Wie is waar in mei; Nikita is terug; Irene op Pieterpad; Wings; 4 mei – WTJ 1837

WOENSDAG – Het eerste meiweekend leverde al mooie sport op. Wedstrijden, die we in het verleden nooit groot belichten komen nu volop in de schijnwerpers. Vooral omdat de kalenders natuurlijk danig zijn uitgedund. Zo waren we zondag wel even op de Brabantse Wal, in mijn regio het mekka van topsport. De Grote Prijs Adrie van der Poel onder andere, de Brabantse Wal-marathon en het NK run-bike-run in Hoogerheide. Dat laatste was eigenlijk zondag het geval, maar helaas nog geen titelstrijd in de wielergemeente van Nederland.

Met de duatleten heb ik wel te doen. Meer nog dan triatleten hebben zij te lijden onder geannuleerde wedstrijden. Merkwaardig, want door de lange periode zonder zwemwater om te trainen zou je eerder verwachten dat triathlons het moeilijker hebben. Gelukkig voor de Nederlandse duatleten komt er op 15 mei een EK/WK-kwalificatiewedstrijd in Sittard. Als we Armand van der Smissen mogen geloven staat het sterkste vrouwenveld sinds tijden aan het vertrek. We gaan het meemaken.

Mei biedt ook internationaal al meer wedstrijden. Op 15 mei in het Italiaanse Caorle bijvoorbeeld, een Europe Cup-race met Youri Keulen en Marit van den Berg als Oranje-klanten. Op dezelfde dag ook een Europe Junior Cup-race en daarin de zusjes Barbara en Sonja de Koning en bij de jongens Gjalt Panjer, Daaf Plomp en Mitch Kolkman. Barbara debuteerde in Melilla al bij de elites, maar is nog wel een jaartje juniore.

In datzelfde weekend zijn onze beste paratriatleten al in het Olympische Japan. Voor Jetze Plat, Geert Schipper, Margret Ijdema, Maurits Morsink en Nico van der Burgt gaat het WK in Milaan (zou een week daarvoor zijn) niet door, maar in Yokohama hopen ze zich weer met ’s werelds beste paratriatleten te kunnen meten. Ook in Yokohama, maar dan voor de WTC Series standaard afstand zijn Maya Kingma en Rani Skrabanja op 16 mei in het land van de Rijzende Zon. Daar is ook Donald Hillebregt nog aan toegevoegd.

Reizen doet vooral Maya Kingma. Niet zozeer naar de trainingskampen van de NTB, wel voor haar wedstrijden. Na Yokohama vliegt ze snel terug naar Europa voor de World Cup race in Lissabon, waar ze Olympisch teamgenote Rachel Klamer tegenkomt. Aan de Olympische kwalificatiewedstrijd Mixed Relay – eveneens in Lissabon – doet het Oranje-kwartet niet mee. Niet nodig ook, het team heeft de kwalificatie al op zak al moet dat 14 juni nog wel even bevestigd worden.

Eind mei gaan Barbara en Sonja de Koning opnieuw proberen veel punten voor de Rankings te verzamelen op de Europe Junior Cup-race in het Poolse Olsztyn, een wedstrijd die vorig jaar ook doorging. Bij de elites gaan we er eens goed voor zitten om te zien hoe de volgende generatie toptriatleten ervoor staat. TeamNL is daar met Victor Goene, Niek Heldoorn, Lars van der Knaap, Joey van ’t Verlaat en bij de vrouwen Eva Cornelisse, Joyce Caro, Marit van den Berg en Kim van ’t Verlaat.

Tenslotte staat op 29 mei ook de World Cup Arzachena op de kalender (ook in 2020 gehouden). Daar komen Marco van der Stel, Quinty Schoens en Rani Skrabanja in actie. Genoeg te beleven dus in de meimaand.

Schreven we onlangs nog dat het met de ledenaantallen in onze sport niet heel best ging, er zijn ook positieve signalen van sporters die weer terugkeren. Mooi voorbeeld is Nikita van den Ouden, derdejaars student sportkunde aan de Fontys Hogeschool. De 21-jarige Zeeuwse liep in coronatijd nogal eens tegen gesloten zwembaden aan en tegen de muren op. Ze kocht een zwembadje van 4 bij 2 meter en trainde er met een elastiek in, maar stapte na paar jaren ook weer op de racefiets en zei dat ze ook het hardlopen miste. Moraal: het triathlonvirus keerde terug. ,,Gelukkig had ik mijn racefiets nog.”

 

Na app-contact met trainer Armand van der Smissen was Nikita’s terugkeer een feit. Ze traint bij het RTC Noord-Brabant en geniet met volle teugen van haar nieuwe trainingsomgeving. In tien minuten fietsen is ze nu bij het Pieter van den Hoogenband-zwemstadion, fietsen doet ze in Oosterhout en lopen in Tilburg. Nikita is bovendien ambassadeur van Huub. Ze hoopt voor TVS’90 uit te komen in Eredivisie wedstrijden en ook internationaal mee te kunnen draaien. Veel zal afhangen van haar ontwikkeling op het lopen. Nikita lachend: ,,Dat is een zwemmersdingetje.”

Het hing al enigszins in de lucht, maar Lars Vreugdenhil heeft even gewacht tot hij wat zekerheid over een uitwijkdatum kon krijgen. Helaas komt er die niet.

