Coast to Coast Triathlon Nieuw-Zeeland voor Braden Currie en Simone Maier; Nederlandse wordt tiende – WTJ 2199

DONDERDAG – Als je de wereldkaart erbij pakt en relateert aan de pandemie, dan kleurde Nieuw-Zeeland behoorlijk rood de laatste weken. Het land werd behoorlijk op slot gedaan en evenementen gecanceld. Daarmee sneuvelden ook de twee grootste triathlons in het land: Challenge Wanaka en Ironman New Zealand in Taupo. Braden Currie had zijn zinnen op die laatste race gezet, als zijnde titelverdediger. Tja, wat doe je als de vorm goed is, de trainingsomvang is gericht op een hele, die uiteindelijk niet doorgaat? Dan zoek je een andere uitdaging.

Braden Currie vond die in de Coast to Coast. Buiten het land van de Kiwi’s nauwelijks bekend, maar op het Zuidelijk Eiland uitgegroeid tot een klassieker van formaat. Het is dan ook geen standaard multisport evenement. Het gaat van de westkust bij Kumara Beach helemaal tot aan de oostkust van het Zuidelijk Eiland in triathlonmekka Christchurch. Land van Erin Baker, land van John Hellemans. Eerst lag de finish in de voorwijk Sumnet, sinds 2015 in New Brighton. Totale aftand: 243 kilometer. Die monstertocht wordt afgelegd lopend, fietsend (samen fietsen is toegestaan!) en in de kajak.

De bedenker van dit fraais was Robin Judkins, in 1983 al. De rechten liggen nu bij Trojan Holding. Voormalig – vijfvoudig – winnaar Richard Ussher loste in 2015 Judkins af als race-director. Judkins blijft founding father, al ging het met die overname en de eerste races daarna wat stroef in de samenwerking. Aan de eerste race deden 79 deelnemers mee. De eerste jaren was het een tweedaags event. In 1987 kwam de one-day event aangeduid als Longest Day erbij. Het aantal deelnemers groeide snel. Bij de 25e editie in 2007 waren het er 840. De naamsponsor is sinds 2017 Kathmandu.

De tweedaagse race wordt de World Championship race genoemd, het eendaagse: The Longest Day. Eerst moeten de deelnemers 3 kilometer lopen langs de Tasmanische Zee, vervolgens 55 km. fietsen naar Aickens. Vervolgens wordt 33 km. gelopen langs Deception River, Goat Pass naar Klondyke Corner. Daar overnachten de atleten, die twee dagen sporten. Vanaf daar is het 15 km. fietsen tot aan Mount White Bridge. Daar liggen de kajaks klaar voor 67 km de rivier stroomafwaarts naar Waikmakariri Gorge Bridge. Tenslotte moet nog 70 km gefietst worden tot aan Christchurch, het strand en de Pacific.

Het tweedaagse evenement werd onder anderen gewonnen door John Howard, Jill Westenra, Dougal Allen, Adam Milne, Hayden Wilde, Sam Clark en….Braden Currie. Tussen 2013 en 2016 won de toptriatleet uit Wanaka vier keer. Daarna past de Coast to Coast niet meer in zijn programma. Tot de pandemie ieders agenda schoonveegde en ook Braden weer trek had in een weliswaar pittige kanotocht, maar daar ook flinke afstanden voor mocht lopen en fietsen.

Vijf jaar nadat zijn vrouw Sally de kajak door midden brak als symbool voor een nieuwe start in triathlon pakte Currie dus toch weer de peddels op. ,,Ik heb besloten elke race, die in deze Covid-tijd voorbij komt te gaan doen dus start ik in de 40e editie van de Coast to Coast. Tussen zijn aanmelding en de start zaten precies 36 uren. ,,Op donderdag hoorde ik dat Ironman NZ was afgelast. Organisator Mike Davies vertelde me dat hij een startbewijs zou achter houden. Dus met startnummer 919, I am in.”

Het pakte goed uit voor Braden Currie. Hij won in de nieuwe recordtijd van 9.45.23 uur (voor het eerst bleef iemand onder de 10 uur!) en liet daarmee titelverdediger Dougal Allen 20 minuten achter zich. De nummer drie was Bobby Dean. Twee expats finishten ook in de top 20 bij de mannen.  Simone Maier prolongeerde haar titel. Ook zij ging harder dan in 2021. Toen 12.13 uur, nu 11.52.18 uur. Ook daarmee werd het stokoude record uit de jaren negentig uit de boeken gesport. Maier versloeg de Finse Elina Usscher (eega van de race-director), die er acht minuten langer over deed. De derde plaats ging naar de Ierse Fiona Dowling. Slechts bij 1 deelnemer stond een Nederlands vlaggetje achter haar naam: Tessa Aukje Dekker deed er 13.02.26 uur over. Dat was goed voor een tiende plaats. Knap gedaan.

12 FEBRUARI: KATHMANDU COAST TO COAST
M:
11.Marty van Barneveld 11.12.35
16.Markus Woutersen 11.27.12
V:
10.Tessa Aukje Dekker 13.02.26

 

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.