Ironman Lanzarote voor Vandendriessche en Haug; Pim van Diemen sterk vierde – WTJ 3329

ZATERDAG – Geen Kona-slots extra voor de Nederlandse pro’s, maar wat zat Pim van Diemen er dichtbij vandaag. De tweedejaars pro bewees met een vierde plaats op de Ironman Lanzarote andermaal uit het juiste IM-hout gesneden te zijn. Het lijkt een kwestie van tijd of Pim voegt zich bij de grote jongens op Hawaii.

De eerste keer dat de Amsterdammer zo sterk voor de dag kwam was toen hij de agegroup-only Ironman van Mallorca wist te winnen. Inmiddels houdt hij zich geweldig staande tussen de pro’s. Lanza werd overigens voor de tweede keer gewonnen door de sterke Belg Kenneth Vandendriessche, met afstand zijn favoriete wedstrijd. Twee jaar terug was hij ook al de beste. Het was de zevende keer dat een Belg de Ironman-klassieker won. Dirk van Gossum, Bert Jammaer (2x), Bart Aernouts en Frederik van Lierde waren ook al eens de beste.

In de aanloop naar Lanzarote zat het Pim niet mee. Hij kwam ten val, voelde zich niet geheel fit. Maar vandaag was daar niks van te merken. Veel zwaarder hadden de andere Nederlanders het. Milan Brons vooral op het tweede stuk fietsen en de marathon, Michiel de Wilde en Tom Oosterdijk verloren te veel bij het Oceaanzwemmen.

Mikel Ugarte Ramos opende tot groot plezier van het Spaanse publiek op Lanzarote het festijn met een scherpe 49.30 op de 3,8 km. zwemmen, hij kreeg de Duitser Michael Kalb mee. Op een krappe minuut volgde Milan als derde, Pim verloor als zevende 3.50 minuten, Michiel was 14e op 5.42 en Tom 18er op 7,5 minuut.

Vrij soepel reed Milan naar de kop toe, waar ook Ben Goodfellow was aangesloten. Opmerkelijk: de Brit deed vorige week nog een XTerra in eigen land, waar hij derde werd. Kalb viel weg, Ramos kon nog wel stand houden. Zo kwam er een kopgroepje tussen de lavavelden met Milan, Ben en Mikel, op anderhalve minuut gevolgd door Matthew Palmer.

Denen kunnen kennelijk allemaal hard fietsen, want ook Palmer schoot door naar de top en halfkoers het fietsen was hij bij Milan. Goodfellow en Ugarte Ramos volgden op driekwart minuut. Pim lag intussen zesde op 4 minuten. Michiel en Tom moesten meer terrein prijs geven: op dat moment 17e en 18e op ruim 16 minuten.

Daarna kreeg ook Milan het zwaar. Hij had zijn aanval kennelijk te vroeg ingezet, want na 140 km. was Palmer echt los van Ugarte Ramos op 4 minuten. Milan fietste met Goodfellow op 6 minuten, terwijl Pim op 7,5 minuut doorkwam als zesde nog voor Vandendriessche, die zijn tijd rustig afwachtte.

In de slotfase van het fietsen verloor alleen Pim geen terrein meer. De rest leverde ten opzichte van de vrij onbekende Palmer fors in. Zo kon het gebeuren dat Palmer na 5,35 uur de wisselzone indook en Ugarte Ramos nog wel op 6.40 als tweede daar was, maar Pim brutaalweg was opgerukt naar een derde plek, nog steeds op 7,5 minuut.

De marathon als scherprechter. Het begon met de Spanjaard Ugarte Ramos die vrij vlot de kop overnam van Matthew Palmer. Even later kwam een tweede Spanjaard Jordi Montraveta Moya de Deen voorbij. Palmer zou ver terugvallen. Pim moest op dat moment knokken voor zijn derde plaats, want Kenneth Vandendriessche was aan een hele sterke opmars bezig.

