WK selectie TeamNL voor Almere bekend: 8 mannen/5 vrouwen; Zware bergtriathlons Altriman en Triverest; Door Country Half – WTJ 1952

VRIJDAG – Nu de Olympische Spelen begonnen zijn, ligt de focus daarop. Maar intussen werpt ook het WK triathlon in Almere z’n schaduw al vooruit. Terwijl we nog naar de – ietwat saaie – openingsceremonie in Japan zaten te kijken, maakte bondscoach lange afstand Rik van Trigt de selectie voor de Long Distance bekend. Er zullen geen 206 landen op het WK afkomen, maar we hopen wel op een mooie, mondiale confrontatie met genoeg toppers.

Rik heeft sterk Oranje-team bijeen voor WK hele Almere

Aan TeamNL zal het niet liggen. Een selectie met Els Visser, Challenge-heldin Sarissa de Vries en bij de mannen Evert Scheltinga klinkt veelbelovend. Sarissa is nog een beetje blijven doorfietsen en bereikte bi.v. de top van de Cime de la Bonette. Al heeft ze aan die bergen in de Flevopolder maar weinig. Evert weet zich omringd door zijn broers Diederik en Cornelis Scheltinga. Het wordt diep graven in ons tri-geheugen om te weten te komen of drie broers op 1 WK bij de elite al eens eerder is voorgekomen. Wij denken van niet.

Foto: Andre Kwakernaat

Steff Overmars, Erik-Simon Strijk, Dirk Wijnalda, Niek Heldoorn en Milan Brons zijn onze overige troeven. Meest verrassend is natuurlijk de pas 22-jarige Niek Heldoorn. Hij plaatste zich dankzij een tweede plaats in de 043/Maastricht triathlon voor zijn allereerste WK lange afstand. Menno Koolhaas liet na zijn zege daar al weten het WK te laten schieten.

Geen Tom, Michiel, Tessa of Lenny op WK

Acht mannen dus en vijf vrouwen. Naast Els en Sarissa zijn dat Janien Lubben, Miriam van Reijen en Ilona Eversdijk. Voor Milan en Ilona is het WK dus een thuiswedstrijd. Opvallende afwezigen zijn bijvoorbeeld Tom Oosterdijk, Michiel de Wilde, Tessa Kortekaas of Lenny Ramsey. Maar die hebben een meer op Ironmans gericht wedstrijdprogramma en waren ook niet van de partij op kwalificatie-momenten. Aan de Hall of Fame op Trikipedia gaan we de komende weken de Nederlandse selectie toevoegen voor zover ze er al niet bij staan.

Altriman voor Pierre en Bodineau

Uit het vorige weekend ontbraken nog enkele races in onze verslaglegging. Zo was er in de Franse Pyreneeen de bekende Altriman. Wederom geen triathlon voor doetjes, maar dat kun je in dat berggebied ook moeilijk verwachten. De wedstrijd in en rond Les Angles telde 247 deelnemers. Winnaar was de Fransman Florian Pierre in 13.17.26 uur. Daarna was het bijna een half uur wachten op Sebastien Boujenah. Elf minuten later volgde nog een Sebastien maar dan Men als achternaam. Drie Fransen bleven binnen de 14 uur, ze zouden de enigen zijn in een veld met ook veel uitvallers.

Tom van Wouwe finishte 22e in 15.27.28 en Tom de Wilde was goed voor een 26e plaats in 15.41.21 uur. Ook een volledig Frans vrouwenpodium: Karin Bodineau met een winnende tijd net boven de 17 uur: 17.02.32. Ook hier was het een half uur wachten op de nummer twee Laurence Koehler Cazaban. Brons ging naar Emilie Lacourt, die de loodzware hele 1 uur en 23 minuten minder snel deed dan Bodineau. Ruim 400 starters op de halve afstand Altriman. Zeges voor David Dhooge, de Fransman, in 5.28 en voor de van origine Nederlandse Ines van der Linden in 6.03.50 uur.

Triverest: winnaar doet er iets meer dan 1 dag over!

Je hebt natuurlijk altijd baas boven baas. Altriman is zwaar, de Triverest in het Zwitserse Sarnen is loodzwaar. Solo of in teamverband 4 kilometer zwemmen, 260 kilometer ATB-fietsen (7000 hoogtemeters) en 36 kilometer lopen (1900 hoogtemeters). Onderweg komen de triatleten over zeven bergpassen: Glaubenberg-Glaubenbielen-Brünig-Grimsel-Furka-Susten-Brünig. Het maakt deze ‘300-triathlon’ in de Alpen tot een nieuwe epische uitdaging. Deelnemers kregen maximaal 28 uur de tijd om te finishen, maar we zien dat de winnares al boven de 30 uur zit. Een kleine, maar o zo zware wedstrijd met dit jaar 4 solo-atleten en een aanal teams. Het was de derde opeenvolgende editie, dus ook in coronajaar 2020 ging Triverest door. Toen trouwens met 23 atleten.

Winnaar was Michael Frischkopf, bij de eerste editie in 2019 nog vierde en laatste. De Zwitser was klaar in 24.04 uur, dus iets meer dan een dag (!) aan het zwemmen, fietsen en lopen. Veel minder snel dan vorig jaar toen Peter Gerber won in 16.27 uur. Ruim een uur later bereikte de Spanjaard Xavier Pinho als tweede de top in 25.05 uur. Hij staat op onze feature-plaat als hij op enig moment op de weg met wateroverlast heeft te kampen en dus met fiets en al door het water moet waden…..Voor de Fransman Damien Boix was de derde plaats weg gelegd in 26.40 uur. Annina Michel de Zwitserse was de enige vrouw, die de finish haalde. Maar die had er op de tweede wedstrijddag nog eens zes uur extra voor nodig. Een dikke hele triathlon volbrengen in 30.03 uur. Is er nog zand over? zeggen de Belgen dan. In de eerste drie edities nog geen Nederlanders, maar die zien in de Triverest (een woordspeling op de Mount Everest, want misschien kunnen alpinisten er ook aan beginnen) vast en zeker toekomstmuziek!

Door Country Half Tri met Paul van den Boogaard

In het Amerikaanse Egg Harbor was de Door Country Half Triathlon. Winnaars waren de Amerikanen Patrick Brady en Annamarie Strehlow in resp. 3.57.21 en 4.26.47. Zilver ging bij de mannen naar Eric Engel en titelverdediger Alfred Ramireze Pinho moest genoegen nemen met brons. Alle drie wel onder de vier uur. Strehlow kreeg Jacqui Giuliano en Sarah Widder even later naast zich op het podium. Enige Nederlander was Paul van den Boogaard op een 210e plaats in 6.23.23 uur.

 

 

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.