Een hele Ironman doen? Maak van je droom geen haastklus

Triathlon groeit. Daar kunnen we alleen maar blij mee zijn. Toch zie ik steeds vaker jonge, enthousiaste sporters die nauwelijks kennis hebben gemaakt met de sport en direct een hele triathlon op hun planning zetten. Heel tof en ambitieus, maar waarom moet het eigenlijk meteen het allerlangst zijn?

Door Evert Scheltinga

Wedstrijden zitten razendsnel vol en op sociale media komen voortdurend indrukwekkende sportieve uitdagingen voorbij. Influencers spelen daarin een belangrijke rol. Toen Average Rob besloot om binnen een halfjaar naar een hele triathlon toe te werken, konden honderdduizenden mensen zijn voorbereiding volgen. Uiteindelijk finishte hij Ironman Klagenfurt in een zeer respectabele tijd.

Het is duidelijk hoe inspirerend dit soort verhalen zijn, want niet zelden verwijzen atleten die ik ga coachen naar Rob’s filmpje als het beginpunt van hun wilde plannen. Iemand ziet zo’n video en denkt: misschien kan ik dit ook. Dat vind ik mooi. En ik snap het ook volledig, want zelfs ik raakte opnieuw geïnspireerd door zijn filmpjes.

Grote impact

We moeten natuurlijk ook weer niet overdrijven en doen alsof een hele triathlon volbrengen haast onmogelijk is; er is namelijk voldoende bewijs dat heel veel mensen hiertoe in staat zijn… Maar het blijft een enorme inspanning, een aanslag op je lijf. En het vereist nogal wat aanpassingen in je leven. Het lijkt soms alsof je zomaar even in een paar maanden fit kunt worden voor een Ironman. Wat mensen online vaak minder goed laten zien, is de impact op werk en gezin, de vermoeidheid en blessures.

3,8 kilometer zwemmen, 180 kilometer fietsen en een marathon lopen. Iemand met doorzettingsvermogen, discipline, goede begeleiding en een beetje geluk kan daar relatief snel naartoe trainen. Maar dat betekent niet dat het voor iedereen verstandig is. Zeker jonge atleten kunnen te hard van stapel lopen. Hun conditie ontwikkelt zich vaak sneller dan de belastbaarheid van spieren, pezen en botten. Alles voelt goed, totdat het lichaam ineens aan de noodrem trekt.

Zelf deed ik op mijn twaalfde mijn eerste triathlon, een achtste. Rond mijn zestiende volgde mijn eerste kwart. Pas op mijn 26e deed ik een halve en op mijn 29e een hele. Daar zat dus zeventien jaar tussen.

Leren doseren

Zo lang hoef je daar zeker niet over te doen. Bovendien is er veel veranderd. Trainingskennis is beter toegankelijk en carbonschoenen zorgen ervoor dat veel atleten sneller herstellen van lange looptrainingen en wedstrijden. Maar geen enkele schoen kan een jarenlang opgebouwde basis volledig vervangen.

Door met kortere afstanden te beginnen, leer je doseren, eten, drinken en omgaan met verschillende omstandigheden. Je ontdekt ook of je triathlon leuk genoeg vindt om er iedere week zoveel tijd in te steken. Als bonus ontwikkel je ook nog eens meer snelheid.

Droom je van een hele, ga daar dan vooral voor. Maar maak van die droom geen haastklus. Een sprint of kwart is geen halve prestatie. De finish van een hele wordt echt niet minder bijzonder wanneer je iets langer over de weg ernaartoe doet. Misschien wordt het zelfs wel bijzonderder.

Deze column van Evert Scheltinga verscheen vorige week in Triathlon Inside Magazine nr. 13. Het magazine vier keer per jaar in de bus? Word dan Insider en ontvang het magazine mét een welkomstpakket thuis, train met experts, profiteer van kortingen bij partners en kom gratis naar onze clinics.