Dankzij Jetze Plat weet elke Nederlander nu wat triathlon is; superlatieven schoten voorbije weken tekort over onze gouddelver – WTJ 2003

VRIJDAG – Hoe diep de triathlon ook in mijn genen zit, er zijn nog steeds Nederlanders die niet weten welke sporten verpakt zitten in de driekamp. Mensen, die nog nooit van Rob Barel of Rachel Klamer hebben gehoord, onwetend van het jaarlijks sportfestijn in de Flevopolder waar toch een traditie van 40 (of 38 jaar zoals je wilt) aan ten grondslag ligt laat, laat staan ze zich verder verdiepen in Teamcompetities, Ironmanraces of gewone dorpswedstrijdjes. Maar sinds vorige week kan echt iedereen onder mijn collega’s 1 triatleet noemen. Zijn naam: Jetze Plat!

Wat ‘Mister Paralympics’ de voorbije weken heeft laten zien, straalt op de hele triathlonsport af. Nou vooruit ook op het handbiken natuurlijk, want 3 maal een gouden plak halen op dezelfde Spelen is natuurlijk fenomenaal. Triathlon, tijdrit, wegwedstrijd. Je moet het maar doen. Terechte vlaggendrager bij de openingsceremonie, hoewel Jetze daar heus even twijfels bij had. Maar ja het is eervol om te doen en gelukkig zat het ‘m niet in de weg. Met een gevoel van trots lees ik de vele, vele berichten in werkelijk alle media over Jetze. De Paralympische Spelen als nooit te voren.

Een bloemlezing uit die verhalen:

Over de openingsceremonie: ,,Fleur Jong klaagde over haar kleine, deels geamputeerde handen die de Nederlandse vlag zullen moeten dragen bij de opening van de Paralympische Spelen. Maar de atlete had alle vertrouwen in de grote knuisten van haar collega-vlagdrager Jetze Plat. Hij is het boegbeeld van de paralympische sport in Nederland en mogelijk de wereld.”

Hij wist dat hij bijna niet kon verliezen, maar toch was Jetze Plat weer zenuwachtig geweest. Hij dacht dat hij de tegenstanders niet kon inhalen, en vreesde dat er iets aan zijn materiaal niet goed was. Maar Plat had al zijn twijfels al snel ingehaald. De man die al sinds 2016 ongeslagen is, zwom, bikete en wheelde aan de voet van de beroemde Rainbow Bridge in Tokio onbedreigd naar triatlongoud.

Na zijn zege op de Ironman Hawaii: ,,Die wedstrijd heeft me echt heel sterk gemaakt. Sindsdien kan ik eigenlijk alles aan”

Jetze Plat, 2017

Al voor deze Paralympische Spelen was Jetze één van de bekendste Nederlandse paralympiërs. Na drie gouden medailles is zijn bekendheid er niet minder op geworden. Plat zelf krijgt maar mondjesmaat mee hoe er naar zijn prestaties gekeken wordt. ,,De afgelopen dagen heb ik behoorlijk in mijn eigen bubbel gezeten, maar ik merk wel dat er meegeleefd wordt en dat mensen het volgen. Het doel was drie gouden medailles in twee sporten en dat is gelukt. Het is natuurlijk erg tof dat mensen hebben gekeken.”

Over het tevoren opgezet plan, dat perfect klopte. ,,Niet alleen in de wedstrijden, maar ook daaromheen. De planning rondom verhuizingen, het omgaan met de temperatuur, de voeding, alles was goed geregeld. Verder  moet je je niet druk maken om dingen waar je geen invloed op hebt. Die energie kan je beter in de wedstrijd stoppen. Ik heb me eigenlijk de hele Spelen nergens druk om gemaakt.”

Over zijn dominantie: ,,Die is al jaren zo groot, dat hij zelfs de tijd heeft om anderen te helpen. Afgelopen juni bij een wereldbeker in Leeds was een Zuid-Amerikaanse deelneemster in de stress omdat een wiel niet was meegekomen in het vliegtuig. Geen probleem voor Plat, die na zijn eigen wedstrijd zijn wiel uitleende. Hij was toch al gefinisht.”

