IM 70.3 St. George: Lionel Sanders in sprint, Daniela Ryf in one women show – WTJ 1833

ZATERDAG – Als sprintkanon staat Lionel Sanders niet te boek. Meestal zorgt hij bij aanvang van het looponderdeel voor zo’n vernietigende versnelling dat The Colonel niet meer te achterhalen valt. In St. George, Utah was het op de Ironman 70.3 tot het laatst toe spannend en moest de Canadees voluit de eindsprint aangaan met de best verrassende Amerikaan Sam Long.

Bloedstollend duel Long-Sanders

Vijf tellen kwam Long tekort voor zijn eerste grote zege, maar Sanders toonde geen genade. Hij achterhaalde de Yankee in een bloedstollende finale van het Noordamerikaans kampioenschap. Op gepaste afstand kwam de Deen Magnus Ditlev als derde aan: dik twee minuten na het Noordamerikaans duel. Een andere Deen – Daniel Baekkegard – speelde ook een prominente rol in het wedstrijdverloop, maar negeerde een penalty bij stayeren en liep daarmee tegen een DSQ aan.

Dat Sam Appleton het zwemonderdeel domineerde was geen verrassing. Maar in de hedendaagse halve en hele triathlons komt het niet meer per se aan op het zwemonderdeel. Terwijl Ben Kanute en Daniel Baekkegard ook snel op het droge waren duurde dat net even langer voor de mannen die later kleur gaven aan de wedstrijd, Sanders en Long.

Deense hardfietsers

Danish Dynamite, zo worden de Deense hardfietsers wel genoemd. Het Scandinavische land heeft er patent op. Vroeger Torbjorn Sindballe en tegenwoordig Daniel Baekkegard en zeker ook Magnus Ditlev. Nadat korte tijd Rudy von Berg achter de voorrijdauto aan fietste, mocht Ditlev de poll-position innemen.

Halverwege kreeg de wedstrijd halve Belg/halve Amerikaan Von Berg en Ditlev op kop, dertien atleten erachter en vervolgens Sanders, Long en Andreas Dreitz die goed samenwerkten in de achtervolging en vanuit ongeveer veertigste positie de top tien in denderden.

Ditlev taaier dan verwacht

Ditlev wist dat hij op sterkere lopers enige voorsprong moest hebben alvorens de halve marathon aan te vangen. Hij scoorde een minuut op Von Berg en bijna drie op Sanders/Long/Dreitz/Baekkegard. Alsof dat kwartet het tevoren bedacht had, zwommen ze samen, fietsen op voldoende afstand samen en gingen ook als viertal het looponderdeel in. Samen haalden ze eerst Von Berg en daarna Ditlev bij. De Deen was taaier dan verwacht. Voor Dreitz was de achtervolging er te veel aan, hij moest de rol als eerste lossen en viel terug naar een zesde plaats. Baekkegard moest feitelijk zijn ‘stayer-straf’ uitzitten, maar daar kwam het niet van. Dan is de consequentie logisch: geen uitslag voor de Dubai-winnaar.

Twee Canadezen in top vijf

De sprint van Sanders en Long was magnifiek. Ditlev hield dapper stand, hoewel Rudy von Berg nog wel aandrong in de strijd om het brons. Jackson Laundry was op een vijfde plaats de tweede Canadees, waarna de Duitsers Andy Dreitz en Florian Angert kort na elkaar over de Magic Carpet binnen kwamen. De Oostenrijker Paul Ruttman was de verrassende nummer acht. Joe Gambles en Bradley Weiss maakten de top tien compleet, waarmee andere kleppers als Matt Hanson en Michael Raelert er net buiten vielen. Voor mannen als Ben Hoffman (21e) en David McNamee (22e) was de afstand gewoon te kort. Snelste zwemmer Sam Appleton kwam als 23e aan.

Daniela Ryf oppermachtig

Over de vrouwenwedstrijden zouden we kort kunnen zijn: Ryf, Ryf en nog eens Ryf. De Zwitserse superster liet alleen bij het zwemonderdeel nog vier atletes voor zich, maar al na 5 kilometer op de pedalen was het pleit beslecht. De voorsprong van Daniela Ryf groeide uit tot maximaal acht minuten. Toen wist de multikampioene wel dat het goed zat en liet ze de concurrentie iets dichterbij komen. Jeanni Metzler-Seymour verkeert in topvorm. Tweede was ze al in Ironman 70.3 Texas (achter Moench) en ze was in de coronaperiode ook een van de betere triatletes in de virtuele races. Dat alles betaalde zich vandaag uit in een verdiende tweede plaats voor de Zuidafrikaanse echtgenote van de Amerikaan Justin Metzler. Brons ging naar Emma Pallant, voormalig wereldkampioene duathlon. Wel op dik vier, respectievelijk vijf minuten.

Voor Pallant zit het venijn meestal in de staart, ze incasseerde in het zwemwater een dikke twee minuten. Daniela Ryf hield de schade op topzwemster Haley Chura (u kent haar nog uit de laatste Ironman Maastricht) redelijk binnen de perken. Geen wonder dat ze door even gas te geven al vroeg in de race op kop kwam te liggen. Directe concurrente was toen nog Paula Findlay. Een Canadese dubbelslag zat er echter niet in. Findlay werd achterhaald door Pallant en Skye Moench beschikte ook over prima fietsbenen. Metzler en Findlay begonnen als vierde en vijfde aan de 21 kilometer.

Sophie Watts loopt hardst van allemaal

Angry Bird was niet meer te achterhalen, daar was iedereen het over eens. Behalve misschien Jeanni Metzler, die nog bijna drie minuten op Daniela Ryf goed maakte en een dik verdiende tweede plaats haalde. Brons ging naar Emma Pallant, die ook nog een minuutje goedmaakte op Ryf. Paula Findlay, Skye Moench en Holly Lawrence moesten genoegen nemen met plaatsen net buiten het podium. Grootste verrassing was Sophie Watts, die zevende werd dankzij een puike 1.19 uur-looptijd, de snelste van allemaal. Jackie Hering, Carrie Lester en Sarah Crowley maakten de top tien compleet. Haley Chura viel terug naar de 13e positie.

Voor Lionel Sanders was het zijn 26e overwinning op een Ironman 70.3, al drie keer won hij St. George. Daniela Ryf debuteerde op dit parcours, maar was wel toe aan haar 21e Ironman 70.3-zege.

Tom de Bruyn derde bij Agegroupers

De Belgische pro’s stonden niet aan het vertrek. Als compensatie zorgde Tom de Bruyn bij de agegroupers voor een derde plaats achter de Amerikaan Andrew Hall en de Spanjaard Pelayo Menendez. Beste bij de vrouwen AGers was de Amerikaanse Rachel Zilinskas.

Over vier maanden keren we terug in St. George Utah, dan hopelijk met veel meer Europeanen en Nederlanders voor het WK Ironman 70.3 op hetzelfde parcours. The Colonel en Angry Bird hebben alvast hun visitekaartje afgegeven. Aan iedereen, die nu ontbrak de uitdaging om daar op 17 september verandering in te brengen.

 

Wim van den Broek

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.