Nederlanders tussen wereldsterren: Koolhaas, Olij en Brons jagen op stunt in Challenge Roth

Challenge Roth belooft komende zondag een van de sterkst bezette lange afstanden van het jaar te worden. Bij de mannen staan onder meer Kristian Blummenfelt, Sam Laidlow, Patrick Lange, Magnus Ditlev en Menno Koolhaas aan de start, terwijl bij de vrouwen Kat Matthews en Lucy Charles-Barclay de grote blikvangers zijn. Tussen al dat internationale geweld staan ook meerdere Nederlanders aan de start die voor een mooie prestatie kunnen zorgen, met vooral Koolhaas, Tristan Olij en Milan Brons als namen om in de gaten te houden.

---

Challenge Roth is nooit zomaar een lange afstand, maar dit jaar lijkt het deelnemersveld nog een stap sterker dan normaal. De organisatie spreekt zelf van een van de sterkste profvelden ooit, met ruim 3500 individuele deelnemers, ongeveer 700 teams en meer dan 160.000 euro prijzengeld. Op de startlijst staan wereldkampioenen, voormalig winnaars en atleten die dit seizoen al meerdere grote wedstrijden naar hun hand zetten.

Nederlandse mannen met serieuze ambities

Voor Nederland is vooral de mannenrace interessant. Menno Koolhaas, Tristan Olij en Milan Brons starten alle drie in Roth en doen dat met een ander profiel. Koolhaas is de meest logische Nederlandse troef voor een plek ver voorin. Olij kent Roth al, bewees vorig jaar dat hij hier snel kan zijn en heeft in eigen land weer gewonnen. Brons komt juist met een recente topklassering in Klagenfurt op de hele afstand binnen, al is bij hem vooral de vraag hoe fris hij aan de start verschijnt.

Menno Koolhaas: outsider voor het podium

Menno Koolhaas is de Nederlander met de hoogste papieren. Hij staat momenteel als nummer elf op de PTO World Ranking en is daarmee de beste Nederlander op die lijst.

Zijn seizoen onderstreept dat beeld. In Singapore werd Koolhaas vierde in de T100-race, met een sterk totaalpakket en een looptijd van 1:04:28 over de afsluitende run. In eigen land won hij daarna overtuigend de halve triathlon van Nieuwkoop. Daar kwam hij als eerste uit het water, reed hij de snelste fietstijd en liep hij ook de snelste halve marathon.

Daar komt bij dat Koolhaas eind vorig jaar al liet zien dat hij ook op de hele afstand absolute wereldtijden aankan. Zo won hij Ironman Arizona in een fascinerende 7:28 uur, met een marathon van 2:35. Dat was geen toevalstreffer, maar een bevestiging van zijn ontwikkeling als langeafstandsatleet. In Roth is een podiumplek ambitieus, zeker met namen als Blummenfelt, Laidlow, Ditlev en Lange aan de start. Maar als de wedstrijd niet volledig openbreekt op de fiets en Koolhaas binnen schootsafstand aan de marathon begint, is een podiumplek zeker niet ondenkbaar.

Tristan Olij: Roth-ervaring en vorm in eigen land

Tristan Olij komt niet zomaar naar Roth als Nederlander met parcourskennis, maar als atleet die dit jaar al een internationaal podium op de hele afstand heeft gepakt. In april werd hij derde bij Ironman South Africa. Vooral de manier waarop Olij die derde plaats veiligstelde, zegt iets over zijn niveau. Hij hoefde het niet van één uitschieter te hebben, maar draaide gewoon overall een steady race. Daarmee zat hij op de fiets bij de sterksten van het veld en bleef hij ook lopend overeind in de strijd om het podium.

Milan Brons: topvorm, maar korte hersteltijd

Milan Brons komt naar Roth met misschien wel de meest opvallende recente hele-afstandsprestatie van de drie Nederlanders. In Ironman Klagenfurt werd hij vierde. Vooral zijn opmars maakte indruk: na het zwemmen keek hij nog tegen een achterstand aan, maar op de fiets schoof hij richting de top tien en op de marathon liep hij door naar plek vier. Zijn looptijd van 2:44 uur bevestigde dat hij op de hele afstand steeds beter tot zijn recht komt.

Een goede vorm heeft hij laten zien, maar Roth komt snel na Klagenfurt. De vraag is dus niet alleen hoe goed Brons is, maar vooral hoeveel hij heeft kunnen herstellen. Als hij fris genoeg is, kan Brons opnieuw richting de subtop. Een top vijftien zou in dit deelnemersveld al sterk zijn; een top tien zou een flinke uitschieter betekenen.