We hebben het over de Dutch Triathlon Series Haarlemmermeer, kortweg DTC HLMRMEER. Lars vertelt ons het volgende: ,,Jongens, het zit nog niet echt mee dit nieuwe seizoen. Helaas heeft de burgemeester van HLMRMEER besloten om geen vergunning te verlenen aan evenementen die een verzoek hebben ingediend voor het verschuiven naar een latere datum in het seizoen. Hiermee is ook voor ons de mogelijkheid verkeken om in de Haarlemmermeer dit jaar nog een triathlon te kunnen organiseren. Onze focus gaat op de drie triathlons en het Spartan evenement waarvan we uiteraard van harte hopen dat ze wel door kunnen gaan. Zodra we de bevestiging hebben voor Zandvoort zullen we dat direct met je delen.”

Die race staat op 13 juni te boek. In de tweede seizoenshelft biedt het DTS-team nog de races in Ouderkerk op 21 augustus en Bosbaan op 25 september aan. De slogan die Lars er nog aan toevoegde nemen we hier graag over, want die slaat de spijker op de kop: ,,It’s not about how you do it but why you do it. Triathletes never quit!’

Wie ook nooit opgeeft is Irene Kinnegim. De Haagse gaat geen uitdaging uit de weg. Jarenlang toonaangevend in de triathlonsport, nu op het lange afstandslopen. Vanaf komende maandag stort ze zich vol overgave op het wereldberoemde Pieterpad. Wandelend heb ik de 500 kilometer tussen de Sint Pietersberg en Pieterburen in ruim tien zomervakanties ooit afgelegd, maar Irene hoopt in vier dagen (!) van Zuid-Limburg naar het noordelijkste puntje van Groningen te rennen.

Ultralopers als Teun Geurts en Addie van der Vleuten doen hetzelfde en dus vond Irene dat ze als vrouw niet achter kon blijven. ,,Tijd voor een FKT bij de dames”, laat Irene weten. In de Ultrawereld is die afkorting genoegzaam bekend: Fastest Known Time. Ze start self supported, vindt het een machtige uitdaging en ‘als je het niet probeert weet je zeker dat het niet lukt’. Alles wat ik weet, is dat het een machtig mooie route is. Maar ik nam er dan ook de tijd voor om ervan te genieten….

Over zo lang mogelijk blijven hardlopen gesproken. Zondag 9 mei aanstaande is wereldwijd weer de Wings For Life World Run oftewel zorgen dat de pacer car (oneerbiedig gezegd de veegwagen) zo lang mogelijk bij je wegblijft. Paar jaar terug was hier in Breda onder andere Erben Wennemars nog een man die het tot heel lang volhield. Een jaar later stond Rachel Klamer aan de start en ook zij liep dapper mee van voren. Van de triatleten weten we dat nu Els Visser gaat starten. Verder zal bij onze zuiderburen Marten van Riel wederom in de door Marc Herremans opgezette Vlaamse versie van dit wereldwijde loopevenement starten. Hij komt dan trouwens niemand minder dan Wout van Aert tegen. Enigszins verklaarbaar is het wel dat de winnaar van Gent-Wevelgem en de Amstel Gold Race hierbij betrokken is. Hij is immers meter (ambassadeur) van Marcs To Walk Again. Nu ook Wings For Life als goede doel onderzoek naar ruggenmergstelsel heeft, is het bruggetje snel gemaakt. Sta niet te kijken als Wout (zoals Erben destijds) een heel eind gaan komen. Maar we zijn net zo benieuwd naar al die triatleten, die waar ook ter wereld ook gaan rennen voor de pacer wagen (ooit in Breda bestuurd door Max Verstappen) uit te blijven.

Een mooi bericht komt van de USA Triathlon. Want dankzij haar derde plaats bij de agegroupers van Challenge Cancun is Sika Henry voorgedragen om als professioneel triatlete zich verder te ontwikkelen. En de Amerikaanse triathlonfederatie heeft dinsdag bevestigd dat Sika haar pro card weldra in de bus krijgt. Daarmee is Sika Henry volgens USA Triathlon de eerste zwarte triatlete in de Verenigde Staten, die deze profstatus weet te bemachtigen. Sika noemden we eerder al eens als haas in de Hoka 100K Global Race Event en ook onze Hoka-man Jerry Kenbeek tipte ons al eens nadat hij haar begeleidde bij haar debuut op de Ironman Hawaii. We gaan Sika zeker volgen en niet alleen omdat ze volgens USA Triathlon historie schrijft.

We kijken terug op een ontroerende 4 mei, Dodenherdenking. Indrukwekkende speeches van Amara van der Elst en Andre van Duin, weer iets meer mensen dan vorig jaar toen feitelijk de 75e keer een extra tintje had moeten krijgen. Ook mooi hoe het in het land herdacht is. Op kleine schaal, zonder publiek, maar niet minder bijzonder dan in het verleden.

Mooi voorbeeld was in Nieuwkoop, waar ex-triatleet en bondscoach Rik van Trigt samen met de burgemeester een krans mocht leggen. Een eervolle taak, aldus Rik. Een klein groepje mensen was er getuige van, maar het was voor Rik en de burgemeester zeer indrukwekkend, intens en vooral eervol. Een andere beleving zagen we op de socials van Erik-Simon Strijk over wie binnenkort meer. Erik-Simon schreef: Hardlopen voelt als vrijheid. Vrijheid dat we herdenken.

Mooi gesproken.

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.