Voorbeschouwing op WK aquathlon/crosstriathlon; Alle NLse deelname, ook aan EK clubs Alhandra – WTJ 2065

VRIJDAG – Het weekend levert nog altijd heel wat wedstrijden op. Het WK aquathlon en crosstriathlon in het Spaanse El Anillo Extramadura, de World Cup Tongyeong in Korea, de Europese kampioenschappen clubteams o de relay, de Ironmans 70.3 in het Turkse Belek en in Amerika die van Oceanside. Verder nog de open Amerikaanse kampioenschappen in St. George en de halve triathlon van Agia Napa in Cyprus.

En zo goed als overal staan wel Nederlanders aan het vertrek. Aquathlon en corsstriathlon hebben al bijna twee jaar geen nieuwe wereldkampioenen. Ze hadden voort moeten komen uit wedstrijden in Almere, waar immers het WK Multisports plaats had. We weten allemaal hoe het gegaan is. Vorig jaar totaal geen WK Multisports. Dit jaar slechts het WK lange afstand en het WK aquabike. De rest van het programma kreeg de Challenge organisatie om parcours- en vergunningstechnische redenen niet voor elkaar.

Even leek het erop of de aquatleten en crosstriatleten moesten nog een jaartje zonder WK verder. Maar kort na Almere kwamen de alternatieven bovendrijven. In het geval van aquathlon en crosstriathlon ontfermde het Spaanse El Anillo zich over deze twee disciplines.

Het is wel zo dat de startgroepen behoorlijk kleiner zijn dan bij een normale multisport-week. Twaalf atleten op het WK aquathlon is niet erg WK-waardig. Richard Varga is favoriet. Nederland stuur Roel Kwaaitaal. Het vrouwenveld is nog kleiner: tien kandidaten voor drie podiumplaatsen. Wellicht komen de Roemeese Antoanela Manac en de Spaanse Sara Perez Sala het meest in aanmerking voor de titel. Nederland levert met twee topzwemsters – Suzanne Brummel en Maaike Vooren – een stevig inbreng. Maar of het genoeg is? De tijd zal het leren.

Dan op zondag het WK crosstriathlon. Hier zijn de atleten gretiger dan op het WK aquathlon. Bijgevolg staat in El Anillo het neusje van de zalm bijeen op het gebied van crosstriathtlon. Dan hebben we het over Arthur Forissier, Arthur Serrieres, Ruben Ruzafa, Lukas Kocar en Tim van Hemel. Tegen al dat geweld mag een bescheiden Nederlandse inbreng het opnemen. Bij de mannen elite is dat nationaal kampioen Wouter Dijkshoorn. Bij de vrouwen mengt zich opnieuw Diede Diederiks in de strijd. Na twee zilveren plakken op EK’s wil ze graag een uitschieter op dit WK. Maar die zijn er meer. Morgane Riou en Michelle Flipo bijvoorbeeld. Maar Diede is beslist podiumkandidate. Lucas Goene en Hugo Jan Bosscher houden de vaderlandse eer hoog. Datzelfde geldt voor de beloftes vrouwen met Maaike Telkamp en Romy Spoelder.

De beloftecategorie trekt ook niet veel deelnemers. Namens Nederland doet alleen Sam Kraaijeveld mee. Eerst middenafstands loper bij de atletiek, nu triatleet die het fietsen nog enigszins onder knie moet krijgen. Maar zwemmen en lopen zit wel snor. Ook van de partij is de wereldkampioene junioren 2019, de Brabantse Willemijn Fuite. De concurrentie is weliswaar toegenomen, maar Willemijn houdt zich nog best aardig staande.

In het Koreaanse Tongyeong staan op de World Cup min of meer dezelfde deelnemers als op de World Cup Haeundae, vorige week ook in Korea. Dat betekent ook nu geen Nederlandse deelname. De Roemeen Felix Duchampt en de Britse Beth Potter zijn favoriet.

De Europese titels Mixed Relay voor clubteams tenslotte. Ian Pennekamp. Davy Versteeg, Elianne Huitema en Kim Groeneveld vertegenwoordigen ‘de Paarse brigade

In het Portugese Alhandra  wordt er door clubteams gestreden om de Europese titels Mixed Relay. Zowel bij de elite als bij de junioren is Nederland vertegenwoordigd. In de elite-race zijn het Elianne Huitema, Ian Pennekamp, Kim Groeneveld en Davy Heijsteeg die uitkomen voor Team ZSC Oceanus Aalsmeer. Het team van TV Almere mag ook meedoen. maar dan bij de junioren. Ze doen dat met Tamar en Merel Veltman, Joost Friderichs en Mauro Dieters. Allemaal Almeerder, allemaal uitkomend voor TV Almere. En meteen erg kansrijk op een podiumplaats. En zo zijn er nog een paar Nederlanders in bepaalde teams opgenomen. Zondagavond maken we de balans op.

Allen veel (sprort-)plezier.

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.