Maya Kingma opent sterk met vijfde plaats in WTCS Yokohama; prima race voor benjamin Barbara de Koning: 29e; Valpartij Rani – WTJ 2306

ZATERDAG – Hoe zijn de triathlontoppers van de Olympische/standard afstand de winter doorgekomen?  Kan Maya Kingma de lijn van vorig jaar doortrekken, is Flora Duffy nog steeds ongenaakbaar, wat doen de Britse triatletes en komen er nieuwe sterren aan het firmament? Dat waren de grote vragen waarop de triathlonwereld vanochtend in de door- en door natte Japanse stad Yokohama voor het eerst antwoord kreeg.

Maya meteen weer bij wereldtop

Geruststellend idee: Maya Kingma kan beslist weer mee met de wereldtop. Met haar nieuwe coaches heeft ze haar strijdplan ontwikkeld en konden we vandaag al constateren dat het werkt: een  overtuigende vijfde plaats voor de atlete uit Maastricht. De World Triathlon Championship Series zijn dus goed voor haar begonnen al deed ze vorig jaar met brons in de Japanse stad nog net even beter. De winst ging naar Gerogia Taylro-Brown, de wereldkampioene van Hamburg 2020. Zij klopte de Française Leonie Periault en de huidige wereldkampioene Flora Duffy. Op 18 seconden van de overwinning werd Maya dus vijfde, tussen Duffy en haar finishte de tweede Française Emma Lombardi.

Barbara deed het al beter 

Mooi dagje voor de Fransen dus (al was er wel pech voor Cassandre Beaugrand), de twee andere Nederlandse vrouwen streden op het tweede plan al had dat voor Rani Skrabanja een duidelijke reden: zij kwam ten val en moest de strijd staken. Barbara de Koning deed het in haar tweede WTCS al weer iets beter dan in Hamburg vorig jaar: toen 31e, nu 29e. Op een totaal van 42 triatletes en ook nog eens veruit de jongste lang niet slecht.

Het mannenpodium (Alex Yee, Hayden Wilde en Leo Bergere) had veel weg van de Olympische Spelen vorig jaar, eveneens in Japan. Met dien verstande dat Kristian Blummenfelt natuurlijk ontbreekt. De Noor mag dan onoverwinnelijk zijn, hij kan onmogelijk de lange afstand met de WTCS-races combineren dit jaar. Bovendien wacht over drie weken alweer de sub-7 uur poging. Blummenfelt won trouwens Yokohama vorig jaar ook, net als Taylor Knibb. De Amerikaanse moest nu genoegen nemen met een zesde plaats. Direct achter haar de revelatie van de Arena Games: Annabel Knoll. De Duitse is in vorm, zo moge duidelijk zijn. Met de Amerikaansen Taylor Spivery en Kirsten Kasper en de Spaanse Miriam Casillas Garcia is de vrouwen top tien compleet.

Maya in haar element

In het water voelde Maya Kingma zich meteen in haar element. Achter Beaugrand verliet ze als tweede het zwemparcours. Rani volgde op 14 seconden als zeventiende, Barbara had nog 8 tellen meer nodig en kwam als 26e aan de kant. Geen vuiltje aan de lucht, zo leek het. Maar in een wisselzone ontstaan vaak toch al de eerste fietsgroepjes. Maya zat duidelijk in de kopgroep, Rani in de achtervolgende en Barbara miste nipt het groepje Rani.

Snel weg komen van de rest, leek het strijdplan van zowel Maya als Flora Duffy. Dat zat re niet in. Een flink lint van eerst twaalf atletes sloot aan. Door nervositeit in de kopgroep gepaard met een nat wegdek en veel draaien en keren moest het wel hier en daar fout gaan. Dat gebeurde in de kopgroep met Laura Lindemann en Cassandre Beaugrand. Voor hen was het na twee fietsrondes meteen einde oefening. Uiteindelijk bleven ze na wat speldenprikken van onder meer Maya Kingma met negen over. Die negen zouden in de einduitslag ook de top 9 vormen, want na het fietsen hadden zij een voorsprong van liefst 2.40 minuut op de achtervolgers.

Rani ten val op glad wegdek

In die tweede groep kwam na vijf fietsrondes helaas ook Rani Skrabanja op het gladde wegdek terecht. Opstappen en verder gaan bleek niet mogelijk, jammer voor de Limburgse die attent meefietste in die achtervolgende groep. Barbara moest na het fietsen een minuut of vier toestaan op de kopgroep. In een groepje van acht triatletes had ze desalniettemin veel kopwerk verricht.

Vooraan maakte Maya een bliksemstart op de (krappe) tien kilometer lopen. Ze kreeg Taylor-Brown mee en heel even ook Anabel Knoll, die later flink zou terugvallen. Voor Spivey en Kasper was het aanvangstempo te hoor, zij moesten als eersten de rol lossen. Terwijl Georgia Taylor-Brown langzaam wegliep bij onze Leeds-WTCS winnares, kreeg Maya gezelschap van Duffy, Periault en Lombardi. Het looponderdeel kende een spectaculair wedstrijdverloop, want eerst werd Taylor-Brown terug gehaald en kwam het quintet weer samen. Vervolgens demarreerde Periault, waarop Taylor-Brown weer de aansluiting zocht met op korte afstand de andere drie: Duffy, Kingma en Lombardi. In de slotfase hervond de Britse zich en bleef ze alsnog buiten schot om solo als eerste het blauwe finishtapijt te bereiken, zes tellen later gevolgd door Periault en Duffy is voorlopig de nummer drie van de wereld. De volgende afspraak is op 11 juni in Leeds. Daar heeft de nummer vijf van Yokohama – vooral sportief gezien – mooie herinneringen aan….

Barbara was als 29e de laatste binnen de twee uur. Ze liet vier atletes achter zich, drie werden er tijdens het fietsen gedubbeld en zes vielen er uit, hoofdzakelijk door nare valpartijen. Grotendeels te wijten aan de natte omstandigheden waarin de wedstrijd werd gehouden.

P.S.: Wat een schitterend – haast bevrijdende – foto van Tony Zaferes trouwens: het moment waarop Maya Kingma over de finishlijn komt. Subliem!

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.