Prijzengeld Budva gedeeld; Porec; IM Texas; Spirit of 78, Marisol Casado; Miguel Indurain enz. – WTJ 2048

MAANDAG – Het laatste nieuws uit Budva, waar zondag het pijnlijk besluit moest worden genomen om winnaar Magnus Ditlev uit de uitslag te nemen omdat hij (terecht) de voorfietser volgde en daarmee een flink stuk korter moest lopen dan zijn achtervolger Patrick Lange en de rest. De kans was groot dat Magnus gewonnen zou hebben, zij het met een minder grote voorsprong dan de 7 minuten nu. Een tijdstraf deed ook niet helemaal recht aan het wedstrijdverloop, dus met ‘pijn in het hart’ plaatste jury/organisatie een DSQ achter de naam van de Deen. Wat we gisteren nog niet melden was dat uit solidariteit met de Magnus de pro’s hebben besloten hun prijzengeld met hem te delen.

Spijtig

In de verklaring van de organisatie was het ook opgenomen: ,,Het spijt iedereen die betrokken is dat we dit hebben moeten besluiten, maar het naleven van de World Triathlon regels is een belangrijke factor binnen onze sport. Uit solidariteit hebben de pro’s die achter Ditlev finishten aangegeven dat zij hun prijzengeld delen met Ditlev, die vandaag liet zien in een geweldige vorm te steken.” Toch nog een beetje gerechtigheid dus en dat verdient deze Deen o.i. ook.

Vier Nederlanders in 5150 Porec

Nog steeds aan de Adriatische Zee, maar dan 800 kilometer noordelijker ligt de Kroatische badplaats Porec. Ironman was daar neergestreken, nog niet voor een IM 70.3, wel voor een 5150-race. Bijna driehonderd deelnemers waaronder vier Nederlanders. De winst ging naar de Kroaat Vinko Vrebac in 2.06.30, beste vrouw was de enige pro aan de start: Zelkja Saban Milicic eveneens uit het gastland. Grappig dat bij de mannen een Italiaan tweede wordt en een Pool derde en bij de vrouwen net anderson: een Pollse zilver, een Italiaanse brons. De Nederlanders deden in de bovenste helft van het startveld mee. Beste man was Lennaert Joostens, die net als de broertjes De Haan uit Groningen komt.

 

10 OKTOBER: 5150 Porec
M:
68.Lennaert Joostens 2.37.05 (9e M25)
71.Mattheus Zevenbergen 2.37.37 (6e M50)
75.Jacob de Haan 2.38.38 (15e M30)
103.Allert de Haan 2.45.44 (10e M25)

Seppe Odeyn klaar voor zijn helletocht

Andere wedstrijden. Zondag was de uitgesteld crossduathlon van Hofstade. De winst ging naar wereldkampioen Seppe Odeyn, die zich alvast opmaakt voor zijn negende overwinning in de Hel van Kasterlee later dit jaar. Kenneth Verdickt en Nicolas de Smet waren zijn naaste achtervolgers aan de finishlijn. Bij de vrouwen ging de winstr naar Debbie Sanders. Zij klopte Birgit Wauters en Vera Huijgens. Nederlandse crossduatleten deden niet mee.

IM Texas voor Colombiaan

Het was altijd een pro-race voor mannen en vrouwen met sterke winnaars als Daniela Ryf, Melissa Hauschildt, Patrik Nilsson, Matt Hanson en Patrick Lange onder andere. Maar dit jaar moest ook The Lake Woodlands Ironman in Texas genoegen nemen met een agegroup-only. Ze weken uit naar de negende oktober, toen nog onwetend van het cancellen van Ironman Hawaii. Maar de boel terugdraaien en toch pro’s toelaten kon niet meer. Met zo’n 700 triatleten (voor Ironman-begrippen weining) ging de Texaanse race van start. Hoewel het aantal buitenlanders in Amerikaanse races (vanwege de twee weken quarantaine) gering is, bestond het mannenpodium wel geheel uit Zuid- en Middenamerikanen. De winst ging naar de Colombiaan Andres Castillo Larorre. De man uit Bogota bleef als enige onder de negen uur: 8.52.33. De Braziliaan Antonio Ferreira da Silva Neto zat er met 39 seconden maar net boven. Derde werd de Costaricaan Pablo Arce Diaz. Voor Brice Williams resteerde op een vierde plaats de eer beste USA-man te worden.

In het damesveld werd dat overigens wel recht getrokken. Alice Grant presteerde goed met 9.23.56 uur Ashley Dellosa slaagde er met 9.59.22 ook nog nipt in onder de tien uur te blijven en het brons was voor een derde Amerikaanse Holly Smith. Voor alle zes was het de eerste keer dat ze op een Ironman-podium stonden. En dat is dan ook wel weer leuk.

