Alles over WK duathlon: titels Le Bihan en Brea Abreu; Sterk optreden TeamNL met Daan zevende, Ann tiende en Mischa vijfde – WTJ 2440

VRIJDAG – Opvallend dat vrijwel alle WK wedstrijden in Targu Mures op een doordeweekse dag waren. Maandag begon het WK multisports met het WK crossduathlon, woensdag het vervolg met het WK crosstriathlon en vandaag de wereldtitelstrijd voor duatleten op de weg. Het was een wedstrijd waarin de Fransen opnieuw aantoonden dat duathlon in hun land minstens zo serieus genomen wordt als triathlon.

Met Krilan le Bihan, wereldkampioen 2019 Benjamin Choquert en Maxime Hueber-Moosbrugger stonden er allemaal Les Bleus op het podium. Een zuivere clean sweep dus. Beste Nederlander was Daan de Groot, die een aanvallende wedstrijd deed met een zevende plaats als eindresultaat. Voor de man uit Utrecht op kortere afstanden zoals dit WK een verdienstelijk resultaat.

Thomas Cremers, die veel loopwedstrijden deed dit seizoen zat er in de eerste run goed bij, maar viel tijdens het fietsen terug naar de achtervolgende groep. Voor de man uit Elst was er uiteindelijk een 19e plaats. Valentin van Wersch en Jeroen Bakker debuteerden op dit WK met een 23e, respectievelijk 24e plaats. Zij gaven een minuutje of acht toe op de Franse winnaar(s).

Schifting

Zoals wel vaker in topduathlons begon het loopnummer snoeihard in de hoop een eerste schifting teweeg te brengen. Dat lukt vooral de Fransen, die met vier man vooraan zaten. De latere top drie plus titelverdediger Nathan Guerbeur. Daarbij ook de zeer actieve Belg Arnaud Dely, de Italiaan Andrea Sanguinetti en de Brit Hugo Milner. Voor de Nederlanders was dat moordend tempo te machtig. Thomas Cremers keerde als eerste in de wisselzone terug op een 14e plaats op 1.20 minuut. In datzelfde achtervolgende groepje ook Daan de Groot, die als 20e bij zijn fiets kwam. Twee minuten later volgde Valentin van Wersch op positie 31e en tenslotte Jeroen Bakker als 35e. Geen bliksemstart dus, maar gaandeweg kwamen ook de laatste twee naar voren, getuige de einduitslag.

Na een woeste achtervolging op de fiets kwamen de achtervolgers terug bij de kopgroep. Daar nestelde Daan de Groot zich meteen in de voorste gelederen, maar moest Thomas Cremers jammer genoeg lossen. Hij kwam tussen eerste en tweede groep in te fietsen, hetgeen veel energie kostte. De attractieve wedstrijd was tegelijk ook een onrustige met voortdurend aanvallen. Onder meer van Daan de Groot, die samen met Le Bihan, Guerbeur en de kersverse crossduathlonwereldkampioen Thibaut de Smet los kwam en een minuut voorsprong nam op het ook jagende peletonnetje erachter. In de wissel keerde Thomas na zo’n vier minuten terug en Jeroen en Valentin hadden wel enkele posities gewonnen, maar wel op zes minuten achterstand.

De vluchtpoging wierp uiteindelijk alleen voor Krilan le Bihan vruchten af. De tweevoudig Europees beloftenkampioen mocht nu ook bij de elites zijn capaciteiten laten zien. Hoewel zijn landgenoten Choquert en Moosbrugger nog vervaarlijk dichtbij kwamen, hield de 23-jarige duatleet uit Brest stand. 19 seconden later denderde de twaalf jaar oudere Benjamin Choquert over de streep en het Franse team kon haar geluk niet op toen Maxime Hueber-Moosbrugger kort daarna brons greep. Thibaut de Smet viel daarmee net buiten dit podium, maar hij was wel de beste belofte. Een tweede wereldtitel dus in vijf dagen tijd. Bijzonder. Landgenoot Arnaud Dely verloor veel tijd met fietsen, maakte weer veel goed met lopen en strandde op plaats vijf. Aansluitend kwam Nathan Guerbeur binnen, die ruim een half jaar had mogen genieten van zijn wereldtitel. Daan de Groot kreeg het op het lopen al net zo zwaar als Guerbeur en viel dus terug naar een toch fraaie zevende plaats. Sowieso negen plaatsen beter dan vorig jaar. Sinds 2016 was geen Nederlander meer zo kort gefinisht op een WK. Toen haalde Jorik van Egdom brons.

Enkel F, B en NL in top elf

Met de Fransman Valentin Andre en vervolgens de Belgen Angelo Vandecasteele, Giani van den Broucke en Vincent Bierinckx (vorige week nog winnaar van de Zundertse Van Goghloop, evenals Ruth van der Meijden trouwens) bestond de top 11 van dit WK geheel uit Fransen, Belgen (5 om 5) en 1 Nederlander! Nooit vertoond, deze suprematie van de drie Westeuropese landen. Jammer dat behalve Daan ook Thomas, Valentin en Jeroen er geen vliegensvlugge 5 kilometer weer uit wisten te rollen. Ze bleven nu 5.45 en zo’n 8 minuten bij de regenboogtrui vandaan op de plaatsen 19, 23 en 24.

