Noorwegen is de baas in triathlon; Kristian deed hier 4 races; ontwikkeling Wereldrecord; Jonas Deichmann de wereld rond – WTJ 2114

MAANDAG – Zijn voorganger Jan Frodeno stak – tot dusverre – nooit de grens over voor een wedstrijd in Nederland. Kristian Blummenfelt daarentegen was al vier keer deelnemer in Nederlandse wedstrijden. Misschien viel hij in zijn eerste races nog niet zo op, maar in Rotterdam op het WK 2017 maakte Kristian Blummenfelt also known as Big Blu zijn definitieve doorbraak. In de sprint op de Veerstraat werd hij enkel nog geklopt door de Fransman Vicent Luis. De tweede plaatst in de ITU Grand Final leverde hem brons op in de WK eindstand. Voor het eerst dat een Noor zo ver kwam op een wereldkampioenschap. Na afloop stak ik mijn bewondering voor deze stoere viking niet onder stoelen of banken. Door de drukte heb ik nauwelijks foto’s kunnen maken, maar nog wel eentje van Kristian met een zeer jeugdige fan.

(Foto: Wim van den Broek)

 

Op de een of andere manier was Kristian in de jaren daarvoor ook mijn persoonlijke favoriet geworden (al mag je dat als speaker nooit laten merken natuurlijk). In Holten, waar hij drie keer eerder aan de start stond, kwamen de jonge Noren voor het eerst opdagen in 2012. Kristian Blummenfelt was er, maar ook Gustav Iden en zijn broer Mikal. Deelnemers aan de ETU Junior Cup. Zeventien jaar was ie, een stevig postuur. Kort, gedrongen, maar krachtig. Mikal was van dezelfde leeftijd. Hij koos uiteindelijk voor wielrennen. Gustav was een van de jongste deelnemers op die bloedhete julidag op de Sallandse heuvelrug. De Idens speelden nog geen rol van betekenis. Gustav werd 33e, Mikal 38e. Maar Krsitian maakte indruk, kon de grote favorieten Wian Sullwald en de Belg Jelle Geens goed volgen en haalde zijn eerste internationale podium: derde. Beste Nederlander was Bryan de Kraker op een 14e plaats. Marco Akershoek wisselde nog wel als eerste na het fietsen, maar viel ver terug naar een 23e plek.

Een jaar later. Holten, de Europese kampioenschappen U23. De Noren zijn er weer bij. Kristian komt als eerstejaars nog te kort op de wat oudere triatleten. Hij finisht vijfde. Dat jaar zijn de Noren al zichtbaarder in de internationale triathlonscene. Iden is er en ook Casper Stornes is een nieuwe ster aan het firmament. Na afloop komt de groep nog naar het slotfeest, coach Arild Tveiten is er ook bij. We raakten aan de praat en Tveiten (zelf een middelmatig triatleet in de beginjaren) vertelde over het tienjarenplan wat hij had met de jongens en dat ze vanaf het begin erg gemotiveerd waren. In Kristian zag hij de grootste potentie, hij had immers een zwemachtergrond en liep sterk. Gustav en Casper moesten bij nul beginnen met het zwemmen. Maar alledrie hadden ze de intentie heel sterk te worden. Tveiten had zijn baan opgezegd en was Sport Director van de Noorse Triathlon Bond geworden onder de voorwaarde dat hij over een ongelimiteerd budget kon beschikken. Ook heel bijzonder (zeker als je naar de uitgebreide begeleidingsteams in b.v. ons land kijkt): de Noorse atleten hebben slechts twee mensen om zich heen: Arild Tveiten (hoofdcoach en technisch directeur) en sportwetenschapper Olav Aleksander Bu. Er zijn nog twee part-time coaches, maar die houden zich niet met de Olympische selectie bezig.

