Drie keer won een Nederlandse triatleet een Zuidamerikaanse race; Bermuda voor WTCS; Maikel en Marije sterk in INDIE 10k – WTJ 2196

DINSDAG – Ja hoor. Danne Boterenbrood reageerde al op het bericht van gisteren, toen we haar overwinning in het Chileense Vina del Mar in herinnering brachten. ,,Gelukkig heb ik daar nog foto’s van”, zei ze. Meteen stuurde ze de plaatjes dat ze door het finishlint loopt en kort daarna voorover gebogen nageniet van de winst op deze Americas Cup. Helemaal zeker zijn we er niet van, maar het is tot dusverre pas drie triatleten gelukt om een Zuidamerikaanse wedstrijd te winnen.

De eerste was Pim van den Bos, die in 1989 de internationale triathlon van Paramaribo won. Daarna volgde dus Danne Boterenbrood, winnares van de America Cup triathlon in Vina del Mar 2011 en tenslotte die historische zege van Jetze Plat in Rio de Janeiro: de allereerste Olympische titel op de paratriathlon. We hebben foto’s/berichten van alle drie.

Hadden we Midden- en Noord-Amerika erbij genomen dan kwamen ook de topprestaties van onder anderen Yvonne van Vlerken, Heleen bij de Vaateen, Dirk Wijnalda en Derek de Korver erbij gepakt. Maar we waren even in Latijns Amerikaanse sferen met de race in Vina del Mar. Daar kwam trouwens nog meer nieuws uit voort, want de organisatie besloot ter plaatse nog wat hoger te mikken. De wedstrijd promoveert nog dit jaar tot World Cup en wel op 12/13 november 2022. Dat heeft World Triathlon Executive Board dit weekend besloten.

Tegelijkertijd is bekend gemaakt dat Hamilton Bermuda andermaal mee draait in de World Triathlon Championship Series 2022. De wereldtop komt nu niet bijeen in het voorjaar op ‘Flora Duffy’s Island’ maar pas op 5 en 6 november 2022. In 2018 en 2019 maakte de race op het eiland ook al deel uit van de WTCS. Daarna volgde de teleurstelling met het cancellen van het WK sprint en relay in oktober 2021. Covid speelde toen parten. Om je een idee te geven wat de economische spin-off is van de WTS noemen we inkomsten, die het Bermudaanse bedrijfsleven direct of indirect genereerde met die twee evenementen: 4,4 miljoen dollar in 2018, 4,7 miljoen dollaar in 2019. En vervolgens nam ook het toerisme een enorme vlucht in de maanden erna. President Marisol Casado verwacht nog meer enthousiasme in 2022 nu Flora Duffy tot held van het land is uitgeroepen. De WTCS bestaat nu uit Yokohama, Leeds, Montreal, Hamburg, Chengdu, Bermuda en de ‘Grand Final’ in Abu Dhabi van 24 tot en met 26 november.

Een topwedstrijd op het gebied van hardlopen was zondag te aanschouwen op de wielerbaan van Sloten. Haast de complete hardlooptop van ons land was bijeen voor deze INDIE 10 kilometer als alternatief voor Groet uit Schoorl. Ook (oud-) tri- en duatleten waren van de partij. De beste van de huidige lichting multisporters was onmiskenbaar Maikel Peeman. De zoon van Erik is zeker op hardloopgebied al lang uit de schaduw van zijn vader getreden. Maikel finishte als zevende in een messcherpe tijd van 29.35! Dat is nog niet zijn persoonlijk record trouwens, want dat staat op de baan op 29.01 minuten. Thomas Cremers deed er op de Sloter baan niet veel langer over: 30.21 minuten, goed voor de 18e plaats. Ronald Schroer, begin deze eeuw nog een sterk duatleet maar inmiddels gerenommeerd atleet was klaar in 29.21 minuten, goed voor een vijfde plek in de door Benjamin de Haan (28.20!) gewonnen race. Olaf van den Bergh finishte als 41e in 31.51 minuten. 58e was Dennis de Knijff in 32.48 minuten. Dan Jaimy Voogt op een 71e positie in 33.08 en Jardy van den Heuvel (in juli in de reunie-race van Holten!) was goed voor een 78e plaats in 33.30 minuten. Twee plaatsen daarna: Leon van Hamersveld in 33.34.

Een topprestatie leverde ook Marije Hijman. De Boskoopse triatlete klasseerde zich als vijfde in een toptijd van 35.31 minuten. Duatlete Karin Nieuwenhuijsen volgde haar als zesde in 35.35 minuten. Twaalfde dan Sophie van der Most, in deze race goed voor 36.39 minuten. Dieuwertje Bax finishte voor eigen publiek als zestiende in 37.12. Ook Kelvin van der Doe, Jorrit Vulker en Marco Grillo finishten dik onder de 40 minuten. Maaike Vooren, Marleen Haakma en Julia de Leeuw zaten daar net boven.

Maar de meeste lof (voor wat betreft de triatleten) ging uit naar Maikel Peeman en Marije Hijman.

 

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.