Alle races van Lievin op een rij met Victor en Robin als beste NLers; Lotte tweede in Shepparton; Crossduathlon Ameland – WTJ 2229

ZONDAG – Even een achterstandje wegwerken van wedstrijden zaterdag en zondag. De boog kan niet altijd gespannen staan. Bovendien is er meer dan triathlon alleen. Vrij naar Bert Flier: triathlon is de belangrijkste bijzaak in het leven. Evengoed zijn jullie van ons gewend om wel elke wedstrijd in Nederland of met Nederlanders vroeg of laat hier terug te lezen. Vandaar een kleine inhaalslag.

Vrijdag waren we er nog goed bij met de Clash Miami. De magnifieke race van Youri Keulen, waarvan we toch wel mogen stellen dat het zijn doorbraak is op de langere afstanden. Het respect wat hij van zijn tegenstanders ontving, sprak boekdelen. Gelukkig konden we hem kort na de race al uitgebreid spreken en dat zullen we ook de komende weken blijven doen als hij weer terug is in Girona en zich opmaakt voor volgende races.

Youri’s mooie gebaar

Het mooie gebaar van Youri over de situatie in Oekraine, deed me weer denken aan die spontane reactie van de Limburger toen hij een aantal jaren terug zo sterk voor de dag kwam op de ETU Cup Indoor Lievin. Hij won toen de B-finale en was zo uitgesproken vol lof over deze format en over de sport dat het filmpje nog lang in ieders geheugen is blijven hangen. Laten nu toevallig dit weekend wederom de wedstrijd in het Franse indoorsportcentrum zijn.

Lievin in de ban van triathlon

Het was een weekend vol races. Steeds 150 meter in het binnenbad, 3 kilometer op de velodrome en tenslotte 1 kilometer op de binnenbaan. Vol gas, geen tijd om te verslappen, zelfs de wissels zijn enorm belangrijk. We nemen alle explosieve races nog even door. De zes qualifiers bij de mannen werden gewonnen door Fabian Meeusen (Zwi), Takumi Hojo (Jap), Csongor Lehmann (Hon), Jawad Abdelmoula (Mar), Christopher Perham (Gbr) en voor eigen publiek Baptiste Passemard (Fra).

Roel Kwaaitaal werd in de eerste qualifier tiende en laatste. In de tweede heat werd Gjalt Panjer vijfde en Joey van ’t Verlaat achtste. In de derde serie was het Victor Goene op een vijfde plaats en Stijn Jansen, die elfde eindigde. Mitch Kolkman kwam in heat vier tot een verdienstelijke vierde plek, Bart Cooymans sloot het rijtje als twaalfde. De vijfde qualifier dan met op een zesde plaats Lucas Goene en als negende Olaf Jan Bosscher. In de laatste kwalificatierace  (wedstrijdjes duurden gemiddeld zo’n tien minuten, verdere tussentijden zijn niet zo relevant) finishte Hugo Jan Bosscher – net als zijn broer – op een negende plaats.

Nina Eim maakt favorietenrol snel waar

De vrouwen moesten zich vanuit vier kwalificatieraces voor de volgende rondes zien te plaatsen. Die vier heats werden gewonnen door Jolien Vermeylen (Bel), die zich duidelijk in haar element voelde op deze indoor wedstrijden. Nina Eim (Dui), Lisa Tertsch (Dui) en Maria Casals Mojica (Spa) waren de andere drie seriewinnaars.

De Nederlandse deelneemsters dan. In de eerste heat kwam Luna de Bruin tot een tiende plaats. In de tweede was Marit van den Berg zesde en Silke de Wolde zevende. In de derde liep Eva Cornelisse tegen een diskwalificatie op en in de vierde kwam Robin Dreyling tot het beste resultaat van het Nederlands zestal: vijfde. Kim van ’t Verlaat eindigde op een negende plaats.

Rechtstreekse kwalificatie voor de halve finales (top 4 mannen, top 6 vrouwen) was er voor Mitch, Robin en Marit. De anderen kwamen in de herkansingsrondes. Die werden gewonnen door Filip Michalek (Tsj), Gjalt Panjer (Ned), Victor Goene (Ned) en de Fransman Hugo Winock.

De Nederlanders herpakten zich dus duidelijk. In de herkansing revancheerde Joey van ’t Verlaat zich met een 3e plaats, Olaf Jan Bosscher finishte zevende en Stijn Jansen negende. Gjalt Panjer pakte een fraaie zege in de tweede herkansingsronde, waarin Lucas Goene vijfde werd. Broer Victor won de derde ‘repechage’ op een mooie manier. Voor Roel Kwaaitaal (10e) en Bart Cooymans (11e) was het toen wel gedaan. Dat gold ook voor Hugo Jan Bosscher, die in zijn laatste kans wederom negende werd.

Twee herkansingsrondes voor de vrouwen. Met als winnaars de Spaanse Paula del Pozo Borrachero en Meghan Bazire uit Frankrijk. Silke de Wolde, Kim van ’t Verlaat en Luna de Bruin mochten het in die tweede reeks nog een keer proberen en haalden respectievelijk een derde, vierde en vijfde plaats.