Triathlonfeest IronStar Sochi

Dat triathlon ook in Rusland een feest is, bewijzen jaarlijks de vrolijke beelden van IronStar Sochi. De race trekt duizenden deelnemers hoofdzakelijk Russen en de vroegere Sowjet-republieken. IronStar is een eigen circuit, in Sochi stond drie dagen van alles op het programma: halves, kwart, sprint en de IronStar 226 uiteraard, tevens Russisch kampioenschap. De winst ging naar Julian Demyanov in 8.27.04 en naar Ekaterina Alekseeva in 10.25.27. Daarnaast was er het Russisch kampioenschap en daar ging het bij de mannen nog sneller, want Alexey Kalistratov won in in 8.22.47. Inna Egorova werd Russisch kampioene in 10.41.57 uur. Hoe die twee races precies in elkaar verweven zaten, kunnen we uit de Russiche teksten niet opmaken. Evenmin weten we de klassering en eindtijd van de enige Nederlander Wijnand Hendriks. Waarschijnlijk duurt het bij de Russen even vooraleer ze de resultaten compleet hebben.

Wel eens gehoord van de Spirit of 78?

Dat geldt ook voor de Winterman Extreme in het Tsjechische Decin, die zondag werd gehouden. En ook die bijzondere race ‘Spirit of 78’ in het Portugese Porto hebben we nog niet volledig. Even uitleggen. Het evenement werd in 2017 in het leven geroepen om de legende van de eerste Ironman Hawaii uit 1978 levend te houden. Een eerbetoon an de eerste 14 deelnemers van de Hawaii-triathlon in 1978. Niet in de archpel in de Pacific, maar in Porto dus. Hoewel er wel een uitslag wordt opgemaakt (niet in secondes trouwens, dat gebeurde in 1978 ook niet) voert nostalgie de boventoon. Spirit of 78 wordt jaarlijks gehouden in het oktoberweekend van Hawaii. Grote namen uit heden over verleden tref je niet, het zijn hoofdzakelijk Portugezen, die mee doen. Organisatie en deelnemers doen hun best dat sfeertje uit eind jaren zeventig op te roepen. Dat betekent weliswaar een wetsuit bij het zwemmen (het water van de Douro-rivier is te koud in oktober), maar fietsen en lopen in Speedo-zwembroek met topje en de mannen laten hun snor eventueel baard en bakkebaarden staan, zoals we dat kennen van Scott Tinley, Scott Molina en Dave Scott bijvoorbeeld.

Tijdritfietsen, zoals die van Evert afgelopen zaterdag, zijn not done. Het moeten ijzeren frames zijn. Aerohelmen idem dito: uitgesloten. De deelnemers vertegenwoordigen tijdens de race een van hun helden. Bij het zwemen gaan vrienden en kennissen mee het water op ter begeleiding en het fiets- en loopparcours zijn niet verkeersvrij. Zo was dat immers in 1978 ook niet.

De organisatie houdt een maximum van 60 atleten aan, maar meestal stokt de teller bij 40. De eerste editie in 2017 deden er eveneens 14 mee. O ja, deelnemers zijn verplicht na hun finish te wachten tot de laatste deelnemers de streep bereiken, pas dan begint het feest. Nog een belangrijk dingetje: deelname is geheel gratis. Zoals in 1978. Vrijwilligers moeten wel door de triatleten van een natje en een droogje worden voorzien. Dus in de aanloop naar de wedstrijddag kopen de triatleten de lunchpaketten voor de vrijwilligers. Het was zaterdag de eerste lustrumeditie. Het parcoursrecord – voor wat het waard is – staat op naam van Nuno Abreu in 9.34 uur. Beste vrouwentijd heeft Maria Andria: 13.05 uur. Zij droegen hun zeges op aan resp. Andreas Raelert en Fernanda Keller. De Belg Peter Lissens deed aan de tweede editie in 2018 mee. Misschien toch keer iets voor mannen als Gregor Stam of Kees Vaneman?

Jarige Marisol Casado krijgt er weer wat taken bij

Marisol Casado wordt vandaag 65 jaar. Maar de Spaanse World Triathlon-president barst nog van de ambities. Zo is ze vandaag benoemd als lid van de Future Host Commissions for the Games of the Olympiad and the Olympic Winter Games of the International Olympic Committee (IOC). Ze is al lid van de Vrouwen sportcommissie sinds 2014. Verder heeft ze publieke zaken en sociale ontwikkeling sinds 2015 onder haar hoede, de Olympische soldariteitscommissie en doet ze de coordinatie van de Spelen in zowel Parijs als Los Angeles. Marisol maakt sinds 2010 deel uit van het IOC. Duidelijk een ‘gevalletje nooit meer thuis’.

Martin Breedijk is zo ver nog niet al is ook hij als sportbestuurder veel onderweg. Afgelopen weekend nog in Barcelona bij de Europe Triathlon Cup. Handig, want Martin stuurt ons dan altijd wel een fotootje. Zoals uit het bijprogramma, de relay waarin twee van Spanjes grootste sporthelden Javier Gomez en Miguel Indurain meededen. Die wilden we jullie niet onthouden. Plus eentje waarop je duidelijker zit dat het de vijfvoudig Tourwinnaar is naast onze Martin.

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.