Niet alleen wintersport 

Het viertal vond het wel grappig dat ik ’s avonds herhaalde wat ik eerder die dag aan de microfoon zei: Noorwegen is niet langer alleen een wintersportnatie, ze gaan ook de wereld veroveren in triathlon. Lang bleef het Scandinavisch gezelschap niet hangen overigens. Die discipline was ze wel bijgebracht.

Het derde jaar Holten was Blummenfelt alleen en route. De Holtense rijwielzaak Bloemendal (ook altijd met een tricot in Noorse kleuren) deed Kristian het aanbod om in zijn sponsorshirt mee te doen, maar dat kon niet in European Cup races. Zijn eerste Nederlandse wedstrijd bij de elites was geen succes. Hij reed lek en liet zich afzakken naar de tweed fietsgroep om uiteindelijk als 25e te finishen. Twee jaar later volgde Rotterdam en de rest is geschiedenis.

Olympisch kampioen, wereldkampioen en wereldrecordhouder op de Ironman-afstand. En dat alles in 1 seizoen!

Dat wereldrecord. Het blijft toch wel speciaal. We zetten aan het eind van het jaar weer de snelste tijden op een rijtje, maar ook de top 10 zwem-, fiets- en looptijden hebben we eind dit jaar. Het wachten is immers nog op de laatste Ironman-race van 2021: Western Australia in Busselton. Komende zondag. Ook dat is een razendsnel parcours. Twee jaar terug nog met Alistair Brownlee (7.45.20) en Teresa Adam (8.38.12), dus wie weet. Wat ons wel leuk leek was de ontwikkeling van het mannenwereldrecord hier weergeven. Van Gordon Haller tot Kristian Blummenfelt dus. Oftewel 4.25 uur sneller in 43 jaar triathlon.

Gordon Haller (Vst) 11.46.00 Hawaii 1978
Tom Warren (Vst) 11.15.56 Hawaii 1979
Dave Scott (Vst) 9.24.33 Hawaii 1980
Dave Scott (Vst) 9.08.23 Hawaii 1982
Dave Scott (Vst) 9.05.57 Hawaii 1983
Dave Scott (Vst) 8.54.20 Hawaii 1984
Dave Scott (Vst) 8.39.56 Lake Biwa 1985
Scott Tinley (Vst) 8.27.46 Sater 1986
Axel Koenders (Ned) 8.13.11 Roth 1988
Dave Scott (Vst) 8.01.32 Lake Biwa 1989
Lothar Leder (Dui) 7.57.02 Roth 1996
Luc van Lierde (Bel) 7.50.27 Roth 1997
Marino Vanhoenacker (Bel) 7.45.58 Klagenfurt 2011
Andreas Raelert (Dui) 7.41.33 Roth 2011
Jan Frodeno (Dui) 7.35.39 Roth 2016
Jan Froedeno (Dui) 7.27.53 Tri Battle Royale 2021
Kristian Blummenfelt (Noo) 7.21.12 Cozumel 2021

Als kers op de taart troffen we in het grote YouTube-oeuvre zowaar nog een door de Noren zelf gemaakt filmpje van de European Junior Cup Holten 2012. Best bijzonder om nu terug te zien.

Jonas Deichmann is ook klaar met z’n triathlon om de wereld

Van een heel andere orde: de Duitse triatleet Jonas Deichmann heeft er zijn monstertocht opzitten. 460 kilometer zwemmen, 21.600 kilometer fietsen en 5060 kilometer lopen. Maandag kwam zijn reis tot een einde. Hij deed er 429 dagen en 4 uur over. Achttien landen zijn aangedaan en de finish lag in zijn thuishaven München. Op 26 september 2020 was hij daar ook begonnen. De hele coronatijd is de beste man dus zwemmend, fietsend (met op het laatst ook nog de Franse Mont Ventoux) en lopend doorgekomen. De eerste triatleet die al triathlonnend de aarde rond is gegaan, bestaat nu dus ook. Zijn naam komt vast in het Guiness Book of Records: Jonas Deichmann alias de Duitse Forrest Gump. Duursport doet soms gekke dingen met een mens.

 

 

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.