Van onstuimig dagje NTB naar sportgala met vele hoogtepunten en derde sporttitel voor Jetze Plat! – WTJ 2146

WOENSDAG – Turbulent dagje wat stijlvol en mooi eindigt. Zo mogen we deze 22e december 2021 wel typeren. Het begon allemaal ’s ochtends met een emotionele bijeenkomst op het bondsbureau, waar het ad interimbestuur onder voorzitterschap van Alexander Vandevelde het vijfstappen plan uit de doeken deed. Het betekende ook een naderend afscheid van inmiddels twee personen, die als sleutelfiguren worden gezien in de afgelopen jaren: technisch directeur Adrie Berk en NTB-directeur Rembert Groenman. Op het NTC zijn een aantal coaches op andere taken gezet. Dat bleek al eerder toen coaches Sander Berk en Jordi Meulenberg niet mee gingen op trainingskamp naar Cyprus.

Cyprus

Op dat trainingskamp werden de atleten (Quinty Schoens, Silke de Wolde, Luna de Bruin, Kim van ’t Verlaat, Mitch Kolkman, Gjalt Panjer, Jesse Cuijpers, Hidde Molle, Olaf Jan Bosscher, Joey van ’t Verlaat) trouwens pas aan het eind van de middag ingelicht over wat zich op Papendal zoals afspeelde. De media mocht er om 14 uur mee naar buiten en hield zich ook aan dat embargo.

Grandioos sportgala

’s Avonds toen de stofwolken enigszins waren opgetrokken werden we gelukkig verblijd met de verkiezing van Jetze Plat tot Paralympisch sporter van het jaar. Een titel, die hij te danken heeft aan zijn drie Olympische titels in Tokyo: triathlon, handbiken wegwedstrijd en handbiken tijdrit. Of zijn vierde en vijfde wereldtitel triathlon nog zwaar hebben meegewogen, weten we niet. Feit is wel dat van alle genomineerden de prestaties van 2020 en 2021 meetelende, want vorig jaar hield de NPO geen Sportgala. De meeste prestaties reflecteerden aan de Spelen uiteraard.

Foto: Mathilde Dusol

Zo waren de andere genomineerden Diede de Groot (rolstoeltennis) en de vrouwen rolstoelbasketbalploeg ook goed voor Olympisch goud. Internationaal was Diede overigens eerder deze maand wel goed voor de internationale prijs als beste Paralympiër. Daar werd Jetze tweede achter Marcel Hug. Om maar even aan te geven hoe sterk de concurrentie in eigen land was op dit Sportgala, waarin vele mooie momenten zaten.

Derde keer Jetze

Het was al de derde keer dat Jetze de beste was. In 2017 en 2019 werd de 30-jarige geboren Amsterdammer ook al uitgeroepen tot Paralympisch Sporter van het Jaar. ,,Jullie verdienen deze allemaal”, zei Plat met de Jaap Eden-award in zijn handen tegen de andere genomineerden in zijn categorie. ,,Het kon alle kanten op. Ik vind het een hele eer dat ik ‘m mag hebben. Eigenlijk zouden we deze trofee moeten opdelen in drie stukken.”

Jetze kreeg de Jaap Eden-trofee (in Haarlem geboorteplaats van deze sportheld uit de 19e eeuw!) uitgereikt door ‘Blade Babe’ Marlou van Rhijn, die eerder aan tafel bij Dionne de Graaf vertelde waarom ze juist voor de Spelen gestopt was. Anna van der Breggen was er ook, ze zag alvast hoe het straks voelt als ploegleider in een volgwagen. Dat we Anna heus ook nog eens terugzien in bijvoorbeeld een wintertriathlon of duathlon lijdt ook geen twijfel. Het was immers in de wintertriathlons dat ze aanvankelijk furore maakte.

Eerbetoon aan Bibian

Sowieso veel aandacht voor de paralympische sport. In beeld (Jetze na zijn motorcross crash geblesseerd in bed) en ook in de prijzen. Een groots moment was de Fanny Blankers-Koen carrièreprijs voor oud-renner Hennie Kuiper (uitgereikt door zijn rivaal uit de Tour 1980 Joop Zoetemelk), maar ook postuum voor Bibian Mentel. De prijs werd door Richard Krajicek aan huis bij haar man Edwin Spee en zoon Julia uitgereikt. Bibian was zeer succesvol als snowboardster, maar deed in onze sport ook twee keer mee aan de indoor triathlon in Dordrecht: de Gigathlon, uiteraard ook daar voor het goede doel namelijk zoveel mogelijk gehandicapte kinderen aan het sporten krijgen. Ze overleed op 29 maart dit jaar op 48-jarige leeftijd. ,,Kippenvel, heel vet”, zei Edwin, ,,Negen maanden na haar overlijden deze prijs, heel mooi.”

Ook bij de verkiezing coach van het jaar was voor het eerst een paralympisch trainer uitverkoren: Eelke van der Wal is wielercoach bij de paralympiërs. Hij won de titel niet, die ging opnieuw naar zijn collega bij de valide wielrenners: Hugo Haak. Voor deze verkiezing brachten 250 Nederlandse coaches en leden van de vakjury hun stem uit.

