Mixed Relay team kan in alle rust naar Spelen toewerken; Marco op radio; Marlene gaat hard; Maya en MANA SEG – WTJ 1788

DONDERDAG – Soms heb je het geluk ook een beetje aan je zijde nodig. Voor het Nederlandse Mixed Relay team is dat enigszins van toepassing. De concurrentie kroop de laatste jaren langzaam dichterbij, nadat Oranje op spectaculaire wijze in Hamburg 2017 brons pakte op het WK. Maar het Nederlandse viertal hoefde er in coronajaar 2020 niet verder voor te knokken en ook dit jaar komen er feitelijk nauwelijks wedstrijden tot aan Tokyo.

Alle vier in top 140, dus dat zit goed

World Triathlon heeft besloten de Olympische ranking zoals ze nu is te hanteren voor deelname aan de Spelen. Het Nederlands kwartet staat daarin op een zevende plaats, een plek die recht geef op Olympische deelname. Zoals bekend maakt de Mixed Relay haar debuut op het Olympisch programma. Voorwaarde is dat op 14 juni de vier Nederlandse atleten in de top 140 van de individuele World Ranking staan. Dat mag geen problemen opleveren want Rachel Klamer staat 9e, Maya Kinga 67e (en is sterk stijgende daarin), Jorik van Egdom 70e en Marco van der Stel 87e.

Marco reageert in NOS Langs de Lijn

De laatste spraken we vanavond al even. ,,Dit is heel fijn. Na elf jaar triathlon uit mogen komen op het hoogst haalbare plateau in de sport: de Olympus. Door de vroege bevestiging kunnen we ons op de meest ideale manier voorbereiden op de Mixed Relay.” Marco werd donderdagavond ook gebeld door NOS Langs de Lijn. Ze vroegen hem of hij voorrang verlangt als het om vaccinatie gaat. Onze triatleet kon zich voorstellen dat het een eis wordt van het IOC en organiserend comite dat de deelnemers gevaccineerd zijn. ,,Ik wacht nu netjes mijn beurt af, maar als de oproep daar is laat ik het zeker doen.” Hij legt de luisteraars van Langs de Lijn duidelijk uit wat de Mixed Relay eigenlijk inhoudt. Vervolgens is de vraag wat z’n beste en minste onderdeel zijn. Respectievelijk zwemmen en hardlopen. Marco zegt dat hij tot z’n achttiende vooral in zwembaden lag en nooit aan hardlopen deed, maar daar intussen grote stappen in gemaakt heeft. Hij refereert aan de successen in het verleden: brons op het WK (toen nog met Maaike Caelers in plaats van Maya Kingma) en brons op het EK Weert (met het huidige kwartet).

De kans bestaat dat Jorik en Marco ook individueel mee mogen doen. Het gaat dan om zogeheten quotaplaatsen, die Rachel en Maya feitelijk al bemachtigd hebben. Zij moesten daarvoor een top zes halen in Word Triathlon Series standaard afstand, conform de NOC*NSF-eis. De quotaplaatsen per land worden na 14 juni duidelijk.

Kwartje valt goed

Technisch directeur Adrie Berk is verheugd op het bijtijdse besluit van World Triathlon. ,,Sommige landen hebben voordeel van deze beslissingen, anderen ondervinden nadeel. Voor ons is het kwartje gelukkig de goede op gevallen. Normaal gesproken hadden we nog aan minimaal één olympische kwalificatiewedstrijd mee moeten doen, maar dat is dus nu niet meer aan de orde. Dit geeft voor ons zeker meer rust. Het is nu eenvoudiger om onze route met hoogte- en warmtestages naar Tokyo uit te stippelen.” Het kwartje van Adrie is trouwens niet het Kwartje Anna Paulowna…

Marlene de Boer: daar hebben wij grote verwachtingen van

Niet als triatlete op de Spelen, maar je zou ze bijna in de atletiek mee willen laten doen: Marlene de Boer loopt in elk geval steeds sneller. Afgelopen zondag zette ze in Dresden op de Citylauf halve marathon een ijzersterke 1.19.14 uur op de klokken. Met een vorig record van 1.22 uur ging ze dus beduidend rapper.

De triatlete maakt sinds enige tijd deel uit van de ‘stal van Yvonne van Vlerken’ en haar Team Sirius Europe. Yvonne nam zelf geen deel, maar was wel apetrots op haar pupil. Wij ook trouwens, binnenkort maken we iets meer bekend inzake Trikipedia en Marlene. Twee jaar terug al goed voor een achtste plaats op de Ironman 70.3 in Zell am See en winnares in agegroup F30. Het was toen al haar vierde zege op vier triathlons! Ook TriAmsterdam wist ze te winnen. In Dresden waren er meer opvallende resultaten voor Nederlandse atleten overigens: Richard Douma won de 10 km. in 28.55, Bart van Nunen liep de halve in 1.01.47 en Tom Hendrikse de hele in 2.13.03 uur. Conclusie: het is zo slecht gesteld nog niet met de vorm van veel Nederlandse sporters.

Drie Nederlandse in Ironman 70.3 Geelong

Komend weekend houden we een aantal interessante wedstrijden over. Ironman Nieuw-Zeeland dus zaterdag en het hele weekend de Super League Triathlon Arena Games in Londen. Verder de XTerra Taiwan in Kenting en zondag de van begin februari naar 28 maart verplaatste Ironman 70.3 in het Australische Geelong. De grote namen zijn weer bijeen: Josh Amberger, Simon Hearn, Aaron Royle, Tim Reed en Tim van Berkel. Bij de vrouwen gaat de strijd tussen Amelia Watkinson en Ellie Salthouse. Zelfs drie Nederlandse deelnemers in Geelong: Martin Sprong, Tonny van Eck en Anne Wiegers.

Challenge Lissabon zou aanvankelijk ook dit weekend zijn, maar is uitgesteld tot 25 september. In Nederland hadden we aanvankelijk onze hoop gevestigd op de zwemlopen in Vlissingen en Amersfoort plus de RBR Oldenzaal. Maar u kent het verhaal. Ze zullen er ongetwijfeld in 2022 wel staan.

Maya tekent bij MANA Sports Entertainment Group

Nog even terug naar onze Olympische kandidaten, want donderdag werd ook bekend dat Maya een contract tekent bij MANA Sports Entertainment Group, kortweg MANA SEG. Dit jaar komt ze in actie op de Super League Arena Games Rotterdam, de WTS series, De Spelen in Tokyo en de Super League Championship Series. Naast sportieve prestaties is Maya ook bezig sterke partnerships naar zich toe te halen, Ondernemers waar ze in gelooft en op kan vertrouwen.

Maya en MANA: het scheelt maar 1 lettertje. Ze reageert op de site van MANA SEG verheugd op de samenwerking. ,,Wereldtop triatlete worden is een mooie race en ik heb geleerd hoe beter je wordt, hoe meer het met zich meebrengt. Ik ben MANA SEG dankbaar dat ze met alles helpen ook buiten het zwemmen, fietsen en lopen. Zij geven me de middelen om steeds grotere stappen te maken in deze ongelofelijke sport.” Maya heeft altijd haar eigen weg gevonden in de sport gebaseerd op principes en geloof. Een kernverlangen is de wereld en sport op een betere manier achter te laten dan ze het aantrof. Sponsor en triatlete geloven in een geweldig jaar voor duursport met de Spelen als hoogtepunt.

 

 

 

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.