De belofterace was dus ingebouwd in de elites. Thibaut de Smet was landgenoot Giani van de Broucke bijna een minuut de baas. Brons ging naar de Brit Simon Davis. Voor Valentin van Wersch verliep de race naar behoren, resulterend in de zesde plaats voor U23.

Venezolaanse wereldtitel

Vorig jaar kwam ze nog uit voor World Triathlon. Statenloos heet dat. Op haar duathlonpakje stonden de letters TRI en, nee Wim, dat was niet Trinidad.  We hebben het over Joselyn Daniely Brea Abreu. Ze verdedigde met verve haar wereldtitel, in november veroverd in haar geboorteland Aviles. Maar voor Spanje wenste Joselyn niet meer uit te komen. In afwachting van haar Venezolaans paspoort deed ze dus een aantal internationale races onder de vlag/naam van de wereld triathlonfederatie. Dat is nu allemaal achter de rug. Ze sport nu namens Venezuela en daarmee gaat ze niet minder hard.

Titelprolongatie in Targu Mures al bleef het tot het laatst toe spannend. Twee seconden later schoot de Duitse Celina Kaiser al over de streep en de bronzen plak voor Ai Ueda – wereldkampioene in 2013! – was ook snel uitgereikt. Opvallend verschil met de mannen: de top tien was veel mondialer. Negen nationaliteiten zelfs, ja ook de Nederlandse. Want Ann Schoot Uiterkamp revancheerde zich voor haar uitvallen in Aviles en finishte als tiende. Voor de tweede Nederlandse – Karin Nieuwenhuijsen – was de dertiende plaats weg gelegd. Ook dat was twee plekjes beter dan in Spanje vorig jaar.

Bea Abreu en Marion le Goff uit Frankrijk keerden als eerste na 10 kilometer bij hun fietsen terug. Ueda, de Spaanse Maria Varo Zubiri, Giorgia Priarone en Edymar Daniely Brea Abreu, de jongere zus van Joselyn Daniely konden het hoge tempo ook nog volgen. Vijftig seconden nadien was Ann Schoot Uiterkamp als negende aan het fietsen begonnen, Nieuwenhuijsen moest een-driekwart minuut toestaan. Hoezeer de snelle loopsters ook probeerden uit de greep van de achtervolgers te blijven, gaandeweg ontstond een kopgroep van 15 atletes met ook beide Nederlandse vrouwen erbij. Dat bleef zo tot aan de wissel.

Alles of niets: Ann en Karin beter dan in 2021

De vijf kilometer was alles of niets voor de groep vooraan. De vier triatletes, die uiteindelijk de top vier zouden vormen trokken er meteen tussenuit. De lange eindsprint was voor de langbenige Venezolaanse die de verrassende Kaiser achter zich wist te houden. Ai Ueda stond zowaar al weer voor de vijfde keer op het podium van een WK duathlon (1-3-1). Ok Giorgia Priarone zat dicht bij eremetaal. Na de Italiaanse was er een eerste gaatje tot de Spaanse Maria Varo Zubiri ongeveer samen met de Belgische Maurine Ricour klaar met het WK. Sandrine Illes, wereldkampioene in 2018, eindigde vandaag als zevende, waarna Marion le Goff, Marta Bernardi en Ann Schoot Uiterkamp de top tien vervolmaakten. Met de twaalfde en veertiende looptijd in de tweede run boekten Ann en Karin jammer genoeg niet veel winst meer. Toch deden beide Nederlanders het dus beter dan een jaar eerder. En waren de verschillen ook kleiner: 2.04 en 2.32 achter op de wereldkampioene, die Venezuela op de duathlonkaart zet. Eerste wereldtitel voor dat land, de zevende alweer voor de Fransen bij de mannen.

In het belofte klassement won de Hongaarse Tunde Bukovszki met op de plaatsen twee en drie Marta Romance uit Spanje en Hanna Breitner, de tweede Hongaarse.

Mischa weer een plekje dichterbij het podium: vijfde

Gaan we tenslotte naar de junioren waar Mischa Hermans opnieuw de top zes bereikte, zelfs 1 plaatsje beter dan in Aviles: vijfde van de wereld. De specialist uit Stein – student wiskunde in Eindhoven – lag aan de finish 1.40 minuut achter op wereldkampioen Nicolo’ Astori uit Italie. Zilver was voor de Belg Martin Oldenhove en brons ging naar nog een Italiaan Davide Menichelli. Vervolgens weer een Belg Wout Ghielens, vorig jaar nog zilver. Mischa deed een sterke race en hoort nu echt bij de wereldtop onder de junior duatleten. Voor Mats Keulstra, die hier nog op kop fietst met Mischa in het wiel eindigde de wedstrijd tijdens het fietsen. In de laatste fietsronde kreeg de telg uit de beroeemd sportfamilie kramp in de benen en moest hij noodgedwongen de strijd staken.

Tenslotte de juniores. Ook daar Hongaars succes met Romina Nadas voor goud, de Vlaamse Eleonore Hiller zilver en de Italiaanse Eleonora Demarchi brons. Geen Nederlandse deelname. Voor TeamNL is het wachten op een ‘nieuwe Shirin van Anrooij’.

Wim van den Broek

Wilde in 1983 iets anders dan alleen hard fietsen, stapte snel over op microfoons uittesten, één van de drijvende krachten achter één van de oudste triatlons: Oud-Gastel, figureert in misdaadseries en mag zich ridder zonder paard noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Meer informatie over hoe uw reactiegegevens worden verwerkt.