Alex Yee wint Cagliari; Nederlandse eer op Hawaii gered door Ton Elie (Wereldkampioen M55); Diede Diederiks schitterend tweede in Venetië – WTJ 2619

ZONDAG – In de Hawaii-gekte vergaten we de mannenrace in Cagliari. Dat was toch nog altijd een World Triathlon Championship Series, dus de moeite van het vermelden waard. En over die Hawaii-gekte gesproken: overdrijven is ook een kunst. Rond het middernachtelijk uur waren er op de Nederlandse en Belgische sites (ook de onze) al zoveel mensen afgehaakt, dat we nog voor een erg klein publiek zaten te tikken. De echte volgers zaten gewoon op de Ironman-site en de aanhang van onze agegroupers waren ter plaats of hadden een eigen app, waarin ze informatie over de Nederlandse deelnemers uitwisselden.

Belangstelling zonder Nederlandse pro’s stukken kleiner

Tja, de tijden van de Nacht van de Triathlon, van Avro’s Sport Panorama met een reportage van een uur op maandag, de hele achterkant van de Volkskrant op maandag….. op die tijden, daar moeten we op wachten tot jongens als Niek Heldoorn, Menno Koolhaas, Milan Brons en Youri Keulen hun opwachting maken op het grootste strijdtoneel dat onze sport kent. In de jaren negentig toen we zelf ook vaak meegingen naar Hawaii, waren we in gezelschap van sportjournalisten van Volkskrant, Trouw, Telegraaf, AD en…de Panorama. Legendarisch was het moment waarop Thea Sybesma bij het fietsen aan fotograaf Soenar Chamid (was er in opdracht van de Panorama) vraagt of ze wel ‘bloot genoeg’ rondfietste voor dat blad. Dat waren nog eens tijden.

Waarschijnlijk zullen nu de Noorse kranten bol staan van Ironman Hawaii. Daar waren in kroegen in Bergen wel veel mensen samen gekomen om de Noorse Nacht van de Triathlon te vieren. En daar kunnen we ons wel iets bij voorstellen. Voor Trikipedia waren onze agegroupers genoeg reden om het evenement intensief te volgen. Zoals wij het hele jaar op heles en halves alle agegroupers volgen. Onze oprechte felicitaties aan alle Nederlanders, die meededen op Hawaii en – op Marlene de Boer en Rob Barel na – ook allemaal gefinisht zijn. Bijzondere felicitaties aan Ton Elie, de wereldkampioen M55, de hoogste leeftijdsgroep in de zaterdagserie. Ton had zijn dubbele namen doorgegeven, dus staat ie in de uitslagen te boek als Anton Walter. Maar wij kennen hem natuurlijk allemaal als Ton. Schitterend resultaat, daarover later meer.

Alex Yee inclusief kramp naar zege Cagliari

Cagliari dus. Gewonnen door Alex Yee. De Brit overwon een krampaanval en was zodoende toch nog de sterkste. Het werd een Double British Victory, want Jonathan Brownlee stond eindelijk weer eens op het podium als nummer twee. Brons ging naar de Braziliaan Manoel Messias. Zoals gebruikelijk was Yee nog niet vooraan te vinden bij het zwemonderdeel, wat als vanouds beheerst werd door Márk Deváy en kreeg Matthew Hauser mee. Duurde niet lang, want een flink peloton sloot aan. Toen nog even zonder de Brit, maar die kwam er gaandeweg de 40 km. fietsen toch nog bij. Een laatste ontsnappingspoging van Brownlee met de Japanner Furuya had succes. Met een halve minuut voorsprong begon het duo aan de 10 kilometer. Dat was voor Johnny profijtelijk natuurlijk. De rest moest eerst maar eens die halve minuut zien te overbruggen.

Taken during 2022 World Triathlon Championship Series Cagliari, Italy.

