Han Poppema heeft ’t geflikt: 12 heles, 12 provincies, 12 maanden; verslag van finale; IM’s Cartagena en Florida – WTJ 2135

MAANDAG – Een uur na de thriller tussen Max Verstappen en Lewis Hamilton was het in Woerden opnieuw feest. Rond 16.30 uur liep Han Poppema het prachtige gebouw van TechnoHub binnen. Daar wachten tientallen vrienden en bekenden de bijzondere triatleet uit Linschoten op. Het waren de laatste metertjes van zijn TwaalfTwintig avontuur. Een avontuur dat eigenlijk in 2020 al voltooid had moeten worden, maar toen was het door corona onverantwoord om de solo-triathlon langs twaalf provincies voort te zetten.

Voor Han en zijn team was uitstel geen afstel. Ze pakten in januari de draad weer op. Nu niet 12 hele triathlons in z’n geheel afgewerkt in de 12 provincies, maar Het Groene Hart/Woerden steeds als vertrekpunt en dan is 180 kilometer fietsen vanuit de meest centrale provincie Utrecht goed te doen om alle provincies aan te doen. Hij begon met Noord-Brabant in januari en eindigde in zijn thuisprovincie Utrecht op 12 december. 12-12-2021. Alles was twaalf op deze dag. De temperatuur ook nog bijna. Maar niet de watertemperatuur van de Singel, die kwam om 3 uur ’s nachts (!) nog niet boven de 7 graden uit. Dik ingepakt ging Han in de nachtelijke duisternis van start. Een bewust keus om zo toch voor 17 uur klaar te zijn en de avondlockdown niet al te veel te overschrijden.

Thuisvoordeel

Of het thuisvoordeel hem hielp, valt te betwijfelen. Natuurlijk werd Han gedragen door nog meer support dan in de vorige elf hele triathlons, maar het was een druilige, miezerige dag en dan is het niet bevorderlijk dat je eerst al in ijskoud water hebt moeten zwemmen om vervolgens ook bij het fietsen veel natte omstandigheden mee te maken. Met de Lekdijk in het parcours weten de kenners voldoende: het waait daar werkelijk ALTIJD. Onderweg legde Han ook nog een paar bezoekjes af. Aan het sportcomplex van zijn vereniging AV Clytoneus bijvoorbeeld. Om er echter nog een extra looprondje of training tegenaan te gooien ontbrak de tijd. Han moest na het sportpark Cromwijck immers nog 18 kilometer. Wederom liep een groepje met hem mee, zoals dat het hele jaar al ging.

Foto’s: PunchCreative

Even verderop sloten zijn kinderen nog aan met echtgenote Inge er op de fiets achteraan. Stuk voor stuk mooie momenten, die werden vastgelegd door Erik en Jorèn van PunchCreative (AV Media Design). Het duo vormde belangrijke steunpilaren in Team TwaalfTwintig. Samen met Aafke, Jan, Albert, Arjen, Ko en Hessel en nog een groot aantal vrijwilligers en meezwemmers, -fietsers en -lopers.

Zoals eerder in Zeeland was Han zelfs in zijn eigen provincie even onvindbaar. Zijn gsm met de tracker was kwijt. Later bleek ie gevonden bij de plaatselijks Sushi-tent. Het is slechts 1 van de ontelbare voorvallen, die Han meemaakte op zijn twaalf heles. ,,Een draaiboek om dit te doen bestond niet. We moesten het allemaal zelf uitstippelen. Daarom was het goed dat er geregeld mensen met me meefietsten en -liepen, ook voor de veiligheid. En ik kreeg ook weer energie om door te gaan, zoals bijvoorbeeld mijn zoon Tim, die klaar stond in Haastrecht om mee te lopen. Dat geeft zo’n boost.”

Wat is Nederland toch mooi!

De bonus van deze speciale triathlon-format is dat Han op bijzondere plekken is geweest, waar je met een gewone triathlon niet zo snel komt. Lopen langs de Drunense duinen, zwemmen bij 2 graden, een week voordat Nederland op de schaats stond, het stuk Kustmarathon Zeeland, finish op de Esplanade in Almere, stukje Bonkevaart, de Martinitoren beklommen, de wisselzone op de middenstip van Heracles Almelo. Als iemand een bijzonder gevarieerd jaar achter de rug heeft, dan is het Han Poppema wel. Een wedstrijd maakte hij er overigens niet van, dat was ook niet de opzet. Zijn conclusie was wel: ,,Man, man: wat is Nederland mooi.”

