Dromen; Commonwealth Games; Moskou Challenge en tri Rusland; James Lawrence en Maarten – WTJ 1764

WOENSDAG – Ik droomde van de week dat bij de 2000e aflevering van het WTJ de wereld op dezelfde dag geheel coronavrij zou zijn. Was een mooie droom. De kaap van tweeduizend keer een triathlonverhaaltje mag een feest worden, waar veel mensen bijeen zijn. Iets wat pas kan als dat venijnige virus de kop is ingedrukt. De berichten over vaccineren waren woensdag overigens hoopvol. Minister De Jonge had het al over 1 juli als einddatum. Gas op die lolly dus, wat mij betreft nog net vier dagen eerder. Want dan zitten we in het laatste juniweekend en kunnen er al lekker wat wedstrijdjes doorgang vinden (beetje bevooroordeeld ben ik wel, want Oud Gastel zit ook in dat weekend). Maar die 2000e…..dat is dus rond carnaval 2022. Ik beloof plechtig dat we zeer beschaafd zullen carnavallen, opdat het virus niet weer oplaait.

Gemenebest Spelen was eerste groot evenement met triathlon in 1990

Alle gekheid op een stokje, nemen we de laatste nieuwtjes even met jullie door. Zoals daar zijn de Commonwealth Games. Hebben wij Nederlanders misschien weinig mee, maar voor de Gemenebestlanden is het na de Olympische Spelen het belangrijkste sportevenement. Sinds 1990 staat triathlon op het programma van de Commonwealth Games, veel eerder dus dan de Olympische Spelen. Het was eerst in Auckland met Rick Wells en Erin Baker als winnaars. Daarna duurde het trouwens weer twaalf jaar, want in twee tussenliggende Games werd niet aan triathlon gedaan. In Manchester 2002 weer wel. Het Canadese duo Simon Whitfield (twee jaar na zijn Olympische titel) en Carol Montgomery waren de besten in Manchester. Melbourne, Glasgow en Brisbane hadden daarna ook de beste triatleten uit de Angelsaksische landen in huis. De laatste editie in 2018 in Brisbane bracht goud bij Henri Schoeman en Flora Duffy. Richard Murray finishte als zesde. Om maar eens aan te geven wat een wereldveld er steeds aan de start staat.

Commonwealth Games Birmingham openen met triathlon

Een lange inleiding op de Commonwealth Games van volgend jaar. Ze zijn in Birmingham, Engeland en beginnen op vrijdag 29 juli 2022. Het wordt het grootste sportevenement in het Verenigd Koninkrijk sinds de Spelen van Londen. Triathlon opent het sportfeest op die vrijdag met de sprint afstand. Twee dagen later is de Mixed Relay. 31 juli 2022 dat is dus op de kop af een jaar na het debuut op de Spelen in Tokyo. Ook op die 31e juli komen de paratriatleten in actie in Birmingham, want op de Gemenebest Spelen is de integratie op haar best. Nog een positief onderscheid met andere grote sportevenementen: in Birmingham is meer eremetaal te behalen voor vrouwen dan voor mannen. Op het programma staan 19 sporten met in totaal 283 medaille-evenementen. De triathlonwedstrijden zijn in het Sutton Park hartje stad. Verdeeld over twee weekenden worden de medailles uitgereikt, dus niet direct na de wedstrijden.

Troika hier, troika daar: Challenge Moskou

Dan schakelen we nu over naar onze correspondent in Moskou. Die had de laatste jaren niet zo veel te melden, maar is met de aankondiging van de Challenge Moskou of Moscow of eigenlijk Mockba natuurlijk wel in z’n nopjes. Het was best een verrassend bericht van de Challenge Family. Nota bene in het tweede jaar vol onzekerheden komt deze nieuwe halve triathlon als een prettige aanvulling kalender.