Herkansingsrondes: Mitch, Victor, Robin en Marit door

Veel tijd om bij te komen kregen atleten niet, zeker niet die via de herkansingsrondes alsnog de halve finales bereikten. Die werden bij de mannen gewonnen door de Spanjaard Genis Grau, wederom de Japanner Takumi Hojo en de Hongaar Csongor Lehmann. De vier overgebleven Nederlanders reikten niet tot de finales. In de eerste halve was Mitch Kolkman goed voor plaats zes. In de tweede semi-finales was Gjalt Panjer nog niet helemaal uitgerust van zijn herkansingsrace: negende werd de Apeldoorner. In de derde halve kwam Victor Goene tot een zevende plaats en werd Joey van ’t Verlaat twaalfde. Voor 8 Nederlandse mannen was het avontuur ten einde, Mitch en Victor mochten uitkomen in de B-finales oftewel de strijd om de plaatsen 13 tot en met 24.

Jolien Vermeylen plaatste zich gemakkelijk voor de finales, ze won de eerste halve finale, waarin Marit van den Berg achtste en Silke de Wolde negende werd. De tweede werd gewonnen door topfavoriete Nina Eim met op een 8e plaats Robin Dreyling en een tiende voor Kim van ’t Verlaat. Lisa Tertsch won de derde halve finale, waarin Luna de Bruin de rij sloot. Einde oefening voor Silke, Kim en Luna. Voor Robin en Marit was er de B-finale.

De B-finale werd bij de mannen gewonnen door Henry Graf. De Duitser was een fractie sneller dan de Brit Jamie Price. In de spannende strijd om de derde plaats (feitelijk de 15e dus) lukte het Victor Goene om de Duitser Linus Lehnen om teamgenoot Mitch Kolkman nipt voor te blijven. Victor werd in de fotofinish dus als derde, Mitch als vijfde aangemerkt. En daarmee zouden ze in de eindstand als 15e en 17e worden geklasseerd. Hetgeen van belang is voor de Europe Triathlon punten.

Robin en Marit in top tien B-finale

De B-finale voor de vrouwen leverde winst op voor de Slovaakse Zuzana Michalickova In het secondenspel verloren de Nederlandse B-finalisten Robin Dreyling en Marit van den Berg iets te veel tijd in het zwembad, waardoor ze niet meer vooraan mee konden strijden. Robin finishte als negende, Marit als tiende. Daarmee waren hun totaal klasseringen 21e en 22e.

Geen van de zestien Nederlanders dus in de finales. Dit keer. Drie jaar geleden lukte dat Marco van der Stel nog wel. Vincent Luis had zich de hele zaterdag schuil gehouden achter de serie- en halve finalewinnaars. Maar de oud-wereldkampioen zorgde er wel voor dat hij steeds mee kon naar de volgende ronde. Tweede in de kwalificaties, vierde in de halve finales en vervolgens sloeg Luis toe in de allesbeslissende laatste heat. Hij versloeg de Spanjaard Genis Grau met 1 seconde en Csongor Lehmann (drie jaar terug nog tweede) met twee tellen. Van de Belgen reikte Joris Bassle tot een prima tiende plaats. Titelverdediger Christopher Perham (2019 de winnaar) moest genoegen nemen met een zevende plaats in de B-finales.

Net als drie jaar geleden toen voor het laatst de Indoor-races in Lievin werden gehouden, was ook nu de Duitse Nina Eim de sterkste in het binnenbad en op het ovaal. Ze bleef landgenote Lisa Tertsch twee secondes voor. Jolien Vermeylen reikte tot een welverdiende derde plaats. Diens landgenote Valerie Barthelemy sloot als twaalfde het rijtje van finalisten. En daarmee ook deze enerverende indoor-races, waar reputaties gemaakt maar ook gekraakt worden. ,,Het is niet te vergelijken met de wedstrijden buiten”, aldus Luis, die overigens wel genoten had.

Lotte Wilms voor vierde keer op podium halve

Toch gaan we terug naar buiten, want het was zondagmorgen vroeg (of eigenlijk in de nacht) dat Challenge het wedstrijdseizoen opende in het Australische Shepparton. Het was na Ironman 70.3 de tweede halve dit jaar voor Lotte Wilms. En na haar winst in die race zag het er opnieuw goed uit voor de Australisch/Nederlandse. In een bloedstollende strijd om het goud kwam de Nieuw-Zeelandse Amelia Watkinson steeds dichterbij en met het zicht op de finishlijn ging ze alsnog voorbij Lotte. Het verschil aan de streep: slechts 24 seconden! Tim van Berkel (klinkt al net zo Nederlands, maar is toch volbloed Ozzie) won de mannenrace.