Op de halve marathon was de Belg de Nederlander voorbij en lag hij nog maar 1.55 op Ugarte Ramos achter. Op het dertig kilometerpunt waren de twee Spanjaarden eraan voor de moeite. Kenneth denderde naar zijn tweede Lanza-victorie. Hij legde de drie afstanden af in 8.29.54 uur. Op 2,5 minuut was Jordi Montraveta Moya de nummer twee en de zeer strijdlustige Mike Ugarte Ramos maakte het Spaanse succes mooi af met een derde plaats in 8.36.39 uur. Jammer voor Pim, die een prachtrace deed, maar buiten het podium bleef: vierde in 8.39.34 uur is evengoed een superprestatie. Dat podium en die slot komen heus nog.

Zoals Milan het fietsen begon, zo begon hij ook zijn marathon. Sterke opening en maar zien waar het schip strandt. Even was hij de koplopers tot amper vier minuten genaderd, daarna ging het kaarsje toch langzaam uit. De Almeerder zag vervolgens Ben Goodfellow, Thomas Navarro, Felix Hentschel, Louis Richard en Victor Arroyo Bugallo langszij komen en zou op 25 minuten als tiende de finishlijn bereiken. De Deen Palmer verloor nog 42 minuten en werd 14e met direct achter hem Tom Oosterdijk. Michiel de Wilde klokte de 18e pro-tijd.

Bij de agegroupers was Thomas Hounjet de beste op een 12e plaats in 9.35 uur. Franck van Graas greep brons bij de M60 en Kyra Meulenberg was weergaloos sterk bij de F30 en ook overall agegroup-winnares (zie WTJ 3331). Goud was er later op de avond voor Dick Simons bij de M70. In totaal haalden 898 triatleten de finish.

ZATERDAG 18 MEI: IRONMAN LANZAROTE (SPA)
M:
4.Pim van Diemen 8.39.34
10.Milan Brons 8.55.09
15.Tom Oosterdijk 9.13.05
18.Michiel de Wilde 9.25.40
31.Thomas Hounjet 9.35.50 (7e M30)
83.Koen van den Bosch 10.18.45 (13e M35)
88.Arjen Martens 10.21.11 (17e M30)
202.Franck van Graas 11.13.52 (3e M60)
318.Antonie Molenaar 11.59.37 (29e M25)
329.Matthijs van Tiel 12.03.25 (6e M18)
345.Nick Eversdijk 12.11.01 (49e M30)
369.Michel van der Hoeven 12.22.25 (16e M55)
392.Florian Niesen 12.32.06 (59e M35)
492.Dennis Jansen 13.10.00 (80e M45)
596.Jacob Greidanus 13.58.51 (104e M45)
601.Dirk Simons 14.04.19 (1e M70)
635.Paul Verschure 14.24.40 (20e M60)
707.Peter de Jeu 15.03.57 (62e M55)
712.Hans Eekhof 15.10.20 (141e M40)
782.Guus Janssen 16.32.10 (90e M3o)
V:
6.Kyra Meulenberg 10.30.40 (1e F30)
16.Rosaline Wedzinga 11.33.48 (4e F30)

Anne Haug had geen kind aan de tegenstand op deze Ironman. De Duitse won haast met twee vingers in de neus de race in 9.06.40 uur. Jeanne Collonge uit Frankrijk en de Britse Lydia Dant hadden geen enkel weerwoord tegen de ontketende oud-wereldkampioene. Wat kan Haug straks op het WK in Nice, dat is de grote vraag.

Al na het zwemonderdeel lag ze bijna 5 minuten voor op Fiona Moriarty en Lydia Dant. Na 90 km. fietsen was dat al 7 minuten op Dant en 11 op Collonge. Na 180 km. zelfs 18 minuten op Dant en 23 op Collonge. Na de halve marathon was het 32 minuten op Dant en 34 op Collonge, die de aanval op de tweede plaats inzette en een paar kilometer verder overnam. Maar ze waren onzichtbaar voor de oersterke Duitse.

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.