De inhaalrace van Alex Yee was indrukwekkend. Hij kwam langszij, ging over zijn landgenoot heen, maar moest dat toch nog bekopen even later met een krampaanval. Alex stond stil, waarop Brownlee weer dichterbij kwam. De spanning steeg toen de nummer twee van de Spelen toch weer aanzette en aan de finish nog 8 tellen voorsprong overhield op Jonathan. Messias was dus de derde finisher in een sprintje met Duitser Lasse Lührs. Daarna volgden de Spanjaard David Castro Fajardo en een andere favoriet Leo Bergere. Voor eigen publiek haalden de Italianen Gianluca Pozzatti en Michele Sarzilla verrassend hoge klasseringen: 7e en 8e. De top tien was vol met de Hongaar Csongor Lehmann en de Amerikaan Kevin McDowell. Matthew Hauser moest genoegen nemen met een elfde plaats en Jelle Geens met een 33e. Niet alleen Rachel Klamer moest in de vrouwenrace verstek laten gaan vanwege de blessure aan de pols, als gevolg van de val in Toulouse, ook haar man Richard Murray was wel op Sardinie, maar startte niet. Richard had pijn op de borst, last van zijn ribben en gaf forfait. Ook Hayden Wilde liet Cagliari schieten. Dat doet ie zelfs met Bermuda in de verwachting toch de wereldtitel te halen in Abu Dhabi. Bovendien heeft Hayden zijn zinnen gezet op de Super League-zege. Ook Flora Duffy deed niet mee, zij zet alles op Bermuda. Eerder op zaterdag was Maya Kingma op een fraaie negende plaats geeindigd en finishte Barbara de Koning als 39e.

Ironman 70.3 Venetië: zilver voor Diede Diederiks

We gaan naar de zondag, want ook na Hawaii gaat de sportwereld gewoon verder. Diede Diederiks bijvoorbeeld was in Venetië voor de Ironman 70.3, want het wereldwijde label gaat ook gewoon door. De historische stad fungeerde in het verleden nog als het decor voor twee Challenge-races, maar inmiddels is de organisatie overgestapt op de concurrent.

Bij de mannen ging de winst naar thuisfavoriet Alessandro Fabian in 3.41.06 uur. Slechts 34 seconden langzamer deed de Fransman Mathis Margirier erover en de Hongaarse winnaar van Challenge San Remo was ook rap klaar: op 2.37 minuten van de Italiaanse triomfator Fabian. De Kroaat Ongjen Stojanovic en de Zwitser Adriano Engelhardt waren de nummers vier en vijf. Robert de Korte finishte als 34e op 25 minuten achterstand. In totaal finishten 41 pro’s.

Zijn partner Diede finishte op een ijzersterke tweede plaats achter Lucy Byram. Hier de champagneshower van het podium met Giorgia Priarone op een derde plaats. Verder liet Diede sterke triatletes als Svenja Thoes (4e), Jade Nicole Roberts (5e) en Minna Koistinen (6e) achter zich.

Reacties Diede en Robert 

We spraken haar na afloop van de wedstrijd. ,,Het zwemmen in de zee was uitdagend! We startten met 20 dames, wat voor de pro’s wel een groot veld is. Zeker in het weekend met die andere race aan de andere kant van de wereld. Op de fiets heb ik een keer strategisch gereden met de laatste 30 km aanvallend, was ook nieuw voor me. Meestal trek ik m’n eigen plan, dat heb ik nu in de laatste fase gedaan. Was een vlak parcours langs de lagunes van Venetië-Jesolo. Mooie omgeving, al heb je daar niet de hele tijd oog voor haha.”

Goede fietsbenen had Diede dus. Zelf wijt ze dat aan een andere aanpak. ,,Ik ben iets anders gaan trainen en merkte dat dat effect heeft. Lopen ben ik erg blij mee. Was iets te lang, zoals je in de tracker zult zien, liep ik uiteindelijk 1.20 op de halve marathon. Was de snelste looptijd dus mag ik blij mee zijn. Voor mij een prima generale repetitie voor het WK IM 70.3 in St. George.”

Partner Robert de Korte deed ook mee. Hij werd 35e van de ongeveer 50 (!) pro’s. ,,Het lopen geef ik een zesje….Na de hele in Kalmar was dit toch weer leuker zo’n halve. Maar het niveau gaat zo snel omhoog. Wel leuk om het weer samen met Diede te beleven. Zelf heb ik weer wat huiswerk om aan te werken. Seizoen is nog niet over met het WK in aantocht.”

 

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.