De opzet was wel: slagen in deze missie om 12 x 3,8/180/42 te voltooien en ook: zo veel mogelijk euro’s bijeen halen voor het goede doel: het Gehandicapte Kind. Het eindbedrag werd na afloop door burgemeester Viktor Molkenboer bekend gemaakt: 12.300 euro. Het streefbedrag van 12.000 was daarmee gehaald en de teller loopt nog steeds. Met dat bedrag kunnen de frames voor de framerunners aangeschaft worden, zodat ook gehandicapte kinderen kunnen meesporten.

Het avontuur van Han keert terug in documentaire van PunchCreative

Omdat de Obstacle Run in mijn eigen dorp niet mocht doorgaan, ging ik graag op Aafkes uitnodiging in om de slotfase van de twaalfde hele live mee te maken. Nog niet om 3 uur ’s nachts hoor, dat lieten we graag aan Han en z’n team over. Maar op een fietspunt en de passages bij het lopen waren we getuige van dit speciale project. En ach, als we er dan toch zijn en er ligt een microfoon bij de finish…dan praten we deze triathlon-gigant met veel plezier binnen. Prachtig om zo’n sportkerel aan te zien komen, vervolgens op het podium de huldiging mee te maken en zo een piepklein steentje te mogen bijdragen aan dit giga-avontuur.

De documentaire/film van PunchCreative wordt ergens eind 2022 verwacht. Wij kijken er alvast naar uit!

De wedstrijden van verder weg waren afgelopen zondag de twee Agegroup-only Ironmans 70.3. In de befaamde havenstad Cartagena Colombia was de overmacht van de Colombianen groot. De winst ging naar Andres Felipe Castillo Larorre in 3.54.48 uur. Hij versloeg landgenoten Eduardo Acevedo en Jean Helbert Rios Escobar met 10 respectievelijk 11 minuten. Zes minuten was de voorsprong van de zegevierende Natalia Andrea Arbelaez Serna (zo’n speaker heeft de handen vol aan het binnenpraten van al die landgenoten….) op Daniela Marquez Correa en twaalf minuten op Luisa Fernanda Lopez Trigos. Een Nederlandse deed mee: globetrotter Miranda Gahrmann finishte als 129e vrouw en daarmee 19e in haar leeftijdsgroep. Ook waren er drie Arubaanse deelnemers. In totaal 1600 deelnemers, dus bij Ironman zullen ze weer dik tevreden zijn….

12 DECEMBER: IRONMAN 70.3 CARTAGENA
1043.Gregory Giel (ARU) 6.33.21 (254e M35)
1180.Edsel Lopez (ARU) 7.22.29 (28e M55)
V:
129.Miranda Gahrmann 6.01.39 (19e F35)
242.Sheryl Stolk Rodriguez (ARU) 6.46.55 (32e F4o)

Ironman 70.3 Haines City Florida

Geen enkele Nederlander op de allerlaatste Ironman-race van 2021 (die in Fortoleza, Brazilie gaat komend weekend niet door), namelijk die van Haines City, Florida. Daar zijn dit jaar twee Ironmans 70.3 gehouden. In het voorjaar een pro-race (winst Bart Aernouts en ook Michiel de Wilde en Tom Oosterdijk van de partij) en zondag 12-12 de agegroup-only race. Met minder tot de verbeelding sprekende namen uiteraard. Jacob Capin de Amerikaan won in 4.13.43 uur. Een minuut later gevolgd door landgenoot Luke Davis. De derde plaats ging naar de Braziliaan Marcela Galvao Fenerich op 13 minuten achterstand. Bij de vrouwen een Venezuolaanse overwinning voor Daniela Araujo. In een spannend duel met de Amerikaanse Nicole Sierra haalde ze het met 23 seconen voorsprong. Eindtijd 4.52.56 uur. De derde plaats ging naar de Costaricaanse Laura Murillo. Geen Nederlandse deelname dit keer. Hier zo’n 1100 deelnemers, zodat over alle Ironmans dit jaar opgeteld zo’n 135.000 (!) triatleten hebben meegedaan. Tel uit je winst.

 

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.