Andere Nederlandse mannen

Naast Koolhaas, Olij en Brons starten aankomende zondag nog drie Nederlandse pro mannen in Roth: Olaf van den Bergh, Giel Meesen en Jesse van Hulst.

Strijd om goud bij de mannen: Blummenfelt tegen de fietsers

De internationale blik gaat vooral naar Kristian Blummenfelt. De Noor won dit jaar al Ironman 70.3 Geelong, Ironman 70.3 Oceanside en Ironman Texas. Daarmee is hij automatisch een van de grootste, zo niet dé grootste favoriet voor Roth.

Toch is Roth geen wedstrijd die je alleen op papier wint. Sam Laidlow is de titelverdediger en misschien wel de man die het koersverloop het meest kan bepalen. Hij won Roth vorig jaar en pakte dit jaar al de winst in Ironman 70.3 Valencia en Ironman Lanzarote. Op Lanzarote deed hij dat bovendien met een nieuw parcoursrecord en een indrukwekkende fietsprestatie. Als Laidlow vroeg weg is en op de fiets tijd pakt, moet Blummenfelt aan het rekenen.

Daarachter is Magnus Ditlev een enorme factor. De Deen won Roth drie keer op rij en is bovendien parcoursrecordhouder met 7:23:24 uur. Zijn recente elfde plaats in het verkorte Ironman Frankfurt roept wel vragen op over zijn huidige vorm, maar juist in Roth weet Ditlev hoe hij moet winnen.

En dan is er Patrick Lange. De Duitser hoeft niet de meest agressieve zwemmer of fietser te zijn om toch levensgevaarlijk te blijven. In Lanzarote liep hij dit jaar nog een marathon van 2:33 uur en schoof hij daarmee naar de tweede plaats achter Laidlow. Als de kopgroep zichzelf opblaast, is Lange precies het type atleet dat in de slotfase alsnog naar het podium kan lopen.

Daarmee lijkt de mannenrace vooral een gevecht tussen verschillende stijlen. Laidlow en Ditlev zullen de druk op de fiets willen opvoeren. Blummenfelt wil waarschijnlijk gecontroleerd genoeg blijven om zijn marathonwapen te gebruiken. Lange wacht op verval bij anderen. En daarachter liggen kansen voor mannen als Jonas Schomburg, Rico Bogen, Frederik Funk, Kristian Høgenhaug en dus ook Menno Koolhaas.

Vrouwenrace: Matthews en Charles-Barclay als blikvangers

Bij de vrouwen veranderde het beeld door de afmelding van Laura Philipp. De Duitse titelverdedigster zou normaal gesproken een van de absolute topfavorieten zijn, maar trok zich terug na een moeizaam seizoen met onder meer medische problemen. Daardoor verschuift de aandacht nog nadrukkelijker naar Kat Matthews en Lucy Charles-Barclay.

Matthews lijkt op basis van haar seizoen de meest complete favoriet. Ze won Ironman New Zealand, Ironman 70.3 Geelong en Ironman 70.3 Elsinore. Alleen Ironman Texas liep mis door materiaalpech. Vooral haar combinatie van sterk fietsen en hard lopen maakt haar in Roth bijzonder gevaarlijk. Als ze binnen bereik van Charles-Barclay aan de marathon begint, wordt ze moeilijk te kloppen.

Minder voorspelbaar

Charles-Barclay zet daar een heel ander wapen tegenover: haar zwemmen. De Britse is vaak degene die de wedstrijd vanaf de eerste meters vormgeeft. Ze won Roth al in 2019, werd in 2023 wereldkampioen Ironman en maakte dit jaar na een operatie aan haar achilles/plantaris een sterke rentree met winst in Ironman Lanzarote. Dat maakt haar misschien iets minder voorspelbaar, maar zeker niet minder gevaarlijk.

Achter die twee is het podium volledig open. Daisy Davies is interessant omdat ze haar eerste twee volledige afstanden meteen wist te winnen: eerst Challenge Almere-Amsterdam en dit voorjaar Ironman South Africa. Caroline Pohle is juist bezig aan een sterk Challenge-seizoen, met zeges in St. Pölten, The Championship en Gran Canaria, maar maakt in Roth haar debuut op de hele afstand. Ook Fenella Langridge, Alanis Siffert en Daniela Bleymehl horen bij de namen die kunnen profiteren als de favorieten fouten maken.