Spannende strijd tussen Amelia en Lotte

Lotte opende als vanouds sterk met liefst twee minuten voorsprong na het zwemmen om Watkinson en ook op Grace Thek. Tijdens de negentig kilometer fietsen kwam Watkinson amper dichterbij. Ze snoepte een 20-tal seconden van haar achterstand af. De andere concurrentes waren toen al gezien. Renee Kiley en Penny Slater en Grace Thek volgden op dik vier minuten. Thek zette nog wel 1.23.34 op de halve marathon neer en kon terugkeren tot brons. Maar de echte strijd ontbrandde zich vooraan. En niet dat Lotte verzwakte op deze 21 kilometers. Ze legde ze af in een prima 1.24.57 uur. Maar Watkinson rook van verre haar prooi, stroopte de mouwen op en ging voor goud. Met een netto tijd van 1.23.19 uur, was het verschil in extremis goed gemaakt en moest Lotte voor het eerst haar meerdere erkennen in de Kiwi-triatlete. In Geelong waren de rollen immers nog omgekeerd. Later spreken we Lotte weer over deze race, die haar toch al weer voor de vierde keer op een halve triathlon een podiumplaats bezorgde. De volle 100 procent dus, want ze deed ook pas vier halves.

Tim van Berkel wint 15 jaar na dato opnieuw Shepparton

Tim van Berkel boekte een overtuigende zege. Hij was vier minuten sterker dan landgenoot Fraser Walsh en liefst negen minuten op titelverdediger Max Neumann. Mitchell Cunningham en de moegestreden Matt Burton maakten de top vijf compleet. Van Berkel sloeg genadeloos toe bij het fietsen, het onderdeel waarop enkel Matt Burton dezelfde snelheid kon onderhouden. Maar die verloor daarna een kwartier op het lopen. De andere fietsers verloren 6 minuten of meer op Tim van Berkel, die 15 jaar (!) na zijn laatste overwinning in Shepparton nu opnieuw de beste was. Toen in 2007 was het nog een Ironman 70.3 met zo’n duizend deelnemers. Sinds 2014 is het een Challenge-race met beduidend minder starters: 210 dit keer.

 

Wouter Dijkshoorn ongenaakbaar in crossduathlons

Op de crossduathlon Ameland zette Wouter Dijkshoorn zaterdag zijn ‘winning strike’ voort. Hij won deze winter/voorjaar de crossduathlons van Reusel, Etten-Leur, de Henschotermeer Winter Games en nu dus ook Ameland. In een sterk veld was de Amsterdammer de sterkste op de Waddendiamant. Het podium was mooi met Daan Schouten op een tweede en Joep Staps op een derde plaats. Beste vrouw was Debbie Ammerlaan.

Nog even moest Wouter twee snelle hardlopers voor zich dulden: Jeoren Bakker was bijna 50 seconden sneller bij zijn mountainbike op de wisselzone in Nes dan de Amsterdammer. Ook Erik Bolding liep toen nog voor hem uit en voormalig topatleet Erik Negerman was ook niet ver uit de buurt. Op het fietsen over strand, duin en bos was echter geen maat op de man van De Dolfijn. Daan en Joep namen daar al de plaatsen twee en drie in, waarmee de wedstrijd feitelijk beslist was. Op bijna vier minuten volgde Daan Schouten en titelverdediger Joep Staps moest ruim 5 minuten toegeven op de ongenaakbare Wouter Dijkshoorn. De vierde plaats was voor de snelste Fries: Gerrit Pijpker, vorige week ook al de sterkste in Workum. Hardloper Erik Bolding bleef cross-specialist Quirijn Waaiejnberg voor in de strijd om de vijfde plaats. Jeroen Bakker, de Zweedse Fries David van Oosten en Sjirk Bijma en Yoeri Ton bolden daarna over de streep nabij Nes. Snelste duo was het Duitse Team Tus Horrhausen. Opvallend, de aanwezigheid van 50-plussers uit de beginjaren van de sport: Erik Stam, Peter Visscher en ook Armand van der Smissen deed lekker mee.

Derde winst Debbie Ammerlaan

Ook voor Debbie Ammerlaan was het al haar derde crossduathlonzege. Ze won eerder Berg en Dal en aan het Henschotermeer en nu loonde de oversteek naar Ameland met een klinkende overwinning. De 35-jarige Amersfoortse had al weer bijna de veerboot terug kunnen pakken vooraleer nummer twee zich kwam melden. Dat was Ingrid Bakker uit Driebergen, die bijna tien minuten langer deed over de drie afstanden. Tel daar nog eens een kwartier bij op en Friezin Theresia Offringa bereikt de streep voor brons. Als vierde en laatste van het kwartet vrouwen volgde Susan Hijman.

De korte afstand was een prooi voor Josh Garrone uit Sint Pancras. Een verrassende thuiszege was er voor Kyra Brouwer uit Nes, die de titelverdedigster Marijke Harmsma klopte. De juniorenzege ging naar Lieuwe Kruit en Fenna Bodewes. Haar zusje Lisa Bodewes won de jeugdcategorie evenals Mathijs Ippel.

Tot zover even. Anders wordt het wel een hele lap tekst op deze zonnige zondagmiddag!

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.