Autocircuits als tri-parcoursen; Penalties in Daytona; Javi en Chris; Maarten traint – WTJ 1688

WOENSDAG – In Zandvoort hebben we al de GP Triathlon, in Samorin wordt de paardenracebaan gebruikt en in Daytona de International Speedway. Het zou me niet verbazen als de toekomst van de triathlonsport ligt in de afsluitbare autocircuits c.q. mega-sportcomplexen. Een soort Flevonice, maar dan voor de triathlonsport moet in de nog weidse Flevopolders toch best aan te leggen zijn?

Nu is Flevoland gelukkig toch al best verwend met wedstrijden, maar een permanent triathlonparcours voor alle afstanden coronaproof gehouden kunnen worden, zou natuurlijk niet gek zijn. Want nóg een jaar van ‘lange leegte’…daar zit niemand op te wachten. Er zijn nu al steeds meer (sport-)evenementen, die het eerste half jaar uitstappen en een nieuwe datum vanaf augustus opzoeken. Mocht dat echt het geval zijn, dan moeten we ons wapenen met alternatieven. Misschien is dat wel de bovengenoemde zoektocht, vergelijkbaar met de helikoptervlucht die Joop van Zanten in 1983 boven Nederland maakte op zoek naar ruimte voor de Holland Triathlon.

Spannende races Daytona, prachtige beelden

Nog even terug naar Daytona. Het waren spannende races, prachtig in beeld gebracht. Jammer dat juist bij de mannenfinale het beeld uitviel, maar dat is in de samenvattingen gelukkig goed gemaakt. Zo zien we Gustav Iden in z’n schitterende De Boer-pakje in de laatste meters over de rode loper. Toch lekker wat publiek aan de kant, mooie publiekshuldiging met als prijs leuke Speedway-valhelmpjes. Maar waarschijnlijk was de top vijf mannen en top vijf vrouwen blijer met de cheque, die ze even later kregen uit handen van PTO-vice president Chris Kermode ontvingen.

Hardlopen na de penaltybox gaat beter

Wat viel ons verder nog op in het PTO Championship? Hardlopen gaat sneller als je eerst een penalty hebt  uit te zitten. Een conclusie die we baseren op de inhaalraces van Anne Haug en Vincent Luis. Maar veel eerder ook al met Luc van Lierde in 1996, toen hij na 3 minuten in de wacht alsnog Ironman kampioen op Hawaii werd. Anne viel wellicht het meest op door haar tweede plaats, maar kijkende naar de achterstand van de Franse wereldkampioen (2.15 minuut) dan was hij wellicht nog aardig in de buurt van Iden gekomen. Maar als telt niet in de sport en regels zijn nu eenmaal regels. Over dat laatste gesproken: Michael Weiss speelde als gedubbelde triatleet wel een dubieuze rol in het verdere wedstrijdverloop. Meefietsen met atleten, die op die manier weer wat van hun achterstand goed konden maken. Waar Michi is, is altijd wel wat. Laten we het daar maar op houden.

Hand in hand tweede

De halve Challenge Daytona voor ‘amateurs’ werd trouwens gewonnen door Brian Reynolds, twee minuten later volgde Eric Engel en Alexander Mundt. Drie keer Stars & Stripes. Hetzelfde beeld bij de vrouwen: Mollie Hebda won. Liefst een kwartier voorsprong had ze op Katie Colville en Holly Smith die hand in hand als tweede over de streep kwamen. Waarschijnlijk zat er tussen de tweede en derde prijs geen 20.000 dollar verschil.

Javier Gomez en Chris Nikic: twee helden in de sport

Een fraai slotakkoord willen we aan Daytona geven met de ontmoeting die Javier Gomez had met Chris Nikic. Twee legendes van de triathlon. Javi wilde – nu hij toch in Florida was – per se Chris ontmoeten. De Amerikaanse triathlonheld staat trouwens ook al in het nieuwe Guiness Book of Records als de eerst man met het Syndroom van Down, die een Ironman voltooid heeft. Op 7 november schreef Chris geschiedenis met zijn 16.46.09 uur over de Ironman Florida. Javier bezocht samen met z’n vrouw Anneke Jenkins de bijzondere triatleet Chris Nikic aan huis. Ze spraken elkaar uitgebreid en deden nog een training samen. Reactie van Chris na afloop: ,,Het leven is geweldig, Javier is geweldig, hij vroeg me of het de moeite waard was om voor een Ironman te trainen en hij vroeg naar mijn 1 procent-uitdaging. Ik heb hem verteld dat ik in 2021 opnieuw een Ironman wil doen en nog steeds wil ik dagelijks 1 procent beter worden. Alles is mogelijk.’’

Javier stak zijn bewondering voor Chris niet onder stoelen of banken. ,,Je bent een legende Chris. Het was geweldig je te ontmoeten en samen te trainen.’’

Maarten is lekker bezig

Legendes in de sport. We kunnen niet zonder. Maarten van der Weijden is dat ontegenzeglijk voor veel Nederlanders (en misschien ook wel buiten de landsgrenzen). In de aanloop naar zijn Thuistriathlon hebben we veel contact met de Olympic Champ. Zijn enthousiasme werkt aanstekelijk. Ruud sprak hem gisteren en samen gaan we het vuurtje richting 9 januari lekker opstoken. Lees het eerste boeiende interview met Maarten binnenkort op Trikipedia en vooral zijn verwachtingen als het om de eindtijd gaat. De ambities spatten er nog steeds vanaf. Alsof hij nog aan het begin van zijn sportcarrière staat. Ik denk trouwens dat alleen met die drive je tot zulke prestaties kunt komen.

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.