Pim van Diemen: ‘Ik denk nog steeds dat Kona als prof mogelijk is’
Jarenlang leek alles wat Pim van Diemen aanraakte te veranderen in goud. Vanuit het roeien rolde hij min of meer toevallig de triathlonwereld in, plaatste zich direct voor Kona als age grouper en groeide vervolgens razendsnel door richting het profcircuit.
Tussen 2021 en 2024 volgden de goede races elkaar in hoog tempo op. Maar voor het eerst sinds lange tijd merkt Van Diemen dat triathlon ook een andere kant heeft. Wedstrijden vallen tegen, races lopen anders dan trainingen doen vermoeden en het vertrouwen krijgt af en toe een knauw. Toch is zijn grootste droom nog altijd springlevend. “Ik denk eerlijk gezegd dat ik Kona als prof zou kunnen halen”, zegt hij. “Alleen moet dan wel alles op het juiste moment samenkomen.”
Een paar dagen na dit interview staat hij ‘gewoon voor de lol’ aan de start van de Triathlon van Nieuwkoop. Dicht bij huis, met veel bekende namen aan de start. “Menno, Tristan, Milan… het is gewoon leuk om die gasten weer te zien”, vertelt hij. “Even lekker racen. Het resultaat maakt me niet eens zoveel uit”, zegt Van Diemen, die uiteindelijk als derde finishte.
Die ontspannen instelling past bij Van Diemen. Zelfs wanneer hij vertelt over teleurstellende races, valpartijen of periodes waarin het tegenzit, blijft hij opvallend rustig onder alles wat topsport met zich meebrengt. “Ik ben misschien soms bijna té relaxed”, lacht hij zelf.
Als trainingen en races niet overeenkomen
Toch knaagt de afgelopen periode wel degelijk. Eerder dit jaar stond hij ziek aan de start van Ironman Zuid-Afrika. “Twee dagen van tevoren lag ik echt met hoofdpijn op bed. Dat trok deels weg, dus ik dacht: we proberen het gewoon.” Tijdens de race voelde hij al snel dat zijn lichaam niet meewerkte. “Normaal is zwemmen juist een sterk onderdeel van me, maar ik kwam als een van de laatsten uit het water. Dan weet je eigenlijk al dat het een moeilijke dag gaat worden.”
Toch bleef hij doorgaan. Misschien ook omdat de races daarvoor óók niet brachten waar hij op hoopte. “Dan denk je toch: zolang ik nog kan bewegen, ga ik door. Je kunt altijd nog iets proberen.” Zeker omdat zijn loopvorm richting Zuid-Afrika misschien wel beter voelde dan ooit. “Ik dacht: zwemmen is slecht, fietsen gaat ook niet geweldig, maar misschien kan ik nog een goede marathon lopen.”
Dat ging verrassend lang goed. Tot zijn benen in de laatste tien kilometer volledig leegliepen. “Als je dan vijftiende ligt, wordt het ook lastig om jezelf nog volledig kapot te maken”, zegt hij eerlijk. “Als je voor een top vijf vecht, duw je daar misschien nog doorheen. Maar nu dacht ik ook: het is mooi geweest.”
Waar zit het in?
Voor Van Diemen was het opnieuw een race waarin trainingen en wedstrijdgevoel totaal niet overeenkwamen. En dat is precies waar hij momenteel het meest naar zoekt: begrijpen waarom het er in races soms niet uitkomt. “Nieuw-Zeeland ging niet goed omdat ik ziek werd voor de wedstrijd. In Oostenrijk werd ik compleet bevangen door de hitte. Embrun was weer een ander verhaal”, zo blikt hij terug op een paar tegenvallers uit seizoen 2025. “Dan ga je toch nadenken: waar zit het in?”
Tegelijkertijd probeert hij daarin ook niet volledig door te slaan. “Je kunt van alles gaan aanpassen qua voeding of voorbereiding, maar je moet ook niet ineens alles anders gaan doen.”
Van roeier naar triatleet
Dat relativerende vermogen heeft hem misschien juist gebracht waar hij nu staat. Want proftriatleet worden was nooit een uitgestippeld plan. Sterker nog: jarenlang draaide zijn leven vooral om roeien. Op behoorlijk niveau ook. Hij roeide NK’s in verschillende disciplines, deed mee aan het FISU WK — een soort Olympische Spelen voor studenten — en stond in 2016 op een belangrijk kruispunt: vol door richting een mogelijk olympisch traject, of stoppen.“Ik wist dat de kans er misschien wel was”, vertelt hij. “Maar ook dat het zomaar níét kon lukken. Dan moet je nog vier jaar alles geven voor iets waarvan je niet weet of je het haalt.”
Hij besloot zijn studie af te maken en ging werken als business controller. Daarmee leek topsport langzaam naar de achtergrond te verdwijnen. Tot een huisgenoot hem meenam naar Ironman Maastricht. “Hij deed mee en vroeg of ik niet mee wilde om te kijken. Ik dacht: gezellig weekendje weg, beetje fietsen erbij.” Ergens langs het parcours raakte hij gegrepen. “Ik dacht ineens: dit wil ik ook.”
De volledige versie van dit interview verscheen eerder in Triathlon Inside Magazine nr. 12. Het magazine vier keer per jaar in de bus? Word dan Insider en ontvang het magazine mét een welkomstpakket thuis, train met experts, profiteer van kortingen bij partners en kom gratis naar onze clinics.
In editie 12 lees je onder meer een interview met Ray Klaassens over zijn kennismaking met de triathlonsport, is onze nieuwe wetenschapscolumnist en voormalig coach van Jutta Leerdam Kosta Poltavets in een exclusief interview openhartig over zijn voorliefde voor triathlon. Naast het interview beschrijft hij in zijn eerste artikel voor Triathlon Inside waar je als triatleet nog flinke winst kunt boeken. Verder vertelt triatleet Pim van Diemen over tegenslag en ambitie, en lees je een inspirerende reportage over de SLOWTriatlon, naast analyses, trainingsinzichten en reportages uit de nationale en internationale triathlonwereld. Are you ready for this?
Dutch