Baanwielrenners en Sifan pakken titels

De wielrenners kwam ook het verst als sportploeg van het jaar. Drie Olympische kampioenen: vrouwenhockeyteam, de roeiers van de dubbel vier en het kwartet baansprinters Harrie Lavreysen, Jeffrey Hoogland, Roy van den Berg en Matthijs Büchli. Twee van de vier Jerommekes waren aanwezig om de prijs van Anna van der Breggen  in ontvangst te nemen. Dolgraag was ook de sportvrouw van het jaar Sifan Hassan naar de uitreiking gekomen. Sterker nog: ze was er speciaal voor naar Nederland terug gekeerd, maar de tweevoudig Olympisch kampioen testte positief en kreeg de prijs van Guus Hiddink op afstand uitgereikt. Sifan versloeg Annemiek van Vleuten (let op: ook die komt nog wel eens naar triathlon!) en Suzanne Schulting.

Max wint

De apotheose was de verkiezing van sportman van het jaar nadat op uitgebreide wijze een eerbetoon was gebracht aan de Flying Dutchman Epke Zonderland (gaat geen triathlons doen, wel voetballen en is binnenkort sportarts). Het was Max Verstappen, die ons land zodanig in beroering bracht met de historische wereldtitel in de Formule 1, die aan het langste eind trok. Vader Jos nam de prijs in ontvangst van Epke. Hij vertelde dat zijn zoon emotioneel vermoeid is en echt meer dan toe was aan vakantie. Olympisch kampioenen Harry Lavreysen en Nick Kimmann konden allicht vrede hebben met deze keuze, al blijft zo’n festijn natuurlijk altijd appels met peren vergelijken.

Reinier Paping: te gast op EK triathlon Almere 1991

Maar wat een sportjaar: windsurfer Kiran Badloe en baanwielrenster Shanne Braspennincx werden Olympische kampioen maar haalden de top drie van genomineerden niet eens. En ons triathlonkwartet leverde met een vierde plaats een wereldprestatie, maar komen ook niet in aanmerking voor een nominatie. Het programma begon trouwens met een ander eerbetoon namelijk aan Reinier Paping, winnaar van de meest barre Elfstedentocht in 1963. Reinier was te gast op het EK triathlon in Almere 1991 en hij stond aan de finish van de Elfstedenzwemtocht van Maarten van der Weijden. Een wedstrijd gewonnen, maar voor eeuwig aan de vaderlandse sporthistorie verbonden. Op 90-jarige leeftijd overleed hij.

Foto: familie Vd Weijden

Bij onze zuiderburen gaat de uitslag op de nationale sportverkiezingen altijd wat dieper en scoorde het Mixed Relay Team een tiende plaats en was triatleet Marten van Riel goed voor een achtste plaats in de Belgische sportverkiezingen die gewonnen werden door Wouter van Aert en turnster Nina Dewael.

Over Mixed Relay gesproken

Da’s nou ook niet aardig: precies bij aanvang van de Vrouwenweek liet World Triathlon weten dat de mannen voortaan voorgaan. In de Mixed Relay wel te verstaan. Het World Triathlon Executive Board vergaderde hybride in Madrid (sommige fysiek aanwezig, anderen via Zoom-verbinding) om het seizoen 2022 voor te bereiden.

Het gaat dan over de kalender, de strategie, marketing- en sponsorzaken, financiën enzovoorts. Er is een Para Cup-race toegewezen aan Alanya, de Multisport Festivals worden uitgebreid met het WK crossduathlon en dat dan in Targu Mures 2022. Er zijn wat strengere regels opgesteld voor het gedrag tijdens het zwemmen en 60-plussers zullen sneller een wetsuit moeten dragen. Verder is het verbod op ligsturen weer van toepassing. Agegroupers mochten het al niet meer, de elite nu dus ook niet. Regionale en continentale evenementen krijgen voor de World en Olympic Ranking worden opgewaardeerd met meer punten. Goed nieuws dus voor de Triathlon Holten. De ‘race to Paris’ begint vanaf 27 april 2022 dus daar zit Holten 2022 en 2023 zeker in verwerkt.

Hoe zal Oranje-team eruit zien?

Moeilijk te zeggen wat de opstellingswijziging in de Mixed Relay voor Nederland betekent. Zoals bekend is Marco van der Stel elite-atleet af. Zijn plaats wordt o.i. ingenomen door of Donald Hillebregt of Menno Koolhaas. Maar voor hetzelfde geldt dienen zich binnen onafzienbare tijd ook mannen als Ian Pennekamp en Mitch Kolkman aan. Het wordt wel zaak om een sterk zwemmer de race te laten openen, iets waar Maya Kingma altijd voor garant stond. Rachel Klamer en Jorik van Egdom blijven vooralsnog de ideale ‘afmakers’, maar de tijd zal het leren. Misschien zijn het wel de vier op de onderste foto.

In dat opzicht heeft helderziend medium Wimia al aangekondigd op nieuwjaarsdag weer in zijn glazen bol te kijken. Tegelijkertijd gaan we hem ook confronteren met zijn gedane voorspellingen voor 2021….

 

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.