Mooie datum

Zondag 18 juli is zelfs een heel aantrekkelijke datum met nauwelijks grote internationale wedstrijden op de kalender. Dus hup: koffers pakken en naar de Russische hoofdstad. Organisator Elena Krivenkova rekent daar kennelijk ook op, want ze verwachten 5500 (!) deelnemers en 100.000 toeschouwers bij het debuut. Misschien heel ambitieus, maar het heeft wel iets natuurlijk: zwemmen in de Moskva, fietsend langs Kremlin, Maussoleum en Goem en finishen op het Rode Plein met de Sint Basiliuskathedraal als decor.

De halve afstand is het hoofdnummer, maar er zijn ook kortere races en ook voor de jongste Nikolaitjes en Vladimirtjes. Elena promoot de race met aanvullende festiviteiten als muzikanten langs het parcours, concerten, award ceremonies en groot vuurwerk. CEO-Challenge Jort Vlam noemt het nieuwe familielid in het Challenge-persbericht een ‘bucketlist-dingetje’, maar dat is misschien al een understatement. De Russen pakken het ook op triathlongebied steeds groter aan.

Korte historie Russische triathlon

We moeten bijna dertig jaar terug naar de laatste grote triathlon in Moskou. In het eerste jaar van de ITU World Cup-series kreeg Moskou zo’n wedstrijd toegewezen. Op 12 juli 1992 wonnen de Ier Garreth McCartthy en Isabelle Mouthon uit Frankrijk die World Cup. Drie jaar eerder werd de USSR Triathlon Federation opgericht. In Sint Petersburg waren in 1990 de eerste Sowjet-kampioenschappen met als winnaar Aleksander Nikulshin en Leila Lint. Tot de Sowjet Unie uiteen viel kwam er in de meeste staten een eigen triathlonfederatie. De Russische ontstond in 1992 en in Omsk werden de eerste Russische kampioenschappen gehouden. Winnaar toen Andrey Makushin.

Tegenwoordig zijn er in 45 regio’s in Rusland triathlonwedstrijden. Fameus is het circuit onder de naam IronStar. Wij kennen vooral de races in Kazan, Sochi en Sint Petersburg. Beste Russen zijn momenteel de broers Dimitry en Igor Polyanskyi en bij de vrouwen Alexandra Razarenova en Anastasia Gorbunova. Stille wens mijnerzijds zou zijn dat in het muziekrepertoire bij de finish het nummer Dodenrit van Drs. P (Troika hier, Troika daar) en Kalinka van Ivan Rebroff te horen zal zijn.

Kranten over James Lawrence en de reactie van Maarten

Vandaag in mijn AD-krantje opmerkelijk veel triathlonnieuws. Eerst Esther Vergeer, die nog wat langer Chef de Mission blijft voor de Paralympische Spelen (dus na Tokio sowieso ook de Winterspelen in Peking). In dat verhaal kijkt ze nog even terug op haar lange tennis- en kortstondige triathloncarriere. En een sportpagina verderop wordt Maarten van der Weijden gevraagd te reageren op de 100 triathlons in honderd dagen van Ironcowboy James Lawrence. Maarten is eigenlijk vooral vol bewondering over de onderneming. Verklaarbaar overigens, want Maarten wordt niet voor niets in hetzelfde artikel ’s lands vleesgeworden zelfkastijding die met interesse eenieder volgt die de grenzen van het menselijk lichaam opzoekt.

NK RBR Hoogerheide afgeblazen

Beste duatleten, ik heb met jullie te doen. Andermaal moeten we een annulering afkondigen. Dit keer het NK sprint RBR in Hoogerheide, voor het tweede jaar op rij. Het zou op zondag 2 mei plaats hebben, maar de organisatie krijgt van de gemeente Woensdrecht geen vergunning. Later dit jaar gaan zitten is voor John de Crom c.s. niet ideaal omdat dat andere evenementen gepland zijn. Daarmee verdwijnt de derde wedstrijd van het Jeugd- en Juniorencircuit en is onduidelijk geworden hoe het dit jaar verder moet met dit circuit.

 

 

 

 

 

 

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.