Coach Bas de Bruin: ,,Jetze is in zijn hele doen en laten topsporter. Elk moment van de dag, ook naast zijn sport. Daarmee verandert hij de triatlonsport. Het wordt wel tijd dat een jonge generatie, die de tijd heeft, er ook zo voltijd voor gaat trainen als Jetze.”

Over zijn professionale aanpak: ,,Ook op het warme water had hij zich voorbereid: hij mocht trainen in een warm 25-meterbad in Aalsmeer.”

Over de trainingen in Japan: ,,Ik heb voornamelijk op mijn balkon gefietst.”

Parasport: ,,Wie Jetze Plat ooit in actie heeft gezien, weet het zeker: paralympische sport is serious business.”

Columnist Thijs Zonneveld over het wedstrijdverloop: ,,Hij passeerde ze niet, hij walste ze plat. Als pannenkoekjes bleven ze achter op het wegdek. Jetze Pletwals is een betere naam voor hem.”

Ter vergelijking: ,,Ruim boven de 250 watt trok hij ‘makkelijk’, naar eigen zeggen, zelfs met vermoeide armen. Professionele wielrenners rijden tussen de 350 en 400, en dat met hun benen.”

Over de titel Mister Paralympics: ,,Ach, we zijn allemaal gelijk en iedereen hier is een topper.”

Na de tweede wedstrijd, de tijdrit: ,,Ik heb geen presentjes overgelaten. Dit is nummer 2”

Nogmaals over zijn vermogen: ,,De power van Plat, man met een stomp en een kort been, is zeldzaam.”

Wederom Thijs (die nog steeds een triathlon wil doen): ,,Plat heeft een lijf waar sportschoolbillies alleen maar groen van jaloezie naar kunnen staren. Zijn bovenarmen zijn hallucinerend: je kunt iedere spier, iedere vezel en iedere ader zien. Hij is zijn sport ontgroeid – en misschien ook de Paralympics wel.”

Over de wegwedstrijd handbiken, die hij met overmacht won: ,,Het was de zwaarste wedstrijd ooit, maar ik ben heel blij dat ik m’n favorietenrol kan waarmaken”

Over het soms wat onduidelijke wedstrijdbeeld: ,,Op het Formule 1-circuit rijden de renners de hele dag in een lange sliert vol kleuren achter en door elkaar heen. In de ochtendsessie rijden liefst twaalf klassen, variërend van renners met één been tot handbikers als Jetze Plat.” 

Na zijn triathlonwinst: ,,De ster van het Nederlands team moet minutenlang bijkomen. ‘Goh, dit was niet uitrijden. Dit was echt 100 procent blazen.”

Tot slot over zijn lichaam: ,,Zijn lichaamsgewicht, 70 kilo, bestaat voor een groot gedeelte uit spieren. De bovenarmen van Plat hebben een omvang van 42 centimeter. De schoudergordel en borstkas zijn bijkans nog imposanter. Hij staat moeiteloos op één hand. Iedere toeschouwer neemt, vanaf het moment dat hij de triatleet en handbiker uit Vrouwenakker in het echt heeft gezien, de paralympische sport meer dan serieus.”

Als uitsmijter voeg ik er deze nog aan toe (komt uit eigen koker): ,,Wat Max Verstappen is voor de autosport, is Jetze Plat voor triathlon.”

+++++++++++++++++++++++++

P.S. Deze terugblik op de Paralympics en in het bijzonder op de weken van Jetze was al een tijdje in de maak, toen Ruud vertelde dat hij Jetze spoedig zou spreken. Toen de overlap wel meeviel hebben we besloten ze toch alle twee te plaatsen. En zeg nou zelf: van Jetze Plat krijg je nooit genoeg!

 

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.