar wij samen 4 jaar geleden niet hadden durven dromen dat ik een hele triathlon zou gaan doen. De fysiotherapeuten die tegen adviezen in zijn gegaan, juist het tegenovergestelde hebben weten te doen en mij nu nog steeds begeleiden om technisch beter te bewegen. De sportarts die meekijkt met alle experts om mij heen of het medisch goed blijf gaan en hoe mijn lijf zich blijft ontwikkelen. Voeding is ook een essentiele factor en ook daar word ik begeleid en krijg ik support van Annelies van Dieeet en Sport, zij zorgt er voor ik vooral genoeg blijf eten en dat we hopelijk langzaam weer wat kilo’s kwijtraken. En dan zijn er de wekelijkse sportmassages waardoor ik sneller herstel. Een team van experts die samen met mij dromen waarmaken.

En dan vergeet ik nog een belangrijk onderdeel van het team, de support. De support die ik ontvang van vele triathleten in Nederland die mijn verhaal inmiddels kennen en respect tonen voor mijn weg. De grootste support is het Trispiration Team, een groep vrouwen van 25 tot 65, die varieërend van recreatief tot prestatiegedreven maar, allemaal met passie de sport beoefenen. Zij zijn echt mijn trouwste supporters, een groep vrouwen die voor elkaar klaarstaat. Dit is voor mij het grootste cadeau in mijn team om mij heen. Elke keer geniet ik van de verhalen, van alles wat we met elkaar delen en vooral de grootste lol die wij beleven. En weet je, ik denk dat er vele op 28 augustus langs de route staan en zelfs naar finish komen. Bij de finish zal dit niet een finish van mij alleen zijn, maar het hele team wat achter mij staat zal onderdeel maken van deze weg en het eindresultaat.

Dus nogmaals, triathlon is voor mij een team effort. Samen staan we sterker!

 

Ruud de Haan

Ruim dertig jaar geleden aangestoken met het triathlonvirus. Als super-recreant races gedaan en door toedoen van Mels de Kievit aan de micro beland en die nooit meer los gelaten. Samen met maatje Wim van den Broek zo veel meer dan 1000 wedstrijden als speaker gedaan. Zo af en toe actief voor Eurosport als commentator bij triathlons.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.